You're the only thing I wanna touch
Never knew that it could mean so much, so much
You're the fear, I don't care
Cause I've never been so high
Follow me to the dark
Let me take you past our satellites

- Ellie Goulding

"Hm?" zei Louis afwezig, met zijn ogen nog steeds op de onderste la. Hij draaide zich in Harry's richting. "Oh, juist." Hij dook in zijn tas en haalde er een paar groene servetten uit. Louis schraapte zijn keel. "Dus," zei hij, hij zette zijn tas op de grond en legde de servetten op de bladeren op Harry's bureau. "Ik zat gisteren in de pub met Zayn en we waren aan het praten over Peter and the wolf en over hoe we er vroeger toen we kinderen waren naar luisterden. We herinnerden ons allebei een mooie versie die onze moeders hadden op cassettes en een boek vol mooie tekeningen." Hij keek op naar Harry en zweeg even. Harry kon niet geloven hoe blauw zijn ogen waren, zelfs bij het beetje licht dat hier binnenviel. Hij knikte en maande Louis om verder te gaan. "Zayn begon wat tekeningen te maken terwijl we daar zaten, van de wolf en de eend en ik vond dat ze een echte persoonlijkheid hadden." Hij begon de servetten te verspreiden over Harry's bureau. "Dus, uhm," Hij lachte. "Ik moedigde hem aan om verder te gaan met de rest van de personages." Harry lachte zacht door de keuze van Louis' woorden. Hij vroeg zich af hoe hard hij Zayn aangemoedigd had. Hij ging met zijn vinger over de levendige, simpele tekening van Peter voor hem. "Ik dacht," zei Louis schouderophalend. "Ik weet niet, maar het zou misschien leuk zijn om elk kind een klein programma te geven met de tekeningen. Iets dat ze kunnen bijhouden. Ik bedoel, Zayn kan, je weet wel, ze fijner tekenen of zo."
"Dat is een geniaal idee, Louis." mompelde Harry glimlachend terwijl hij de wolf opnam om die van dicht te bekijken. "We kunnen hem erover aanspreken deze namiddag. Ik zal het voorleggen aan Liam." Hij lachte na een korte stilte. "Je hoopt zeker dat de kinderen je om een handtekening zullen vragen? 'Oh, Mr. Tomlinson, mag ik je handtekening alsjeblieft?'" Louis haalde zijn neus op en rolde met zijn ogen.
"Ze zullen de jouwe liever willen dan de mijne." Hij draaide zijn hoofd en keek opnieuw naar de lades. "Enige reden waarom deze zo open staan? Ik blijf maar denken dat ik er mijn knie nog tegenaan stoot."
"Oh," zei Harry. "Nee, sorry. Ik heb vanmorgen eindelijk de sleutel voor dit ding gevonden." legde hij uit. "Ik probeerde maar wat, want om één of andere reden wil die onderste la maar niet open gaan. Het is vreemd, want normaal krijg je met één sleutel alle lades open." Harry duwde lichtjes tegen de bovenste lade en deed hem zo dicht. Hij hurkte om nogmaals aan de onderste lade te trekken en hij voelde Louis' hand op zijn schouder.
"I-Ik zou er niet te hard aan trekken," zei Louis onzeker. "Je maakt het waarschijnlijk alleen maar erger."
"Ja," antwoordde Harry. Hij voelde Louis' aanraking door zijn shirt. "Waarschijnlijk wel, ja." Hij haalde zijn schouders op en keek dapper op naar Louis. "Er zat niets in de bovenste twee lades. Enkel dit, een beginners versie voor A Whole New World." Hij lachte en begon dingen te rammelen door de zenuwen. "Je kent het wel van in Aladdin. Vreemd.. Door dit te vinden wil ik eigenlijk nog meer weten wat er in de onderste schuif zit. Ik kan iets horen verschuiven als ik het probeer open te krijgen." Hij trok nog een paar keer aan de onderste lade, om het vreemde geluid te laten horen. Louis' ogen verwijdden even, voor ze vernauwden en Harry intens en vurig aankeken. Zijn greep om Harry's schouder verstrakte en hij trok hem omhoog. Louis duwde Harry weg van de schuiven tegen de boekenkast aan zijn rechterkant. Louis' vingertoppen voelden als vuur als ze tegen zijn spieren duwden. "Je hebt- Je hebt waarschijnlijk gelijk," stotterde Harry. Zijn hartslag schoot de hoogte in terwijl Louis dichterbij kwam. "Ik moet.. Ik praat gewoon wel even met de klusjesman." Louis leek terug zichzelf te worden en hij was zich plots bewust van Harry's reactie op zijn aanraking. Hij keek Harry met tegenzin aan en hij wist niet of hij verder moest gaan.
Het was beschamend voor Harry, hoe duidelijk en wanhopig hij dit wilde.
"Lou..." zei hij stil, smekend en opgevend tegelijk. Louis haalde diep adem en beet op zijn lip, terwijl hij zijn trillende hand van Harry's schouder naar zijn nek liet glijden. Harry smolt in de aanraking, een kort geluid ontsnapte van tussen zijn lippen. Dat leek een teken voor Louis, want zijn ogen begonnen gevaarlijk te flikkeren.
"Ik heb meestal altijd gelijk," fluisterde hij, zijn vingers graven zich in de krullen van Harry's nek. "Ik dacht dat je dat intussen wel wist, Styles." Harry's knieën begaven het bijna toen Louis' hand verder omhoog bewoog in zijn haar, zijn sterke duim maakte cirkels op de onderkant van Harry's schedel.
"Louis." kreunde Harry rillend. Hij was zo bezig geweest met de gedachte van Louis aan te raken dat hij er niet bij stil gestaan had, hoe hij zou reageren als Louis hem aanraakte. Hij was verdoofd door zijn aanraking, zijn lichaam gaf zich helemaal over aan Louis aanrakingen.
"Jij bent nog steeds de baas." plaagde Louis, na het horen van Harry's reactie. Hij liet zijn vrije hand onder Harry's shirt glijden en gleed met zijn knokkels over Harry's buik, net boven zijn heup. Hij glimlachte wanneer hij Harry zijn spieren voelde opspannen. "Dat zal in niet vergeten." Harry ademde haperend. Louis nam Harry's gezicht vast in zijn beide handen en ging zo dicht mogelijk tegen hem staan. "Je lichaam, Harry," fluisterde hij vol ongeloof. Harry's wangen werden roder en Louis glimlachte breder. Hij ging op de toppen van zijn tenen staan en drukte zijn lippen op die van Harry.

Afspeellijst
+ A Whole New World - Lea Salonga, Brad Kane
+ Love me like you do - Ellie Goulding

Hellloooo,

Hoe gaat het met jullie?
Het verhaal is nu wat langdradig, maar daar komt binnenkort verandering in!

Let me know what you think!
Greetz Translator

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen