Ik sluit mijn ogen en voel mezelf langzaam wegzakken. Even lijkt het zwart te zijn, maar al snel komt er kleur. Ik lijk rond te draaien en naar beneden te vallen. Uiteindelijk voel ik de grond onder me en val ik neer.

Ik kijk om me heen en neem de groene bossen in me op. Waar ben ik beland? Ik heb dit ooit eerder gezien, maar kan niet bedenken waar en wanneer. Het gebied is heuvelachtig. In de verte hoor ik een vaag geluid. Het klinkt alsof er een elastiek wordt aangespannen en weer wordt losgelaten. Ik besluit er naar toe te lopen. Ik kan net op tijd weg duiken voor iets wat door de lucht vliegt. Ik kijk achterom en zie dat het een pijl is.
Ik besluit verder te lopen over het pad. Nog nooit heb ik zo'n mooi fel groen bos gezien. Mijn aandacht wordt getrokken door geritsel tussen de struiken. Ik wijk af van het pad en duw de struiken voorzichtig uit elkaar.
Er lijkt een wereld open te gaan. Overal zijn heuvels met huisjes erin. Weer lijkt het me bekend voor te komen. Ik besluit op onderzoek uit te gaan en wil richting het prachtige deel toelopen. Verder dan 3 stappen kom ik niet. Voor me passeren een aantal dwergen. Ze kijken me kort aan. Even denk ik dat ze kwade bedoelingen hebben, maar zodra er een glimlach verschijnt besef ik me dat dit vriendelijke dwergen zijn.
'Wat zijn jullie aan het doen?' vraag ik nog steeds een beetje voorzichtig. Wie weet zijn de dwergen toch niet vriendelijk en reageren ze heel anders.
'Wij reizen door de bergen, dat doen we al jaren,' antwoord een van de dwergen. 'Wat doe jij hier?'
'Eigenlijk weet ik niet waar ik ben. Ik was hier ineens.'
De dwergen kijken elkaar even aan en knikken dan. Ze stellen voor om mij mee te laten lopen.

We passeren heuvel na heuvel en komen langs verschillende meertjes. Het is hier zo prachtig. Het lijkt net een film. Weer lijken bepaalde dingen me bekend voor te komen. Zo ook de grot waar we nu net langskomen. Mijn aandacht wordt gegrepen door een zwak licht in de grot. Voor zover ik kan zien Is er geen andere opening in de grot. Het licht moet dus afkomstig zijn vanuit de grot. Ook de dwergen lijken het te hebben opgemerkt, want ze staan stil.

Voorzichtig loop ik de grot in. Het licht lijkt steeds minder fel te worden. Ik kijk achter me en zie dat de dwergen mij volgen. Opeens is het licht weg. Ik kijk om me heen, maar zie geen enkele vorm van een lichtbron. De dwergen gebaren naar mijn voeten. Ik doe een stap naar achteren en zie hoe de ruimte zich weer vult met licht. Voor mijn voeten ligt een ring.

Na even beduusd te hebben gekeken pak ik de ring op. Er verschijnt een groot blauw licht.
De achterwand van de grot verdwijnt. Er lijkt iets anders voor te staan.
De grote schubben van een draak zijn te herkennen.
De draak spreidt zijn vleugels en opent zijn bek. Uit zijn bek komen stralen in verschillende kleuren.
De dwergen beginnen met handen in de lucht rond te rennen. Ze schreeuwen, maar ik kan er niet veel van maken. Het enige wat ik nog een beetje kan ontcijferen is dat het een valstrik is.
Meteen draai ik me weer terug. Net voor de magische krachten mijn kant op willen komen, ontstaat er een groot vuur. Om mij heen is een grote cirkel van vuur. Het vuur komt steeds dichterbij. Net wanneer het nog geen meter van me vandaan is wordt alles zwart.

Geschrokken veer ik op. Ik kijk om me heen en kom tot de ontdekking dat ik gewoon in mijn eigen kamer ben. Was het dan toch allemaal een droom?

I See Fire

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen