In my darkest hour
A place where there's no light
I'm trapped here in this nightmare
And there's no end in sight

Elles wenste dat ze kon krimpen tot het formaat van een glasscherf, zodat ze niet langer het gevoel had dat iedereen naar haar keek. Niet alleen haar vrienden, nee, ze voelde de ogen van alle bezoekers in de kantine op zich branden.
      Waarom moest ik het ook zo nodig op een openbare plaats doen? Ze vinden me vast aandachtstrekkers…
      Schichtig bekeek Elles haar vrienden. Het flesje bier in Marks hand beefde, ze was als de dood dat hij het zo naar iemand toe zou smijten. Sophie schold zo luid dat ze nog meer aandacht trok dan Elles zelf. Casper ijsbeerde langs de tafel, opende af en toe zijn mond, maar scheen er geen woord uit te kunnen persen. In Tims ogen zag ze tranen. Sander en Jordey staarden stilletjes naar het tafelblad. Olivier probeerde Sophie te kalmeren, maar die sloeg de hand van haar vriendje steeds opnieuw weg. Hoopvol keek ze naar Nick. Om de een of andere reden beschouwde ze hem als de meest volwassene van hun vriendengroep. Hij zat nog altijd op zijn stoel, zijn ellebogen op tafel, zijn kin leunend op zijn hand. Toch ontging de bleke kleur op zijn wangen haar niet.
      ‘Gasten, doe eens rustig aan.’ Hij was uiteindelijk ook Nick die als eerste iets anders dan een scheldwoord uitbracht. ‘Laat Elles eerst eens vertellen wat er gebeurd is.’
      Pats. Het bierflesje van Mark had de muur gevonden. Rustig aan doen was nergens in zijn woordenboek te vinden.
      ‘Niks rustig aan,’ snauwde Mark. ‘Ik snijd zijn strot door en dan is het voorbij met die klootzak.’
      ‘Doe niet zo dom,’ beet Nick zijn beste vriend toe. ‘Dat heb je al eerder geprobeerd. Je hebt nu bijna de leeftijd dat je wél de bak in moet, hoor.’
      Er viel een doodse stilte. Dat onderwerp was al twee jaar een taboe en Elles vermoedde dat Nick de enige was die het durfde aan te snijden. Haar ogen prikten. Wanhoop wervelde weer door haar lichaam, net als toen.
      Ik heb een vergissing begaan. Ik had het hen nooit moeten vertellen. Als Mark weer…
      Ze kneep haar ogen dicht tegen de tranen. Ze wilde niet terugdenken aan die tijd. Het had toen zo verkeerd kunnen aflopen.
      Of was het beter geweest? Dan was je nu overal vanaf geweest.
      Elles kreeg het heet van die gedachte. Mensen werden vaak dood gewenst zonder dat men daar écht bij stil stond maar als je zoiets écht voelde, was het helemaal niet zo simpel.
      Iemand schudde aan haar schouder. ‘Hé. Gaat het?’
      Tims bezorgde stem drong maar half tot haar door.
      ‘Ik – ik moet naar buiten,’ mompelde ze.
      Het was stom, zo stom om het hier te doen. Ze schoof haar stoel naar achteren en haastte zich naar de uitgang toe. Het regende buiten, de stralen spatten in haar gezicht alsof ze onder een koude douche was gestapt. Er ging een rilling door haar heen. Ze beende naar haar fiets toe, maar voordat ze die had bereikt vlochten vingers zich om haar pols.
      ‘Kom hier.’ Tim trok haar naar zich toe en omhelsde haar stevig. Zijn rode haar kriebelde tegen haar wang.

Een lange tijd bleef Elles zo staan. Ze luisterde naar het vallen van de regen en Tims ademhaling. Het bracht haar iets tot rust.
      Pas nadat ze zich losmaakte uit de omhelzing merkte ze dat haar vrienden om hen heen waren gaan staan. Niemand trok zich wat van de regen aan.
      ‘Je kunt het ons vertellen, El,’ zei Casper zacht.
      Elles liet een lange zucht ontsnappen en knikte toen. Haar ogen verkenden het clubgebouw en het terrein eromheen. Een droge plek was vast beter, maar naar binnen wilde ze niet meer.
      Hou op met uitstellen.
      Elles boog haar hoofd. ‘Ik kreeg vandaag een briefje in de brievenbus. “Jouw lichaam wordt van mij,” stond erop.’ Ze beet op haar lip. Gelukkig veegde de regen de paar tranen die ontsnapten weg. ‘Ik weet zeker dat het van Nico komt.’
      Elles bleef naar de grond staren. Ze wachtte totdat het rumoer weer losbarstte. Het gebeurde niet.
      Twee warmen handen omvatten die van haar. Het was Sophie. ‘Dat laten wij niet gebeuren, El. Echt niet.’
      De rest van haar vrienden mompelde instemmend. Elles keek hen aan, totdat ze besefte dat Mark niet meer bij hen stond. Hij had zich losgemaakt van de groep – eigenlijk wist ze niet eens of hij gehoord had wat ze zei – en liep over de brug bij hen vandaan. Het lichtpuntje bij zijn hand verried dat hij een sigaret had opgestoken.
      Elles volgde hem met haar ogen, terwijl de rest bemoedigende teksten tegen haar sprak. Ze gingen langs haar heen. Haar spieren verstrakten, ademhalen werd moeilijker.
      Mark liep naar het bushokje voor de sportvelden, wrikte een tegel los uit de grond en smeet ze door de glazen wand.
      De stemmen rondom haar verstomden onmiddellijk. Het werd doodstil, en de enige die bewoog was Nick. Hij rende naar Mark toe, die opnieuw een steen oppakte en door het glas wierp.
      ‘Stop daarmee!’ riep Nick, zijn stem ongekend streng.
      Mark draaide zich om, zijn gezicht was vertrokken van woede. ‘Ik moet iets doen!’ snauwde hij. ‘Jij weet niet hoe het is om je eigen vriendin niet te kunnen beschermen!’
      Opnieuw spatte er glas uit elkaar.
      Met haar hart gebeurde hetzelfde.
      Elles wendde haar gezicht af. De vijf woorden die een eigen leven waren gaan leiden zodra ze de envelop had geopend, achtervolgden niet alleen haar. Ze dreven ook haar vriend tot waanzin. En wie weet wie er nog volgt…


Reacties (6)

  • Duendes

    Ik vind Mark ook niet bepaald de leukste jongen ooit zo, ik vertrouw zijn zelfbeheersing echt niet

    3 jaar geleden
  • Vasya

    Woah. Ik zou me toch niet op mijn gemak voelen bij een gast als Mark :')
    Anyway. Heel goed geschreven weer, het is zo spannend c:

    3 jaar geleden
  • Catan

    Jeetje, die Mark is maar een heftig mannetje...

    3 jaar geleden
  • Zee

    Oh shiitt.. Wel fijn dat ze het heeft verteld tho. Ik haat het altijd als personages dat niet doen, dan zit ik daar als lezer zo van: "VERTEL HET!" En dan is de hoofdpersoon: "Haha nope."
    Vet goed geschreven weer (:

    3 jaar geleden
  • Scribe

    Wat een emoties zeg! ):

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here