Foto bij Kate - schrijfwedstrijd Austen en Bronte (2012)

Muziek.

Tom Fletcher, Dougie Poynter, Harry Judd & Danny Jones zijn de leden van Mcfly. Ze zijn bandleden, huisgenoten en echte vrienden.
Dit stuk is geschreven uit het standpunt van Kate (van het liedje If you see Kate)

woorden: zonder het liedje zijn het er 942

Een ongemakkelijk gevoel kroop in mijn buik en nestelde zich daar. Hoe moest ik het hem ooit vertellen? Al die jaren, ineens verdwenen? Ik sloot eventjes mijn ogen en balde mijn vuisten. Ik voelde mijn nagels in mijn vlees drukken en kneep iets harder. Wat ik straks zou gaan zeggen deed veel meer pijn dan dit. Ik zuchtte diep en klopte kort op de houten deur.
‘Binnen,’ klonk meteen de stem van Tom. Hij zat met gekruiste benen op zijn bed, zijn lichtbruine gitaar op de schoot. Hij keek verrast op toen ik verlegen mijn hoofd naar binnen stak.
'Kate! Kom binnen!' Meteen legde hij zijn gitaar opzij en klopte met zijn hand op de lege plek naast hem. Mijn mondhoeken krulden als vanzelf omhoog en ik stapte lichtvoetig naar de rand van het bed.
'Werk je aan een nieuw lied?' vroeg ik benieuwd en ik wees naar de volgeschreven bladeren rond hem. Hij grijnsde en veegde ze op een hoop.
'Ja, maar ik weet niet hoe te beginnen.' Hier en daar zag ik mijn naam op de bladeren gekribbeld staan en keek vlug weg.
'Tom?' Ik nam zijn handen vast. Hij keek op toen hij de ongemakkelijke toon in mijn stem hoorde en liet zijn ogen over mijn gezicht glijden. Natuurlijk wist hij dat er iets aan de hand was. Al zolang kenden we elkaar, al zolang was onze vriendschap onbreekbaar. Maar dit zou zowaar het einde kunnen betekenen.
'Wat is er?' vroeg hij en ik zag een bezorgde rimpel op zijn voorhoofd verschijnen.
'Ik moet je iets vertellen.' Ik zuchtte diep en veegde een paar lokken die uit mijn hoge staart waren ontsnapt weg.
'Mijn moeder heeft een nieuwe job aangeboden gekregen.' zei ik. Zijn gezicht lichtte op.
'Dat is toch fantastisch nieuws? Zoiets wilde ze al zo lang.' Ik knikte en beet op mijn lip tot ik het bloed proefde.
'Ja, maar het is in Berlijn.'
Een verwarde uitdrukking kwam op zijn gezicht.
'Maar... je gaat toch niet mee?' Ik knikte van wel en voelde de tranen brandden. Ik zou niet gaan huilen, niet hier. Dat zou hem nog meer pijn doen.
'Voor hoe lang?' Zijn stem was niets meer dan een zachte fluistering. Ik haalde mijn schouders op.
'Voor altijd?'
Hij keek weg en ik kromp ineen bij de moedeloze uitdrukking op zijn gezicht.
'Het spijt me zo Tom! Als ik kon bleef ik hier, dat weet je. Wees nu niet boos.' Zelfs ik kon de smekende toon in mijn stem horen.
'Natuurlijk niet,' reageerde hij. 'Hoe zou ik boos op jou kunnen zijn?' Hij zuchtte diep en liet zijn vingers langs mijn kaaklijn glijden. Ik sloeg mijn ogen neer en stond op. Eén minuut langer hier en ik zou beginnen grienen.
'Je moet me één ding beloven, oké?' zei ik zacht. Hij knikte meteen.
'Ga door met muziek maken. Je bent meer dan zomaar een muzikant, je vertelt een verhaal als je zingt. Op een dag zal ik naar je komen kijken, ik zal een gewone fan zijn in de zaal. Maar ik zal weten hoe het allemaal begonnen is, in onze boomhut.' Hij schudde zijn hoofd.
'Jij zal nooit zomaar een fan zijn. Je bent zoveel meer dan dat, mijn Kate.'
Ik glimlachte kleintjes en draaide me om. Zelfs zonder nog eens om te kijken wist ik dat zijn ogen me zouden volgen, tot het moment dat ik verdwenen was.

10 december (2 jaar later)

Witte sneeuwvlokjes dwarrelden uit de lucht. Ze maakten een rondedans op de wind en kwamen daarna op mijn warme huid neer, waar ze smolten. Nogmaals liet ik mijn ogen over de brochure glijden. Hier was het, hier zouden ze hun kerstoptreden geven. Net zoals op die zomerdag twee jaar geleden, voelde ik een lichte kriebel in mijn maag. Eindelijk zou ik hem nog eens zien.
Ik duwde de zware metalen deur open en liet me naar binnen glijden. De verwelkomende warmte sloeg in mijn gezicht. Net zoals ik voorspeld had zag ik een zaal vol fans, die hun naam schreeuwden: Mcfly.
Ik baande me een weg naar het podium en wachtte tussen vier gillende meisjes in tot de bandleden zelf opkwamen.
'Dames en heren, fans en familie, jullie hebben lang genoeg gewacht.' hoorde ik ineens een stem door de speakers.
'Hier zijn ze dan, Tom, Dougie, Danny en Harry! De leden van Mcfly!'
Eén enkel licht scheen op het drumtoestel van Harry en die begon er met hartenlust op te spelen. Daarna kwamen de gitaren van Danny en Dougie erbij, terwijl de verwachtingen in mijn maag groter werden.
'Het moment waar jullie op hebben gewacht, Mcfly met hun debuut-single If You See Kate!' klonk het. Verbaasd om mijn eigen naam te horen richtte ik meteen mijn blik naar het podium. De zwarte all-stars van Tom waren niet te missen en ik liet mijn ogen over zijn vertrouwde gezicht glijden.
'Dit lied is opgedragen aan Kate.' klonk zijn hese stem die me zo bekend voorkwam. 'Waar ze ook is, deze is voor haar.'

She introduced herself as Kate and I replied,
"It's nice to meet you" - it was love at first sight.
I got excited, I lost my mind.
If you see Kate, tell her that I'm looking for her.
'Cause she's so fine.
That girl is been one my mind.

Girl, you're a star, shinin like the sun.
Whisper in my ear, you broaden my horizons.
Girl I just wanne be the one, to take you to heaven tonight.
If you see Kate,
tell her I've been looking for her...


Pas toen zag hij mijn uitgestoken hand en de tranen in mijn ogen. Ik zag dat hij me herkende en door zijn lied heen lachte hij naar me. Terwijl Danny het overnam van hem, boog hij door zijn knieën heen en pakte mijn hand vast. Onze vingers verstrengelden zich en hij trok me het podium op. Daar nam hij me in zijn armen, en voor het hele publiek drukte hij zijn lippen op de mijne.
'Hé,' zei hij, net luid genoeg zodat alleen ik het kon horen.
'Ik had je gezegd dat ik zou komen.' glimlachte ik. Hij bracht zijn lippen naar mijn oor en zei:
'Ik heb op je gewacht.'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here