Foto bij ~ 055

Louis Horan - Tomlinson

Voor een paar dagen lang, krijg ik het voor elkaar om op tijd wakker te worden voordat Benjamin mij wakker kan maken. In de nacht een enkele keer dat hij huilt maar dan ben ik nog snel genoeg om eerst zijn luier te verschonen en met hem naar beneden ga. Na die ruzie van laatst heeft Niall ook nog niet bepaald zijn excuus aangeboden. Of dat hij laat zien dat hij om de kinderen geeft. Mijn bui wordt er op deze manier niet beter op.
Op zaterdag ben ik nog naar het park gegaan met Kian en Benjamin, terwijl Niall naar zijn afspraak was. Waarvan hij die afspraak echt niet kon afzeggen. Juist omdat het in het weekend was, begin ik te denken dat hij toch een ander heeft. Voornamelijk omdat hij niet bepaald zijn best doet om alles uit te praten. Zelfs op zondag heeft Niall meer tijd besteed aan zijn laptop. Waardoor ik ben wezen voetballen met Kian.
Nu is het al maandag en ben ik benieuwd wat er uit komt met zijn afspraak bij management. Kian zit weer op school en Benjamin leg ik net in zijn ledikant. Tijd voor het huishouden. Ik ben net klaar met afstoffen en dat ik de stofzuiger wil pakken, als de telefoon gaat. Uitgerekend. 'Met Louis,' zeg ik als ik opneem.
'Hoi Louis, met Simon.'
Ik glimlach even door zijn stem. 'Alles goed, Simon?'
'Prima, ik heb een voorstel voor je,' gaat hij verder. 'Wanneer ben je in L.A.? Want ik heb een voorstel binnen gekregen voor je of je jurylid wil zijn voor X Factor USA.'
Net een voorstel wat ik eerder gehad heb maar dan voor X Factor UK. 'Simon, heel aardig dat je aan mij dacht maar ik kan niet zomaar weg.'
'Waarom niet?' Simon zucht erom. 'Niall is thuis dus waarom zou jij niks kunnen doen? Hij is net terug van een tour en daarmee zullen ze hem echt nog niet gelijk aan het werk zetten. Laat hem maar voor de kinderen zorgen...'
'Simon, hoe verleidelijk het ook is, kan ik niet weg,' onderbreek ik hem. 'Ik weet niet waar Niall mee bezig is maar hij is gewoon hele dagen weg. Benjamin is ook nog niet oud genoeg dat ze mee kunnen naar L.A.. Ik heb ook het aanbod afgeslagen voor X Factor UK.'
Een geluid is te horen. 'Luister, Niall zit dan niet meer by Syco Entertainment maar geen enkel management zal hem zo snel weer aan het werk zetten. Zeker niet als diegene een gezin heeft,' verteld hij dan. 'Weet je zeker dat alles goed gaat?'
'Heb ik dan gezegd dat het goed gaat,' rol ik met mijn ogen. 'Niall doet geheimzinnig, is lange dagen van huis terwijl hij thuis is en o ja, er zijn ook al geruchten dat hij vreemd gaat.'
Simon schraapt zijn keel. 'Ja, die geruchten hebben Amerika ook intussen bereikt,' zegt hij dan.
Fijn. Dus heel de wereld denkt dat hij vreemd gaat terwijl iedereen hem in de gaten houdt.
'Hm, het lijkt mij dat hij je thuis van het tegenovergestelde zou moeten bewijzen,' reageert Simon. 'Wanneer wil je zelf weer wat doen? Dat je nu twee voorstellen afslaat, kun je niet lang meer doen want dan dan krijg je nooit meer een voorstel.'
Ja, dat realiseer ik me ook wel. 'Ik hoop met zes maanden. Dan is Benjamin wat ouder en mag hij reizen. Kian mag ik ook niet vergeten dus ik wil wel wat gaan doen maar hier in Londen. Tenzij het in de vakantie is, Simon.'
Een zucht komt van zijn kant. 'Dus je stelt alles slechts uit met zes maanden voor de baby. Schijnbaar ook omdat je niet weet wat je met Niall aan moet. Ik zal het wel daar voorleggen dat je volgend jaar wel mee kan doen.'
'Dat lijkt me zeker leuk om er weer aan mee te doen.' Ik denk na. 'Maar dan in de vakantie. Hoewel het moeilijk is om dit gelijk te beloven want ik heb geen idee hoe het dan met Niall zit...'
'Louis, wie weet ben je tegen die tijd gescheiden.' Simon laat me niet uitpraten. 'Je weet het niet en er gaan huwelijken kapot om de gekste redenen. Dat weet jij net zo goed als ik. Op dit moment ziet het er naar uit dat Niall vreemd gaat, ik hoop van harte dat het bij geruchten blijft, maar om dat uit te praten moet je bij hem zijn. Bel me soms, oké, misschien kan ik wat voor je doen dat we het in de vakanties plannen.'
Die woorden over dat ik mogelijk gescheiden kan zijn, zorgen voor een steek in mijn hart. Samen met een gevoel van eenzaamheid en zelfs verlorenheid. 'Je hoort me soms.' Dat wil ik wel beloven. Na nog een afscheidsgroet, hang ik op. Dat is al het tweede aanbod en voor de tweede keer dat ik het afsla. Dit komt toch echt door Niall want ik weet echt niet wat ik van hem moet denken of verwachten.
***
'Waar is papa,' vraagt Kian en kijkt hij mij aan met verdrietige ogen.
Ja, dat wil ik zelf ook weten. 'Hij is opgehouden bij management, schat.' Echt, een deze dagen hou ik op een excuus te verzinnen voor Niall. Hij mag zichzelf dan verklaren bij Kian. Ik leg het boek van Peter Pan weg en tegelijk kijk ik op de klok. Bij kwart voor zeven. 'Maar het is bedtijd voor je. Kom.' Ik ga van het bed af.
Gelijk kruipt Kian weg onder het dekbed. 'Ik zou willen dat papa met mij wil voetballen of mij een verhaaltje voor wil lezen.'
Het breekt mijn hart haast om hem bijna te horen smeken. 'Ik weet het lieverd. Weltrusten, ga maar over Neverland dromen. Waar je kan vliegen en alles. Tinkerbell zien,' glimlach ik en kus ik hem op zijn voorhoofd.
'Papa.' Kian geeuwt even. 'Gaat papa snel weer weg?'
Ik schud mijn hoofd. 'Ik hoop van niet.' Maar dat ga ik hem zo wel vragen. 'Ga jij maar slapen. Morgen moet je wel naar school.'
Nu knikt hij wat en pakt hij zijn knuffel. 'Weltrusten papa.'
'Slaap lekker, kerel.' Als ik bij de deur sta, schijnt hij al in slaap gevallen te zijn. Waar ik blij mee ben want dan leidt zijn nachtrust er niet onder. Terug beneden zet ik thee voor mezelf en wacht ik tot Niall thuis komt. Een afwezige vader is genoeg en wil ik ook expres van de alcohol afblijven. Straks hou ik er nog een verslaving aan over en dat is niet de bedoeling.
Pas als het weerbericht afgelopen is, is het acht uur, als ik hoor dat de deur open gaat. Eindelijk. Hij had vanochtend een afspraak om tien uur bij management. Vanzelf sla ik mijn armen over elkaar en verwacht ik dat hij weer gaat huilen. Sinds wanneer is Niall zo gevoelig daarvoor?
'Louis?' Zijn stem sterft weg en draai ik mijn hoofd naar hem.
Ik zit op je te wachten. Langzaam, en met een zucht, sta ik op.
Niall laat zijn hoofd echter hangen. 'Ik had nooit verwacht dat het zo lang zou duren,' begint hij zacht.
'Kijk me aan.' In een paar stappen sta ik voor hem en til ik zijn hoofd op. Zijn lichtblauwe ogen staan vermoeid. 'Als jij het goed wilt maken met mij, mag je als eerste met de kinderen beginnen. Ik had haast een huilende Kian in mijn armen en vroeg hij dingen als “waar is papa” of nog erger “gaat papa snel weer weg”. Hij mist jou, Niall, als zijn vader. Ga met hem voetballen, lees hem een verhaaltje voor voordat hij moet gaan slapen. Maar doe iets.'
Even lijkt het alsof hij wilt reageren. Afgezien dat er tranen glinsteren in zijn ooghoeken. 'Denk je soms dat ik het met opzet doe? Om zulke lange dagen weg zijn?' Er glijdt een traan over zijn wang omlaag.
'Je doet het zelf, Niall, want je kan je afspraken zo indelen dat het plaats vindt als Kian op school zit,' ga ik verder. 'Je slaapt maar op de bank of in een logeerkamer. Niet naast mij.' Daar ben ik echt te boos voor. 'En bedenk je ook even dat Ben bijna een week oud is maar je kent zijn huilbuien niet en zelfs in de nacht reageer je niet.' Wetend dat ik alles gezegd heb wat ik wilde zeggen, ga ik naar de keuken. Ik ruim de laatste dingen op.
'Louis, alsjeblieft.' Niall komt achter me aan.
Daardoor draai ik me om. Komt er dan nu een verklaring? Om mijzelf een houding te geven, sla ik mijn armen over elkaar. 'Als je een verklaring heb, luister ik.' Afwachtend kijk ik naar hem. 'Je bent weer gezien met die vent. De beelden liegen niet, Niall. Heb je iemand anders?'
Direct schudt hij zijn hoofd. 'Nee, kan ik niet. Hij is gewoon een vriend,' reageert Niall fel. 'Lou, ik hou van jou. Ik heb alleen vriendschap met hem...'
Ik hoef mijn hoofd maar te schudden of hij houdt op. 'Je houdt dingen geheim voor me, je verzwijgt dingen en dan denk jij nog dat ik je geloof dat die vent een vriend is?' Op deze manier wil ik dit niet meer. 'Je doet anders van alles met je vriend voor het oog van de paparazzi. Over jou zeggen ze dat je vreemd gaat. Maar weet je wat pas echt zeer doet,' vervolg ik, 'dat er nu ook berichten over mij zijn want ze noemen mij naïef en dom. Jij doet er anders niks aan om die geruchten te ontkennen, of zelfs maar te bevestigen. En waarom zeg je dingen als “ik wil tijd met de kinderen én met mij” als je er niks aan doet om echt tijd met ons door te brengen? Wat voor een huwelijk hebben wij dan?'
'Lou...'
'Of durf je het me nog niet te vertellen omdat je niet zeker bent van je gevoelens voor hem?' Opnieuw laat ik hem niet uitpraten. 'Besef je even dat je veel meer te verklaren hebt naar Kian. Ben is nog te klein om zich te realiseren wat er aan de hand is. Dit zal meer effect hebben op Kian, niet te vergeten op mijzelf.' De boosheid neemt het over. 'En hoe ging het bij management? Hm, willen ze dat je nieuwe album volgend jaar rond april al in de winkel ligt? Waarom zou je anders van die belachelijk lange dagen maken terwijl je net terug bent van tour.'
Geschrokken kijkt Niall me aan met tranen over zijn wangen.
Al kan ik me niet meer inhouden. 'Je bent geen twintig jaar meer en je bent al helemaal niet alleen want je moet rekening houden met Kian, met mij en Ben. Ben is half van jou, Niall, en je kent hem niet. Niet te vergeten wat ik laat schieten om thuis te blijven voor de kinderen. Het is niet zo dat we allebei lange dagen kunnen maken en een oppasser regelen voor de kinderen. Zo ben ik niet...'
'Wat voor dingen,' snikt Niall en rolt er een traan over zijn wang.
'X Factor, UK en USA, en ik heb ze allebei afgeslagen omdat Ben nog niet oud genoeg is maar vooral om hoe het nu tussen jou en mij gaat. Dit is niet goed,' ga ik genadeloos door. Misschien dat het nu pas doordringt bij hem. 'En ik wil dat je je afspraken op de kalender zet. Dat doe ik ook. Heb je morgen nog wat?'
Langzaam knikt hij. 'Ja,' antwoordt hij zacht en kan ik het nog net horen.
Wat moet ik nog doen voor het doordringt bij hem. 'Blijf uit mijn buurt.' Ik controleer of alle flesjes klaar staan voor Benjamin. Daarna ga ik naar boven en komt Niall achter me aan maar ik doe de deur voor zijn neus dicht. Leunend tegen de deur laat ik in stilte mijn tranen gaan. Ben ik echt naïef en dom? Heeft Niall echt iemand anders? Waarom doet hij dat dan terwijl iedereen het kan zien? Als hij echt van mij houdt, waarom bewijst hij dat dan niet? Dat hoeft echt niet alleen met woorden. Raak me aan, zoen me, overtuig me dan dat ik de enige ben voor je. Ik wil dit op deze manier niet.

Reacties (2)

  • CaptainChaos0

    ahw... dit is niet goed, ze mogen niet uit elkaar gaan

    3 jaar geleden
  • Tomlinsbear

    Nee. Ze moeten bij elkaar blijven:(

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here