"Henry, Kyona. Ontbijt!!!" roept iemand. "Dit is toch Neverland, hier kun je uitslapen," mompel ik duf en ik trek de deken over mijn hoofd heen. "Nee, ben je het vergeten. We zijn in Storybrooke," zegt een andere stem. "Henry! O, wacht, nee sorry, Peter," mompel ik daarna beschaamd. "Maakt niks uit, ik schrok zelf ook toen ik in de spiegel keek," zegt Peter als hij nogmaals naar de spiegel loopt en zichzelf bekijkt. "Grappig toch, dat ik nu vastzit in het lichaam van mijn klein-kleinzoon," zegt hij. "Ja, en hij in die van jou..." reageer ik. "Niet zo bits, ik weet zeker dat we er wat aan kunnen doen, dat kunnen we namelijk altijd," zegt hij zeker drie keer zo zelfverzekerd als dat ik me voel...

We hebben ontbeten en moeten aanhoren hoe Emma klaagt dat Henry zich zo anders gedraagt. Een heleboel ook mensen verwijten dit aan het feit dat hij aan het puberen is. Niet dus... Ik speel maar gewoon mee in mijn rol als onschuldige drenkeling die ze hebben gered, met magie. "Ik moet je aan iemand voorstellen," zeg ik als ik Peters arm vastpak en we verdwijnen in een blauwe wolk.

We komen aan in de ijswinkel van Ingrid. "Hey, ben je je belofte nu alweer vergeten?!?" roep ik door de winkel heen. "Natuurlijk niet," Ingrid komt door een deur achter de toonbank aanlopen. "En wie hebben we hier, Peter Pan in levende lijve," zegt ze en ze bekijkt hem goed. Ik ga voor hem staan. "Genoeg gekletst, jij zou me ijsmagie leren," sis ik. Dan kom een meisje binnen. "Jaha, ik zorg ervoor dat ik op tijd terug ben bij het schip," zucht het meisje met de bruine haren van gister. "Jij bent daar meisje dat gisteren bij ons aan de deur stond," zegt Peter. "Jep, en jullie zijn die twee die ons afluisterden," zegt zij. "Ooh... Ik ben Kyona," zeg ik snel, ik moet en zal in mijn rol blijven! "Haha, ik ben Arwen," zegt ze. "Ik vond het leuk om kennis te maken maar Killian is niet zo geduldig, twee bolletjes banden graag," ratelt ze aan een stuk door. Ingrid maakt het ijs en ik kijk toe. "Doeidoei, hopelijk zie ik jullie snel weer!" roept ze. "Ja, doeidoei," zeg ik me een suikerzoete glimlach. Als ik me omdraaide gaat mijn gezicht op onweer. "Waar was ik... Ooh ja, leer mij de ijsmagie," zeg ik nors. "Natuurlijk maar het probleem is dat iedereen is op de nek zit en we nergens fatsoenlijk kunnen oefenen," zegt Ingrid. Ik zucht alleen maar.

Met een enkele polsbeweging staan we op het afgelegen Tuk strand waar ik Ingrid de avond ervoor heb ontmoet. "Hier?" vraagt ze. "Geduld, ik kan ons het bo niet zomaar intoveren want dan verdwalen we waarschijnlijk. We moeten dus gaan lopen," zeg ik.

We hebben een kwartier gelopen en staan nu op een open plek in het bos. "Dit is best een mooie plek," zeg ik. "Peter, wat vind jij? Je hebt niks meer gezegd sinds... die Arwen binnenkwam," zeg ik nors. "Wat is er, ben je jaloers?" vraagt Peer plagend. "N-Nee, i-ik..." stotter ik terwijl ik rood word. "Ik plaag je maar, ik ga terug, Emma verdenkt me nu al, anders valt het te veel op. Ik zeg wel dat je je magie in het bos oefent," zegt hij en hij loopt weg. "Oké, doei," zeg ik en hij rent weg. "Dit word zwaar du bereid je maar voor," zegt Ingrid en dan begint ze me allemaal instructies te geven.

Een paar uur later klop ik halfdood bij Regina opde deur. Ze doet gelukkig zelf open. "Ik vroeg me af of ik hier misschien nog een nachtje mocht blijven?" vraag ik. "Tuurlijk, blijf zolang je wilt en ga meteen slapen, Henry is nog eventjes boven op z'n kamer. Die gaat zo naar Grannys. "Oké," kan ik nog uitbrengen voordat ik naar boven loop...

Reacties (1)

  • arriemert

    :PloLOLolololllOLoL:P eindeljijk

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here