Elijah Williams

Zuchtend streek ik mijn T-shirt glad. Ik beet op de binnenkant van mijn lip en stapte de gymzaal binnen. Licht aarzelend liep ik richting mijn gymdocent. Welke smoes zou ik nu gebruiken? Ik schraapte kort mijn keel. 'Meneer Mendes?' riep ik zacht. Hij negeerde me en duwde het rode matje op de grond.
'Meneer Mendes,' zei ik nu wat luider. Hij keek op met zijn mooie, hazelnootbruine ogen. 'Elijah! Zeg het eens,' glimlachte hij.
'Ik...uhm. Ik ben mijn gymkleding vergeten,' stamelde ik. Zoals verwacht zuchtte meneer Mendes geïrriteerd. 'Alweer?! Het is ook altijd hetzelfde met jou. Ik heb hier echt genoeg van. Na het zesde uur kom je maar terug, want dit kan niet zo blijven gaan.' Ik keek kort naar beneden en rolde heimelijk mijn ogen. 'Ga nu maar zitten op de bank,' beviel hij streng. Ik liep richting de bruin gekleurde bankjes en ik zuchtte. De echte reden waarom ik nooit mee gym, durfde ik nooit tegen iemand te vertellen, puur omdat ik bang was voor de consequenties.


Ik schraapte kort me kil, en stond op mijn tenen om te kijken of meneer Mendes wel in het lokaal was. Daar zat hij dan, in zijn normale kleding, niet in zijn sportkleding zoals altijd. Wel een beetje vreemd om dat te zien. Ik duwde de deur open en riep zijn naam. Hij keek op van zijn computer en glimlachte kort naar me.
'Elijah! Ga maar zitten,' zei hij en wees naar het tafeltje en stoel voor zijn bureau. Ik gehoorzaamde snel. 'Je begrijpt toch ook zelf wel waarom je hier bent?' Ik knikte kort. Hij haalde een paar papieren erbij. 'Je hebt in totaal maar twee keer gegymd voor de afgelopen vier maanden.' Ik slikte en keek kort in zijn ogen. 'Is er een speciale reden waarom je liever niet mee gymt?' Ik beet kort op mijn lip en knikte kort. Ik voelde de tranen opwellen in mijn ogen. Ik deed mijn best om het te verbergen.
'Wil je erover praten?' vroeg hij nu wat zachter. Ik slikte. Een warme hand werd op de mijne gelegd. 'Op dit moment niet.' Mijn stem trilde licht. Meneer Mendes knikte zacht, maar het duurde niet lang voordat de tranen zich in vrije loop lieten vallen. Twee armen werden om mij heen gewikkeld. Ik schrok kort, maar herstelde me weer. 'Elijah, alles wat we bespreken blijft tussen deze vier muren, dat weet je wel toch? Bij mij kan je alles kwijt, mij kan je vertrouwen.' Ik snikte kort en keek hem weer aan. In zijn ogen was er een bepaalde glinstering te zien. Ik glimlachte kort en veegde mijn tranen vervolgens weg.
'Ja dat weet ik wel. Het is nu alleen moeilijk voor mij om het uit te leggen.' Meneer Mendes knikte begrijpelijk. Hij griste twee post-it notes en een pen van zijn bureau. Hij schreef snel een paar nummers op het briefje.
'Hier is mijn nummer. App me maar als je nodig hebt. We praten wel later over wat er gaat gebeuren bij gym. Schrijf jij ook even je nummer op?' Een waterige glimlach verscheen op mijn gezicht en ik schreef mijn nummer op het briefje en overhandig het aan hem. Hij knipoogde kort. Ik veegde de tranen van mijn wangen af en voelde mezelf warmer worden.
'Ga maar naar huis nu. We spreken hier later over.'

Reacties (1)

  • Tomlinsbear

    He's cute. But we already know that

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here