Elijah Williams

Ik draaide zo snel mogelijk mijn fiets op slot en haastte me snel het gebouw in. Ik rende als het ware de kleedkamers binnen en groette – de inmiddels al aangeklede - medeleerlingen. Ik kleedde me haastig om. Mijn zwarte legging verborg mijn grootste geheimen, daar was ik wel opgelucht om. Moeilijk deed ik de roze kleurige balletschoentjes aan.
'Oké, we beginnen allemaal met een warming-up en daarna gaan we onze solo's aan elkaar laten zien! Hielen tegen elkaar! Buig!' Stap voor stap volgde ik de stappen. Dit had ik al zo vaak geoefend dat het makkelijk werd.
Het was eindelijk tijd voor onze solo's. Ik had er wekenlang op geoefend en er waren nog foutjes, maar ik kon mezelf er alleen meer van verbeteren. De groep ging om mij heen staan zodat ik alle ruimte had en ik begon aan mijn routine.

Zingend liep ik van de badkamer richting mijn kamer. Ik griste een kam van mijn opmaaktafel en begon mijn lange, natte haren uit te kammen. Het luide geluid van mijn telefoon liet me opschrikken.


Meneer Mendes:
Hey Elijah
(H)


Met een frons op mijn gezicht bekeek ik het berichtje, dit was eigenlijk best vreemd. Maar elke keer als ik een berichtje ontving van hem, verscheen er toch wel een glimlach op mijn gezicht. Zou ik meneer Mendes misschien leuk vinden?

Ik:
Hoi meneer Mendes


Meneer Mendes:
Haha, buiten school mag je me wel Shawn noemen, lieverd.;)
Maar ik app je eigenlijk om je cijfer voor gym: je mist één cijfer voor gym.
Morgen moet je terugkomen na het 6e uur. A.u.b niet vergeten!
[/green

Ik voelde mezelf langzamerhand warm worden. Shawn had officieel mijn hartje gestolen. Elke seconde dacht ik aan hem en ook al was dit zo fout, het voelde zo goed.


-

Ik scande het wit kleurige pasje tegen de scanner en opende mijn kluisje. Ik greep mijn gymkleding en sloot mijn kluisje. Ik keerde me vervolgens om en zag Mahogany staan en ze rolde opvallend met haar ogen.
'Kanker even op, joh!' schreeuwde ze luid, terwijl ze me hard opzij duwde en haar kluisje opende. Haar vriendinnen giechelde om mijn reactie. Ik beet om mijn tong, waarom bestonden zulke mensen toch?

Omgekleed liep ik het gymlokaal binnen en meneer Mendes stond daar op mij te wachten met zijn telefoon in zijn handen.
'Elijah, fijn dat je bent gekomen,' glimlachte hij en verlegen glimlachte ik terug. 'We gaan nu voor een cijfer bok springen, met je knieën landen op de bok is al een 5.5,' legde hij uit. Ik knikte, Shawn ging op de dikke mat staan. Ik nam een korte aanloop en plaatse beide handen op de bok en sprong er makkelijk over heen.
'Zie je! Je kunt het best,' grinnikte hij. 'Probeer het nu wat hoger.' Shawn zette de bok wat hoger en over deze sprong ik ook makkelijk heen. Shawn zette de bok nog een standje hoger, maar deze ging wat moeilijker. Ik struikelde over de bok en twee sterke armen vingen mij op. Beschamend grinnikte ik en keek ik naar beneden. Shawns armen verlieten mij nooit, stilte vulde de grote ruimte. Uiteindelijk keek ik omhoog in Shawns ogen en ik voelde mezelf langzamerhand roder worden. Shawns vingers streelden mijn wang, mijn hart ging tekeer, onze gezichten waren slechts centimeters van elkaar verwijderd.
Voor ik het wist werden er twee warme lippen op de mijne geplaatst...

Reacties (1)

  • Tomlinsbear

    Jaaaa!

    Schat, bijna het hele hoofdstuk staat in het groen. Volgens mij is dat niet de bedoeling

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here