Veel tijd om af te koelen krijg ik niet, want een paar uur later staat Celese alweer voor mijn deur, enthousiast als gewoonlijk. “Tijd om naar het correctiecentrum te gaan, Valerie!” piept ze vrolijk. “Kom je?”
Ik zucht diep en rol met mijn ogen, maar plak dan weer een glimlach op mijn gezicht en loop de kamer uit. "Laten we gaan. We willen er wel leuk uit zien op de Parade, hè?" Ik geef mijn districtsgenoot een knipoog, waarop hij me een scheve glimlach schenkt.
“Geweldig, ik kan haast niet wachten,” zegt hij. Het klinkt niet heel sarcastisch, maar ik heb genoeg herseninhoud om te beseffen hoe erg hij dit haat. Voor mij is het feit dat hij er zo'n hekel aan heeft juist een reden om het leuker te gaan vinden. Mijn mondhoeken krullen nog wat verder omhoog en dan volgen we Celese naar het correctiecentrum. Ik word een kamer in geduwd en sta plots recht tegenover drie Capitoolproducten.
"Valerie, dit zijn Shrika, Fyria en Lamyn, je voorbereidingsteam. Zij zullen je nog veel knapper maken!" piept Celese vrolijk. Ze duwt me naar voren en loopt vervolgens de kamer uit.
Ik kijk de drie discoballen een voor een aan. “Nou, wat is het plan?”
“Eigenlijk wilden we je haren zonsondergangoranjebloedrood kleuren, maar dat mocht niet van Minka,” zegt Fyria, een vrouw met bloedrode ogen, feloranje pijpenkrullen en een lichte, oranje huid, met een beteuterd gezicht. “Het is dé kleur op dit moment. Maar ‘het past niet bij je outfit’. Het spijt me voor je, meisje. Als het een afgang wordt moet je ons niet de schuld geven, wij hadden dólgraag gewild dat je zou stralen, maar wij mogen enkel doen wat ons gevraagd wordt.”
Ik glimlach. “Ach, het zal best meevallen. We kunnen maar beter snel aan de slag gaan. Dus, wie van jullie heeft er zin om mijn nagels te vijlen en te lakken?”
Het enthousiasme dat ontstaat is gewoon bizar. Niet veel later zijn mijn nagels perfect geveild en bedekt met bloemetjes en glitters. Niet echt mijn smaak, maar het past wel bij lieve, zielige, nobele Valerie, dus dat zit wel goed.
Shrika, een vrouw die helemaal met gekleurde glitters bezaaid is, zorgt ervoor dat mijn haar keurig geborsteld, gewassen en bijgeknipt wordt, terwijl de anderen druk bezig zijn mijn lichaam te harsen. Het doet pijn, dat moet ik toegeven, maar ik heb ergere dingen gevoeld.
Plotseling slaakt Lamyn een hoge gil. Ze grijpt mijn arm, die ze aan het harsen was, stevig vast. “Wat is dat?!”
Ik kijk naar de plek op mijn arm, waar ze vervuld van afgrijzen naar toe kijkt, en het duurt even voordat ik het me realiseer. Dan barst ik in lachen uit. “Dat? Oh, gewoon een littekentje, niets bijzonders. Je gaat er nog wel een hoop meer tegenkomen, ze zitten echt overal. Tja, dat krijg je, hé. Wie mooi of sterk wil zijn moet pijn leiden. En tja, ik ben overduidelijk allebei. En jullie mogen nu wel weer doorgaan, voor de parade zonder mij begint.”
Onmiddellijk gaan de drie weer aan de slag, maar op wat afkeurend gemompel na blijft het stil. Ik zucht opgelucht, ik zit niet op meer gezeik te wachten.
“Ik denk dat we klaar zijn,” zegt Fyria even later. Ze reikt me een badjas aan, die ik meteen aan doe.
“Je ziet er weer helemaal prachtig uit, schat. Natuurlijk was zonsondergangoranjebloedrood mooier geweest, maar dit is ook niet verkeerd. Je gaat vast stralen!” murmelt Lamyn
Ik glimlach breed. “Natuurlijk ga ik dat! Ik steel altijd de show, dus deze keer ook.”
“Goedzo, meisje! Hou dat zelfvertrouwen vast! En dan nu snel naar je stylist,” zegt Shrika. Ze duwt me door een deur en huppelt dan vrolijk weg. Zo, dat hebben we ook weer gehad.
Een jonge vrouw met blauw haar kijkt op. "Hallo, ik ben Minka, je stylist," Zegt ze. Ze steekt haar hand uit, maar laat die ongemakkelijk weer zakken als ik er een seconde of tien naar kijk zonder hem aan te pakken.
“Wat is het plan?” vraag ik.
“Nou, ik heb jurk voor je ontworpen. Je zult het Capitool -nee, heel Panem- omverblazen. Je zult stralen.” Ze glimlacht en pakt een grote zwarte hoes en haalt er een bruine jurk uit. “Trek eens aan.”
Met enige moeite weet ik mezelf in de jurk te hijsen. Ik kijk in de spiegel. De jurk voelt belachelijk zwaar aan en kleurt totaal niet bij mijn haar, en bovendien is het gewoon een afstotelijk ding. Hij sluit echter wel perfect aan en zit niet heel erg oncomfortabel. “Ik zie niet in hoe een wandelende modderpoel indruk zou moeten maken.”
Ze glimlacht. “Dat komt nog wel.”
Ik grimas even. Vanuit de spiegel kijk ik de kamer rond. Plots valt mijn oog op een doosje met hele donkere bessen. Ik draai me om. “Wat zijn dat?”
“Wat? Oh, die bessen. Verkeerde levering. Ze hebben waarschijnlijk een foutje gemaakt. Deze zijn voor het trainingscentrum. De goede bessen heb ik hier. Het hoort bij je jurk. Ik zal er zo voor zorgen dat het allemaal geregeld wordt. Maar eerst even iets zoeken voor je haar. Ik ben zo terug.” Ze zet het bakje met de andere bessen op de tafel en loopt de kamer uit.
Zodra ze weg is besluit ik de bessen wat beter te bekijken. Ik pak er een paar uit beide bakjes en laat ze over mijn hand rollen. Net wat ik dacht, bosbessen en nachtschot. Interessant. Wat zou het Capitool doen als er opeens ‘per ongeluk’ doden vallen, nog voor de arena? Er is maar één manier om daarachter te komen -nou ja, eigenlijk zijn er twee manieren; ik zou het ook gewoon kunnen vragen, maar dit is natuurlijk veel leuker. Ik verwissel de twee bakjes en ga weer voor de spiegel staan, wachtend tot Minka terugkomt.
Na een paar minuten gaat de deur weer open en stapt ze binnen. “Ik heb het! Dit maakt het plaatje helemaal af!” Wat het ook is, ze bevestigt het op mijn hoofd en steekt mijn haar dan op in een knot. “Je bent klaar,” zegt ze, als ze ook nog wat lichte make-up op mijn gezicht heeft gesmeerd. “Goed, veel succes! Op de kar, wees dan gewoon jezelf. Laat maar zien hoe sterk je kan zijn.”
Ik knik, en zonder haar nog een blik waardig te gunnen loop ik de kamer uit.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here