Foto bij Reünie-één=incomplete

Milou rende vanaf de grintoprit naar buiten. Toen stond ze voor de twee huizen die zolang leeg hadden gestaan. Weifelend keek ze van het ene naar het andere huis. Welke was van Max en Julia en welke van Loet en Fons? Ineens zag ze bij een van de opritten een rode pick-up staan. Ze herinnerde zich dat Fons met het behalen van zijn diploma die pick-up kreeg. Ze kon zich eerlijk gezegd nauwelijks voorstellen dat Fons die pick-up aan Max had gegeven, hij was er zo dol op! En dus belde ze aan bij het huis dat het opschrift 'Zeeuws hûûske'. Nou, aan die Brabantse taal mag ook wat gedaan worden, dacht ze bij zichzelf.

Max schoof met pijn in zijn hart een stapel fiches richting Loet. Grijnzend pakte Loet de fiches aan. 'Dank u zeer Meneer Pateer.' Zei hij. 'Gaat 'ie er nog bij rijmen ook!' Riep Max uit. 'Wil je me dood hebben?' 'Ik wil er alleen voor zorgen dat de toekomstige dode Max zich in zijn graf omdraait.' Antwoordde Loet. 'Hè jongens, niet zo'n taalgebruik.' Zei de moeder van Loet en Fons die samen met de moeder van Max en Julia glaasje wijn dronk. Op dat moment klonk de deurbel. Fons keek op zijn Samsung S6 Edge. 'Het is kwart over tien 's avonds!' Zei hij. 'Welke idioot belt nu nog aan?' 'Ik kijk wel.' Zei Julia en ze sprong op om de deur los te maken.
'Hoi! Kan ik je ergens mee hel...' Julia was met stomheid geslagen toen ze het figuur in de schemering zag staan. 'Dag Julia.' Zei Milou grijnzend. 'Mag ik binnenkomen?' 'Jij... We... Eh...' Klonk het. 'Weet je, ik versta geen mompel.' Antwoordde het zestienjarige meisje. Nu draaide Julia zich om en schreeuwde over haar schouder: 'MAX!' 'WAT IS ER NU WEER!?' Klonk het haast nog harder terug. 'KOM IS!' Terwijl Milou in oren wreef om de piep eruit te halen werd de deur aan de andere kant van de gang geopend. 'Weet je, je moet echt wat minder gaan schreeuwen Juul.' Zei Max terwijl hij de gang overstak. 'Jij schreeuwde net zo hard terug.' Antwoordde Julia koeltjes. 'Wie staat er eigenlijk voor de deur?' 'Kijk zelf maar.' Julia deed de deur wat verder open en glipte langs Max terug de ontvangstkamer in. Max z'n ogen wenden binnen de kortste keren aan het donker. Hij keek in de grote, grijs blauwe kijkers van Milou. 'Dat is lang geleden...' Begon hij, maar Milou had al haar handen voor haar mond geslagen, terwijl haar ogen vochtig werden. 'Hé, niet huilen.' Zei Max en hij hield zijn armen uit elkaar. 'Kom eens hier...' Snikkend viel Milou in zijn armen, terwijl Max haar haar aaide en de andere arm om haar middel sloot. 'Stil maar.' Suste hij. 'Het is al goed.' Milou hief haar hoofd op. 'Zijn de anderen er ook?' Zei ze met een nat stemmetje. 'We zijn er allemaal.' Zei Max. 'Kom anders maar mee, kun je zien hoe ik word ingemaakt met dat verdomde pokeren.' Milou glimlachte. Voorzichtig maakte ze zich los uit zijn omhelzing. 'Kun je zien dat heb ik gehuild?' Vroeg ze terwijl ze met de mouw van haar vest het zoute water onder haat ogen weghaalde. Max trok zijn duim onder de mouw van zijn trui en veegde de laatste mascarastrepen weg. 'Nu niet meer.' Zei hij. 'Kom, dan kun je je tranen weer laten lopen bij de anderen.'
Milou moest niet huilen bij het wederzien van Fons, Loet en de ouders van de jongens en Max en Julia, maar emotioneel was ze wel. Zelfs de moeders moesten een traantje wegpinken. 'Dag Mevrouw Pateer.' Zei Milou en ze kuste de magere vrouw drie keer op de wangen. 'Dag Milou.' Zei Mevrouw Pateer. 'En het is trouwens Cast geworden.' 'Is de scheiding dan officieel?' Zei Milou terwijl ze haar handen op de zijkanten van de schouders van Mevrouw Cast liet rusten. 'Ja.' Zei Mevrouw Cast trots. 'Mark heeft de scheidingspapieren eindelijk ondertekend.' 'Het is bij mij trouwens ook Morgentroffer geworden, in plaats van Van den Elsen.' Zei de moeder van Loet en Fons. 'En wij maar zeuren dat ze Van den Elsen moest behouden.' Verzuchtte Loet. 'Morgentroffer klinkt toch niet?' 'Niks klinkt als het uit jou mond komt.' Zei Mevrouw Morgentroffer. 'En ik ben blij dat ik weer mijn eigen achternaam kan dragen. 'Wij zijn ook wel blij voor jou ma.' Zei Fons en hij sloeg zijn armen om de kleine vrouw heen. 'Maar Morgentroffer blijft een kutnaam.' 'Jij bent kut!' Riep Julia. 'Zeg kleine, hou je een beetje in.' Zei Fons dreigend. 'Of ik verander in een wolf en eet je op. 'Ik ben dertien.' Zei Julia beledigd. 'En bovendien kan dat niet want er zijn... O wacht, het kan wel.' 'Daarom moet je in Trommelen wonen.' Zei Milou. 'Want hier mag alles.'
Nadat Max dik was ingemaakt met pokeren en Loet won, werd de pooltafel uitgeklapt en werden Mevrouw Cast en Mevrouw Morgentroffer naar de thuisbioscoop gejaagd. 'Even geen ouders.' Zei Max. 'Wie heeft er trouwens trek in een biertje?' 'Heb je ook Breezer?' Suggeerde Milou voorzichtig. 'Altijd.' Zei Max met een glimlach. 'Mag ik ook?' Julia keek haar broer aan met haar beste puppyoogjes. Max keek Fons, Loet en Milou aan. 'Doen?' 'Susan was ook dertien toen ze haar eerste Breezer kreeg.' Zei Milou. 'Oké, doen dus.' Zei Max. 'Maar niks tegen mama zeggen hè.' Voegde hij eraan toe. Julia deed alsof ze haar mond dichtritste. 'Ik zeg geen woord.' Zei ze.
Max kwam algauw terug met de biertjes en de Breezers en de teams werden gemaakt. Loet en Fons sloten zich aan bij Milou, terwijl Max en Julia ook samen een team vormden. 'Goeie stokken zeg.' Zei Milou terwijl ze de kwaliteit bekeek. 'Daar kunnen ze in La Roche nog veel van leren. Hoeveel waren daar ook al weer kapot? Vier?' 'Vijf.' Zei Loet. 'En eentje was zo lomp dat 'ie niet in de houder paste.' 'Dat bedoel ik.' Zei Milou en ze legde aan om de afstoot te maken.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here