Foto bij ~ 056

Louis Horan - Tomlinson

Wat nou weer! Mijn oog valt op een tijdschrift waar een foto op staat van Niall. Het volgende moment heb ik het tijdschrift in mijn hand en blader ik naar het artikel. Wat ik snel gevonden heb en is er deze keer een foto te zien van Niall en Sue samen. Oh, dus voor je nieuwe vriend heb je tijd en voor Sue maar niet voor mij. Ik gooi het tijdschrift in de winkelwagen. In een ander tijdschrift staat een foto van Niall en die vriend van hem. Ik weet nog steeds niet wat ik daarvan moet denken. Een normale vriendschap of zou hij toch een affaire hebben? Het enige wat ik betreur is dat hij niet het lef heeft om ons huwelijk te beëindigen. Waarom doet hij dit? Heeft hij dan echt geen idee wat dit met mij doet? Blindelings pak ik nog een paar tijdschriften en ga ik richting de kassa. Veel had ik toch niet nodig en op deze manier komt Benjamin nog even buiten. Eerst zet ik Benjamin in zijn reisstoel op de achterbank en zet ik de boodschappentas klem tussen de stoel en achterbank. Naar huis.
Echter thuis kom ik er achter dat Niall weg is. Zijn auto staat er niet meer en in de keuken kan ik, in de vaatwasser, een kom zien staan wat hij gebruikt heeft voor zijn ontbijt. Moet het echt nu zo gaan dat ik je niet eens meer zie. Ik leg Benjamin in de box en ruim de boodschappen op. Een blik op de klok en ik weet dat het bijna half tien is. Weg en ik zou niet weten waarheen. Wie weet hoe laat hij weer terug is. Moet ik er dan vanuit gaan dat hij niet meer mee eet in de avond? Wat moet ik Kian vertellen?
Door gesnik ben ik terug in de keuken. 'Ja, ik weet het Ben. Wist ik maar wat ik met je vader aan moet.' Ja, ho even, ik wil met jou kijken of je ook om de drie uur wilt eten in plaats van om de twee uur. 'En je zal nog even geduld moeten hebben voor de fles. We wachten een kwartiertje langer.' Dan maar kalmeren met een verhaaltje of zo. Even dat ik op de kalender kijk maar daar staat niks op geschreven. Ik had ook niet anders verwacht van Niall. Dan ga ik naar boven om zijn luier te verschonen. 'Voor eten moet je nog even wachten.' Ik ga op de stoel zitten en pak er een sprookje bij. Het lukt om Benjamin te kalmeren en leg ik hem op bed.
***
'Waarom is het zo stil?' Mijn moeder kijkt verbaasd rond in de woonkamer. 'Waar is Niall? Ik dacht dat hij thuis zou zijn want dat doet hij anders altijd na een tour.'
Hoofdschuddend loop ik naar de keuken voor thee. 'Ik zou niet weten waar Niall is. Heb je de geruchten niet gehoord dat hij vreemd gaat?' Die geruchten hebben Amerika al bereikt en waarschijnlijk weet heel de wereld het dan ook.
Het is te zien dat ze verbaasd is. 'De geruchten, ja, die heb ik wel gehoord,' schudt ze haar hoofd. 'Maar als het niet waar is, waarom ontkent Niall het dan niet gewoon.'
'Dat is dus ook mijn vraag maar hij ontwijkt me en als ik hem er naar vraag, barst hij in tranen uit. Ik weet niet wat ik moet geloven, mam,' zucht ik. 'Momenteel heb ik haast elke dag, als ik hem zie, ruzie. Ik wil hem thuis voor Kian en zodat hij Ben leert kennen. Hij kent Ben niet eens.'
Mijn moeder slaat haar armen om me heen. 'Ik hoop dat het wel goed komt. Vergeet niet dat elk stel wel een keer ruzie heeft. Dat houdt het juist interessant. Zo lang je maar eerlijk blijft naar elkaar en dat je elkaar vertrouwt.'
Nu doe ik een stap achteruit uit haar armen. 'Door die geruchten over vreemd gaan, heb ik wat moeite om hem te vertrouwen want hij doet niks om het te ontkennen of te bevestigen. Ik word er gek van.' Ik zet de waterkoker aan en pak twee theeglazen. Samen met twee theezakjes. 'Niet te vergeten dat ik hem ook mis. De ruzie is al uitgelopen dat ik hem naar een logeerkamer gestuurd heb.' Kan die waterkoker ook niet even opschieten. Ik hoop dat een kop thee me iets kan kalmeren.
'Ik hou mijn vingers gekruist voor je. Hopelijk dat jullie alles nog uit kunnen praten voordat het verder escaleert,' glimlacht ze flauw.
Daardoor schud ik mijn hoofd iets. 'Hoe kan het nog erger? Doe ik hem te kort als zijn partner? Weet je, ik voel me een huisman en een vader. Niet te vergeten dat ik, door zijn afwezigheid, twee keer een aanbod afgeslagen heb. Dat kan ik niet blijven doen...'
'Ho even, wat voor aanbod heb je dan afgeslagen,' wilt ze weten.
Eindelijk slaat de waterkoker af en schenk ik de theeglazen vol. 'X Factor, voor hier thuis maar ook voor in Amerika. De voornaamste reden om nee te zeggen, is Ben. Hij is te klein, hij houdt me nog 's nachts wakker en alles. Ik wil zeker wachten tot hij zes maanden oud is.'
Begrijpelijk knikt ze dan. 'Daar kan ik me wel iets bij voorstellen. Je wilt ook niet zomaar een babysitter regelen omdat Ben anders diegene beter kent dan zijn eigen ouders.'
Ik wist wel dat ze het gelijk zou begrijpen. Met twee theeglazen ga ik haar voor naar de woonkamer. 'Toen ik Niall vertelde over die twee afgeslagen voorstellen, had ik gehoopt op een reactie maar hij deed niks behalve tranen, mam. Volgens mij doet het hem niet veel maar intussen kan de hele wereld zien dat hij met een ander dingen doet. Buiten lunchen, afspraken en alles. God, er zijn zelfs foto's van hem en Sue samen maar hij heeft mij nog niet een keer gevraagd om wat te gaan eten. Mij. Zijn eigen partner. Ik ben zijn man maar betrekt hij mij in zijn leven. Nee.'
'Niall zal vast een verklaring hebben maar zet hem dan nog iets meer onder druk zodat hij moet praten want als ik jou zo hoor, doet hij dat niet.' Ze neemt een slok van haar thee.
Waardoor het even stil is en zucht ik, terwijl ik geniet van mijn glas thee. Voor een kort moment sluit ik mijn ogen. 'Ik denk dat ik bijna in staat ben om hem voor een paar dagen weg te sturen,' mompel ik als mijn theeglas neer zet op tafel.
Dan wrijft ze met haar hand over mijn rug. 'Praten, schat, praten. Als er iets belangrijk is in een huwelijk of welke vorm van een relatie, is het wel communicatie.'
'Ik weet het.' Misschien is het beter dat we even af moeten koelen en dat Niall even een paar dagen weg gaat. Wie weet dat hij dan zijn verstand terug krijgt en dat hij beter zijn best gaat doen. 'Ik hoop dat het nog wel goed komt.' Ik ga haar niet nu gelijk vertellen wat ik wil gaan doen. Mijn blik gaat naar de klok. Om te zien dat Ben alweer een paar uur slaapt. 'Ik ga alvast een fles klaar maken voor Ben. Wil jij hem de fles geven?'
Mijn moeder knikt met een glimlach. 'Natuurlijk, het is wel mijn kleinkind.'

Reacties (1)

  • Tomlinsbear

    Oh God Jay, wat hou ik toch van haar. Altijd goed advies...

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here