Little Red Riding hood

Ik deed de deur voorzichtig open. Het was donker binnen en ik moest naar de andere kant van de kamer lopen in het donker, maar ik was onhandig en viel. Ik viel over iemands voeten, voeten die te groot waren voor oma.

'Grootmoeder, wat heeft u grote voeten?'

Ik hoorde gegrinnik. 'Ja, schat. Kan ik hard mee schoppen.' Ik herkende de stem meteen. Het was Duwolf!

Ik zat op mijn knieën op de grond als twee mannen mijn armen pakken en vast binnen. Daarna voel hand op mijn gezicht. Een stevige mannen hand.

'Wat heeft u grote klauwen,' fluisterde ik.

'Daar kan ik je mee optillen en weg slepen,' antwoordde Duwolf. Ik weet wat hij zei was gevaarlijk en het bloot begon door mijn anderen te stromen.

Iets straks werd voor mijn ogen gebonden en ruw trok Duwolf me omhoog.

Ik kon niks zien, maar wel alles horen. Sirenes kwamen dichter bij. De politie? Komt mijn vader me redden?

Duwolf trok me omhoog en ik bungelde over zijn schouder.

Ik weet niet hoelang hij me droeg. De sirenes en al het andere stadsgeluid lag ver achter ons.

Hij legde me op de grond en voelde dat zijn lichaam over me heen gebogen was. Daarna deed hij mijn blinddoek af en inderdaad lag hij bijna boven op me.

'Duwolf?'

'Little, ik moest je hebben en regel één van het zijn van een wolf: je pakt het als je iets hebben wilt.'

Zijn hand streelde mijn gezicht. Ik was blij waar ik was.

'Duwolf, ik wil bij de roedel. Of nou.. ik wil bij jou!'

Hij glimlachte scheef en zijn hand verlaagde zich tot mijn borsten. Daarna ging alles heel snel. Geen minuut later lagen we zoenend en strelend op de vloer van de grot. Ik was geen welpje meer, ik was een wolf. De vrouw van de alpha.

'Je blijft hier bij mij, mijn Little red riding wolf!'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here