Mackenzie's POV:

'Waar moet ik haar neerleggen?', vroeg een bekende stem.
'Leg haar maar op de achterbank. Ik breng jou zo wel weg, eerst moeten we je rug ontsmetten', opperde een andere, onbekende maar hoge stem. Ik voelde dat ik voorzichtig werd neergelegd op een zachte ondergrond.
'Weet u echt zeker dat het niets ernstig is?', vroeg de bekende stem, die ik inmiddels kon identificeren als Thomas.
'Het is niets ernstigs, 101998. Neem nou maar afscheid van je moeder en zusje', mompelde de vrouw. 'Je zou je eerder moeten bekommeren over je eigen gezondheid.'
'Goed dan', zuchtte hij. 'Ik zie u zo.'
Het doffe geluid van een dichtslaande deur klonk door de ruimte. Langzaam begon ik te begrijpen waar ik was. Ik was flauwgevallen en door Thomas in de auto gelegd. Het duurde even voor het wazige, zwarte beeld dat ik had plaatsmaakte voor kleuren en scherpte.
'Claire, bedankt voor de zorg', murmelde een stem, die ik meteen herkende als die van mijn vader. 'We mogen blij zijn met dokters als jou in onze nabijheid.'
'Geen dank, dit is mijn plicht', gniffelde de vrouw genaamd Claire. 'De prinses is zo goed als in orde. Ik zal de jongen zijn rug nog even ontsmetten en daarna breng ik hem naar het paleis.'
'Dat is prima', prevelde mijn vader. 'Nogmaals goed gehandeld Claire, Eugéne. Wat mij betreft kunnen we gaan.'

Het portier werd geopend en de chauffeur stapte in. Niet veel later volgden mijn vader, moeder en Eugéne. Ik deed nog vluchtig een poging mijn bewusteloosheid te faken, maar Eugéne had me onfortuinlijk al zien zitten.
'Och prinsesje, ben je wakker', fluisterde hij liefkozend, zijn hand op mijn been leggende. Argwanend schoof ik een plek op, waarom was hij nou uitgerekend naast mij gaan zitten?
'Niet goed gemutst?', vroeg hij spottend. 'Je hebt het goed gedaan hoor. Dit was zeker een verrassende ontknoping.'
'Heb ik redenen goed 'gemutst' te zijn?, vroeg ik geërgerd.
'Natuurlijk. Nog zo'n twee weken en dan zal je gips er met gemak wel af mogen. Dat is toch een prachtig vooruitzicht?', murmelde hij. 'Bovendien heb je dat nieuwe slaafje goed te pakken gehad. Die loopt de komende twee maanden niet meer recht.'
'Hij heeft een naam', siste ik getergd.
'Je bedoelt een nummer , natuurlijk heeft hij die', opperde hij geamuseerd. 'Alle slaven hebben nummers.'
'Daar is Mackenzie wel van op de hoogte', stelde mijn moeder.
'Dat hoort een kroonprinses ook te zijn', ging Eugéne verder. 'Ze moet weten wat de gang van zaken is en zich daarop aanpassen.'
Ik voelde de scherpte van zijn opmerkingen branden. Eugéne was iets aan het uitlokken, al lukte het me niet te achterhalen wat. Ik had een hekel aan hem, nog meer dan ooit. Gelukkig waren was het niet ver rijden en waren we al bijna bij het paleis.

Reacties (2)

  • FollowYourDream

    Oh, arme Mackenzie.. Wel lief dat Thomas haar heeft opgevangen (:

    En ugh, wat haat ik Eugéne..
    En inderdaad, zoals Menswear zegt, doet Eugéne het voor de fame of voelt hij zich wel degelijk aangetrokken tot Mackenzie.. :/
    Ik gok dat Eugéne het doet voor de fame...

    Super leuk hoofdstuk trouwens! Goh, wat hou ik van dit verhaal!
    Xxx

    3 jaar geleden
  • King_Boo

    Ja maar waarom viel ze flauw? Idk ben slecht in biologie of zo maar kun je van zoiets flauwvallen?

    Trouwens super hoofdstukje
    Kudoooo *O*
    Eugene is echt zo'n lul, ik vraag me af is hij wel aangetrokken tot Mackenzie of doet hij het voor de fame

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here