Foto bij 26

Speciaal omdat ik vandaag jarig ben activeer ik twee hoofdstukjes. Ik hoop dat je het leuk vind!

Ik zit in de bibliotheek. Met mijn neus in de boeken zoek ik naar hoe het komt dat Daisy gewoon Ian aan ken raken terwijl hij een geest is.
Na een hele week zoeken heb ik nog niets gevonden.
'Ik heb iets!' Roep ik plots opgewonden en Daisy die tegenover me zit kijkt op.
'En?' Vraagt ze. Ik lees het stukje voor.
'Geestiritis is een zeldzame kracht die maar wijnig beheersen. Zij kunnen geesten aanraken en andere doden die niemand anders kan zien wel zien. Ook kunnen zij terzielers zien zelf al hebben ze niemand zien sterven.' Zeg ik.
'Gezstiritis? Wat een belachelijke naam.' Lacht Daisy.
'Vroeger waren ze vast niet zo creatief.' Zucht ik.
'Zoiets moet jij toch weten. Jij hebt vroeger geleefd.'
'Ach, ik ben blij dat die tijd over is. Als je ziet wat voor namen sommige leerlingen hadden.'
'Ja, zoals Rani. Wat een stomme naam.' Zegt ze serieus.
'Hey!' Lach ik en ik geef haar een por tussen haar ribben.
'En? Al iets gevonden?' Vraagt Ian plots. Hij kwam door de muur zweven en ik schrik.
'Ja.' Zeg ik.
'Wat dan?' Vraagt hij en Daisy laat het stukje zien.
'Daar heb ik nog nooit van gehoord.' Zegt hij als hij het gelezen heeft.
'Ik ook niet.' Zeg ik. Plots begint Daisy histerisch te gillen.
'Wat is er?' Vraag ik geschokt. Daisy bukt zich en pakt iets op. Als ze het aan mij laat zien Zoë ik dat ze niets vast heeft.
'Is ie niet schattig.' Zegt ze.
'Wat?' Vraag ik en ik staar haar aan.
'Dit super schattige konijntje.' Zegt ze.
'Ik zie niets hoor.' Zeg ik.
'Dat zal dat stukje zijn over dat zij ook andere doden kan zien.' Zegt Ian wijs.
'Ik noem jou Fluffie en jij blijft mijn liefste huisdiertje.' Zegt Daisy tegen het onzichtbare konijn.
'Dat doe je niet Daisy. Straks denkt iedereen nog dat je gek bent.' Sis ik naar haar en teleurgesteld zet ze het dier op de grond. Met z'n drieën gaan de de bibliotheek terug uit om naar de grote zaal te gaan om te eten. Onderweg valt mijn oog op een muur en stop ik.
'Wat is er?' Vraagt daisy en als ze ziet wat ik heb gezien stopt ze ook. In bloed staat er iets op de muur geschreven. Het gaat dat de erfgenaam van Zwadderich terug is.
'Heb jij dit gedaan?' Vraagt Daisy aan mij.
'Hoe kan dat nu? Ik ben de hele tijd bij jou gebleven.
'Ik dacht... omdat je met slangen kan praten...' zegt ze. Plots hoor ik stemmen.
'Harry, wacht even.' Hoor ik Hermelien zeggen.
'Wat? Ik moet die stem volgen. Hij gaat iemand vermoorden.' Zegt Harry.
'Harry, er is helemaal geen stem.' Zegt Ron.
Ze komen dichterbij.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen