Foto bij Grenzeloze liefde - schrijfwedstrijd Vasthon en Sugglet (2014)

Opdracht 3:
Schrijf een opiniestuk tussen de 800 en 1500 woorden en 3 argumenten over één van de volgende onderwerpen:
(...) Laat in een reactie weten wel onderwerp je wilt, elk onderwerp kan maar éénmalig gekozen worden.
Bij deze opdracht wordt extra rekening gehouden met de structuur. Let hier dus goed op!
Deze opdracht wordt ten laatste 2 november afgegeven
Veel succes!

Ik heb gekozen over het onderwerp 'homoseksualiteit'

Grenzeloze liefde

Hand in hand liep het koppeltje over straat. Ze nestelden zich tegen elkaar aan, zodat de koude wind hen niet kon deren. Plots stopte de blondharige, midden op de weg, zonder enige rekening te houden met het aankomende verkeer. 'Ik hou van je,' zei hij zachtjes en een grote glimlach gleed gelijktijdig op hun gezichten. Daarna drukten ze kort hun lippen op elkaar en de twee jongens liepen met gloeiend harten van geluk verder.
Het is misschien moeilijk om toe te geven, maar bijna iedereen zag bij het lezen van dit fragment een standaard koppeltje voor zich: man en vrouw. Het is dan ook de standaard norm en rond twee partners van hetzelfde geslacht, is er een soort taboe ontstaan. Hoewel deze taboe door de jaren heen sterk verminderd is, is hij zeker nog niet verdwenen. Homo's of lesbiennes worden nog steeds bestraft voor datgene wat misschien wel het mooiste is op deze aarde: houden van iemand anders.

Homoseksuelen krijgen nog steeds niet de behandeling die ze verdienen, maar er is wel een duidelijke verbetering zichtbaar. In de geschiedenis werden ze verafschuwt en vernederd, bedreigd en vermoord. Deze vijandigheden kwamen meestal vanuit een religieuze mening. In het Oude Testament staat immers dat homoseksuele handelingen een 'gruwel' zijn in de ogen van God en dat personen die zich er schuldig aan maken, gedood moeten worden.
De kerk kon recentelijk deze uitspraken recht zetten tijdens een synode en verkondigden: 'Een homoseksuele relatie is toegelaten en dient niet gediscrimineerd worden, maar trouwen is nog steeds enkel voor vrouw en man'. In mijn ogen zeggen ze dus: een relatie mag, maar openlijk laten zien dat ze van elkaar houden en voor altijd gebonden willen zijn, mag niet. Op die manier creëer je nog steeds een onderscheid, dat er al lang niet meer had mogen zijn.

Met de jaren zijn homoseksuelen opgekomen voor hun rechten en hebben ondertussen vele dingen verwezenlijkt. Ondanks de kerk, is het homo-huwelijk op erg veel gebieden erdoor gekomen, maar in bijna alle landen van Azië en Afrika is het nog steeds taboe. In die delen van de wereld worden homoseksuelen nog vervolgd en wordt het gezien als een halsmisdriijf: ze krijgen er dus de doodstraf voor. Levenslange gevangenisstraffen kunnen ook nog steeds gegeven worden.
Hoezeer ik ook probeer mij in het standpunt van homofoben te plaatsen: het lukt me niet. Mensen verdienen een straf als ze iets hebben gedaan dat de samenleving of personen, schaadt. Maar homoseksuelen beïnvloeden helemaal niemand met hun gedrag, laat staan schaden. Toch worden ze in donkere achterbuurten of gewoon in het openbaar in elkaar geslagen en wordt het woord 'homo' vaker als scheldwoord gebruikt dan als normale, alledaagse term. Dit terwijl 'homo' gewoon mens betekent.
Heeft iedere mens dan niet het recht om lief te hebben wie hij of zij wil?

Naast dit alles is er nog één groot aspect dat bijna niemand in achting lijkt te nemen. Homoseksualiteit is geen keuze, het zit in je genen. Je wordt het niet, je bent het. Welke mens op aarde zou ervoor kiezen om alle ontberingen te doorstaan, als ze ook gewoon hun liefde kunnen uiten bij een persoon van hetzelfde geslacht? Het zogenaamde 'homo-gen' zorgt ervoor deze mensen zijn wie ze zijn en daar is niets mis mee. Als jouw genen je zeggen dat je ergens nood aan hebt, luister jij toch ook?

'Heb je een vriendje?'
'Nee.'
Ach, spijtig. Je bent zo'n leuke meid!'
'Ik heb een vriendin.'

Ik weet niet hoe vaak deze conversatie zal voorkomen, maar ik gok op enorm veel. Door de eeuwen heen is het de algemene norm geworden dat een koppel uit een vrouw en een man bestaat. Dit omdat we nergens zoiets expliciet tegenkomen. Als kind zagen we hoe Ariël de kleine zeemeermin bij haar prins Erik terecht komt en hoe Aladin het hart van Jasmine verovert. Maar bestaat er zoiets als een kussende Erik en Aladin, waarmee de film in schoonheid kan eindigen?
Naar mijn mening is het onze taak om deze norm aan te passen. We moeten homoseksualiteit niet als uitzonderlijk beschouwen en het zo behandelen, maar ermee omgaan zoals het werkelijk is: een normaal, mooi fenomeen.
Er zijn op dit moment honderden, misschien wel duizenden mensen die worstelen met hun gevoelens en de kracht niet hebben om 'uit de kast te komen'. Er doen zoveel verhalen de ronde over getrouwde mannen die nu pas durven toegeven waar hun hart echt behoort. Als homoseksualiteit niet langer als een zonde - of misschien zelfs ziekte - wordt gezien, kan het leven van zoveel mensen veranderen.

Om dus te concluderen: we zijn al ver gekomen in deze moderne tijden, maar nog lang niet ver genoeg. De kerk in het algemeen staat nog niet open voor homo-huwelijken, maar onze huidige paus Franciscus doet dat wel. Hij wil ervoor zorgen dat ze algemeen aanvaardbaar worden binnen het christelijke geloof.
Verder ligt alles wat er rond homoseksualiteit zal gebeuren in de toekomst, in onze handen. Het zijn onze benaderingen en reacties die uiteindelijk het algemene zullen vormen en die de toekomst van zovelen resoluut kan veranderen.
Liefde voor jezelf en anderen is één van de belangrijkste dingen op aarde. Er kan nooit genoeg liefde zijn, toch?




I was born sick,
But I love it
Command me to be well
Amen.

The only heaven I'll be sent to
Is when I'm alone with you

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here