Middernacht. Een deken van duisternis ligt over de wereld heen, terwijl de klok twaalf keer slaat en de nacht haar intrede doet. Mensen slapen, verdwalen in hun dromen en nachtmerries, die hun diepste wensen en angsten tonen. Het zilverwitte maanlicht brengt rust, vrede en stilte, en zorgt ervoor dat het beetje licht dat nodig is om niet te verdwalen in het duister van de nacht zijn weg vindt naar de aarde.
Duisternis. Wat is dat nou eigenlijk precies? Het ontbreken van zichtbaar licht, waardoor je weinig kunt zien. Maar is dat alles?
Nee. Dat is slechts de letterlijke betekenis. Er zit meer achter, veel meer. Mensen vergeten dat de grootste, donkerste duisternis in henzelf zit. In ieder van ons. Iedereen heeft zwaktes, iedereen maakt fouten. Het is iets wat we graag zouden vergeten, wat we proberen te verbergen.
Ik ook. Misschien zelfs wel meer dan anderen. De duisternis vocht zich een weg naar buiten, en ik had altijd al mijn kracht nodig om het tegen te houden. Het stukje middernacht in mij mocht niet gezien worden, door niemand. Maar het werd sterker. Steeds sterker. Veel sterker dan ik.
De duisternis heeft me overwonnen.
En nu ben ik zelf duisternis geworden.

Reacties (4)

  • Duendes

    Heel mooi geschreven trouwens! Dit had ik nog niet eerder gelezen en WAUW kudo's voor jou! ook al kan ik er maar één geven :')

    3 jaar geleden
  • Duendes

    Ik ben echt zo te nieuwsgierig hoe ze zo geworden is... wat is er gebeurd?!

    3 jaar geleden
  • Incidium

    #ValerieForPresident

    3 jaar geleden
  • Effy_Stonem

    Oeh, ik vind dit verhaal nu al ge-
    Wacht...
    VAL HANDEN AF VAN MIJN HART, JE MAG HEM NIET STELEN.

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here