Foto bij 24

Lees ook eens mijn andere story.

http://www.quizlet.nl/stories/159856/the-monster/?message=269

'Hey Rani.' Zegt Ian de volgende ochtend.
'Hey.' Begroet ik hem.
'Je raad nooit wie ik gevonden heb.' Zegt hij en ik word nieuwsgierig.
'Wat?' Vraag ik enthousiast.
'Boe!' Hoor ik een bekende stem zeggen en ik schrik.
'Goeie.' Lacht Ian. Ik draai me om om te zien van waar de stem kwam. Tot mijn verbazing zie ik Ian staan.
'Ik heb Ian gevonden.' Zegt hij enthousiast.
'Hey.' Begroet hij me.
'Wat lang geleden.' Zeg ik. Het is vreemd om hem hier te zien staan, als geest, terwijl ik nog een soort van leef.
'Wanneer zag ik je voor het laatst nog? Even denken. Zo wanneer je zelfmoord pleegde. Als je had geluisterd!' Zegt hij.
'Dat deed ik niet oké. Het is gewoon zo gegaan zoals het is gegaan. We kunnen er niets aan veranderen.' Zucht ik.
'Zal ik jullie even alleen laten of...' vraagt de niet-geest Ian.
'Dat mag. Bedankt dat je ons samen hebt gebracht.' Bedank ik hem en hij gaat weg.
'Ik heb echt altijd van je blijven houden Rani. Ik heb altijd op deze school blijven rondspoken in de hoop dat ik je ooit terug zou zien. Misschien in een ander leven van jou.' Zegt hij.
'Dat is een soort van gelukt.' Lach ik.
'En jij. Je leeft echt.' Zegt hij verbaasd.
'Waarom zo verbaasd.' Vraag ik plagend.
'Omdat ik je heb zien sterven. Ik ben je achterna gegaan. Maar ik was te traag. Ik kon je niet stoppen. Maar ik heb altijd aan je blijven denken. Ik ben op je begrafenis gekomen. Ik heb je graf elke avond komen opzoeken.' Zucht hij.
'Je bent echt lief.' Zeg ik en ik wil hem omhelzen maar glij dwars door hem heen en val op de grond.
'Gaat het?' Vraagt hij bezorgd.
'Ja hoor. Gewoon dom van me.' Lach ik en ik sta snel terug op.
'Ik heb van Ian gehoord dat je een heel speciale taak hebt.' Zegt hij.
'Je vlijt me. Ik moet gewoon de school observeren van de oprichters.' Zeg ik.
'Dat we elkaar nooit zijn tegengekomen.'
'Ach, ik bleef vooral in de leerlingenkamers of in de lokalen. Menselijk contact heb ik altijd al niets gevonden.'
'Maar je bent wel samen met mijn achterachterachter kleinzoon of toch zoiets.'
'Hij leek op jou. Ik miste je.'
'Ik jou ook.' Zegt hij.
'Ik voel mezelf zo dom. Wie weet hadden we samen wel kinderen gehad en getrouwd geweest.' Zeg ik.
'Het lot besliste iets anders.' Lacht hij.

Reacties (1)

  • Lisen

    _O_Go Asil go_O_(ja dit word mijn standaard zin).

    Sorry dat andere verhaal spreekt me niet echt aan.

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here