Cassiopeia (afkorting Cas) is een sterrenbeeld dat op de breedte van de Benelux het gehele jaar is te zien. In de Griekse mythologie is Cassiopeia de koningin van de Ethiopiërs.

Het duurde voor haar langer dan gemiddeld voordat ze haar naam kon schrijven. Hoewel niemand haar ooit Cassiopeia noemde, wilde ze per se haar naam voluit leren schrijven. En zo prijkte trots voor acht lange jaren de naam van een sterrenstelsel boven de opdrachten van een jong meisje.

Toen ze twaalf was, noemde niemand haar naar nog dat sterrenstelsel, dus begon ze zichzelf ook Cas te noemen. Haar ogen sloeg ze steeds minder vaak op naar boven, naar de sterren. De middelbare school had ze bijna uitgeblust, haar uniekheid onderdrukt, tot ze niets meer dan Cas was. Het was de kunst dat haar redde, dat haar haar levenslust teruggaf en nu was ze weer Cassiopeia. Nu was ze tweeëntwintig jaar oud en haar sterren brandden vurig in de nacht.

Er altijd een soort aantrekkingskracht naar het heelal in haar. Ze haalde kracht ook uit haar naam: ze was meer dan een mens, ze was zelfs meer dan een ster. Ze was een sterrenstelsel, ze was een koningin uit de mythen van een eeuwenoud rijk.

Op de kunstacademie leerde ze de eerste vrouw kennen waar ze later van zou gaan houden. Rood haar, een onweerstaanbare glimlach en lipgloss die naar kersen smaakte. Cassiopeia klampte zich aan haar vast en ze schreef gedichten en zong liefdesliedjes, totdat het meisje verdween en ze achterbleef met uitgebluste sterren. Cassiopeia werd te snel verliefd en ze droomde te veel. Iets in haar verlangde altijd naar iemand om haar heen, zodat ze niet alleen zou zijn in het uitgestrekte heelal. Ze was bang om verlaten te worden, bang alleen te zijn, en bang voor de wereld om haar heen. Ze was bang het licht in haar sterren te verliezen.

Ooit had iedereen haar verlaten, en ze zou het niet nog een keer laten gebeuren. De meisjes die op de middelbare school de licht uit haar sterren hadden gestolen, had ze vergeven. Haar ouders die haar niet hadden bijgestaan, nam ze niets kwalijk. Toch wilde ze zichzelf beschermen tegen de pijn die kwam met afwijzing, en ze wist niet precies of ze ervoor moest zorgen dat niemand haar kon raken, haar muren op moest trekken, of dat ze zich ervan moest verzekeren dat niemand haar pijn wilde doen, door het beste deel van hun leven te worden; door alles voor ze te doen. Dus ze koos voor allebei.

Je kende het meisje in het zwarte jurkje helemaal, of helemaal niet. Met haar vrienden deelde ze al haar diepste angsten en verlangen, voor vreemden was ze ondoorgrondelijk. Voor haar vrienden was ze degene die hun hand vastpakte en ze meesleep op de gekste avonturen. Voor hen was ze degene met het warme hart, die ze overlaadde met cadeautjes en elke dag vertelde hoeveel ze van hen hield. Voor de man in de bus was ze stil en koel.

Cassiopeia was het meisje die altijd naar de sterren staarde en naïef haar dromen achterna joeg, ze was warm als de zon, koel als de zwarte oneindigheid van het heelal. Cassiopeia was een sterrenstelsel.


Afhankelijk, naïef, koppig, avontuurlijk, angstig.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen