No wind in our sails




Er was een onheilspellende storm op komst. De vakantie in Londen die zo fantastisch begon voor Alexander Lightwood en Magnus Bane veranderde al snel in een nachtmerrie die alles compliceerde. In Europa waren opeens veel meer demonen dan er volgens de normale schatting zouden moeten zijn. Van beiden werd hun expertise gevraagd door het Instituut van Londen. Al was het duidelijk dat dit ook de relatie tussen de twee beïnvloedde, proefde je aan de sfeer dat er veel meer aan de hand was. In het appartement van Magnus Bane keek Magnus toe hoe zijn Shadowhunter vriendje zijn tas weer aan het inpakken was. Hij haatte het enorm om toe te zien hoe Alexander zijn vertrek voorbereidde. Chairman Meow, de kat van Magnus Bane, sprong op Magnus' schoot en Alexander wierp een glimlach naar de situatie die voor zich afspeelde. Magnus moest zijn drankje delen met Chairman Meow, die maar al te graag mee nipte van de drank. Alexander schudde afkeurend zijn hoofd en Magnus haakte er gelijk op in.
"In Londen is het happy hour, hoor." Het klonk botter dan het Magnus zijn bedoeling was. Magnus zette zijn glas op het rijkversierde bijzettafeltje. Chairman Meow volgde het glas nauwlettend en sprong gelijk op het bijzettafeltje om verder te nippen aan het drankje.
Magnus stond voor Alexander en legde zijn hand op Alexander ‘s wang.
"Alexander, wat is er? Sinds dat het Instituut van Londen onze hulp heeft gevraagd, zit je met je gedachte ergens anders." Alexander haalde zijn schouders op.
"Hetzelfde kan ik ook van jou zeggen." En hij knikte met zijn hoofd naar Magnus' drankje. Magnus wilde een snap doen met zijn vingers maar herinnerde zich gelijk eraan dat het averechts werkte bij Alexander.
"Het zijn overduidelijk niet alleen die demonen. Ik ga een relatie therapeut regelen in Idris." Magnus wilde zich omdraaien om zijn telefoon te pakken uit zijn broekzak maar kreeg er niet de kans voor. Alexander greep zijn hand en trok hem op zijn schoot. Magnus was getuigen van een super schattige glimlach met een onderdrukte grinnik. Het was een zeldzaamheid om deze combinatie te zien bij Alexander en Magnus smolt helemaal weg.
"Je zult me toch eens moeten vertellen wat er gebeurde in Peru. En de rest." Magnus keek zijdelings naar Alexander terwijl Alexander hem recht in zijn ogen aankeek.
"Je voelt je nog steeds bedreigd door mijn exen." Magnus voelde zich zwaar ontmoedigd door het feit dat zijn vriendje zich nog steeds druk maakte om zijn verleden vol met exen. Nouja, vol was overdreven. Alexander keek naar de grond om de teleurstellende blik van Magnus te ontwijken terwijl hij met zijn handen speelde. Magnus kon zijn geliefde totaal niet peilen maar de sfeer was veranderd op een negatieve manier. Hij tilde voorzichtig met zijn vingers de kin op van Alexander en keek hem recht in zijn warme, reebruine ogen aan.
"Ik heb het al meerdere keren gezegd en ik blijf het herhalen. Ik weet dat ik wat meerdere honderden jaren rondloop op deze aarde dan jou en daarbij ook wat exen heb gecreëerd maar die behoren tot het verleden. Jij bent mijn toekomst, Alexander Lightwood. Niemand of iets kan dat veranderen."


De lippen van het stel waren verzegeld. Magnus merkte dat er nog twijfel zat in Alexanders lippen maar dit veranderde toen Magnus zijn handen zich vermengde met het haar van zijn geliefde. Alexander liet zijn handen de vrije loop en trok Magnus dichter naar zijn eigen lichaam toe. De sfeer werd intenser en Alexander liet zich achterover duwen door Magnus Bane, zijn eerste liefde. De ademhaling van het stel werd een met elkaar en ook steeds heviger totdat de telefoon van Magnus afging.
"Misschien zou je dat moeten opnemen." Alexander had de grootste moeite om zijn lippen van Magnus af te houden. De telefoon bleef maar afgaan en het werd snel duidelijk dat het belangrijk was. Uiteindelijk haalde Alexander de telefoon uit Magnus' broekzak en nam op. Een diepe zucht verliet Magnus mond en keek frustrerend toe hoe Alexander opstond. Hij had andere plannen dan een telefoontje te plegen. Tijdens het telefoongesprek kreeg Alexanders gezicht een harde en serieuze uitdrukking en hing uiteindelijk op. Een raar voorgevoel groeide in Magnus’ onderbuik en hij had zin om diegene te vervloeken.
"Ze hebben je nodig op het Instituut. De beschermingsspreuken hebben versterking nodig." Een lach verliet Magnus zijn mond en hij stond op.
"Correctie, jij hebt mij nodig voor die versterking van de beschermingsspreuken. En dat is niet de enige wat versterking nodig heeft." En hij gaf een overduidelijke hint naar het bed.



Reacties (5)

  • Arcturus

    Ehmy, wat lief. Ik heb echt te veel feels. Ik ben erg benieuwd waar dit heen gaat. Leuke hoofdstuk titel btw, doe mij een beetje denken aan Pirates of the Caribbean, random I know.

    4 jaar geleden
  • Drumstick

    I already love this!

    4 jaar geleden
  • Slughorn

    Haha het is wel een beetje Magnus-achtig dat speelse. Veel te leuk ^^

    4 jaar geleden
  • HopeMikaelson

    Ik houd van je schrijfstijl! Nu al! Ik ga het gewoon blijven lezen C:

    4 jaar geleden
  • FireBrick6

    Chairman Meow!
    En cute, zelf al hebben ze het misschien niet makkelijk samen atm. ^

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen