Foto bij 27

'Ik ruik bloed.' Hoor ik een stem zeggen. Ik kijk rond me heen om te zien wie dat zij. Maar ik zie niemand met zo'n stem. Harry, Ron en Hermelien komen nu de gang binnen.
'Wat doen jullie hier?' Vragen Ron en Ian tegelijk.
'Niets.' Zeggen Hermelien en Daisy.
'Wij kwamen van de bib. We moesten nog iets opzoeken toen we plots dit zagen. En jullie?' Vraag ik en ik wijs op de muur.
'Harry moest zonodig beloven dat we op het feestje van haast onthoofde Henk kwamen. En onderweg beweerde hij dat hij een stem hoorde.' Zegt Ron.
'Maar die was er echt! "Ik ruik bloed..." zij hij.' Zegt Harry.
'Harry heeft gelijk. Ik heb die stem ook gehoord.' Zeg ik.
'Zien jullie wel! Ik zei toch dat ik niet gek was!' Zegt Harry blij.
'Maar waarom kunnen alleen jullie twee die stem horen?' Vraagt Ron.
'Is het soms-' vraagt Daisy.
'Ik denk het wel.' Zeg ik.
'Wat denken jullie?' Vraagt Hermelien.
'Sisselspraak.' Zeg ik.
'Dus jij wilt beweren dat jij en Harry sisselspraak kunnen?' Vraagt Ron ongelovig.
'Ik kan het. En als alleen jij en ik het kunnen moet dat het het wel zijn.' Zeg ik.
'Maar waarom is er een spook bij jullie?' Vraagt Harry om het gesprek op een ander onderwerp te brengen.
'Lang verhaal.' Zeg ik.
'Er komt iemand aan.' Zegt Ian plots.
'Wie?' Vraagt Daisy.
'Een hele hoop leraren.' Zegt hij.
'We moeten snel gaan.' Zeg ik.
'Maar waar?' Vraagt Ron.
'Ik ga wel even weg vliegen.' Zegt Ian en hij zweeft door een muur weg.
'Volg mij maar.' Zeg ik. Met de andere op mijn hielen ren ik snel door een paar geheime gangen naar de leerlingenkamer van Griffoendor.
'Jij kent veel geheime gangen.' Zegt Harry.
'Het zou maar erg zijn. Zo lang al op school en nog geen geheime gangen kennen.' Zegt Daisy.
'Hoe bedoel je. Zo lang op school? Ze is hier toch maar twee jaar?' Vraagt Hermelien.
'Dat hoort bij dat lang verhaal.' Zeg ik.
'Wat doet zij hier?' Vraagt plots een stem. Het is Percy.
'Ze is mijn vriendin.' Zeg ik.
'Ze is een Zwadderaar.' Zegt hij.
'Ik zal dan maar eens gaan.' Zegt Daisy en snel loopt ze weg. Naar de leerlingenkamer van Zwadderich.
Ik loop naar mijn kamer. Daar laat ik me op mijn bed vallen. Niet veel later komt Hermelien me achterna.
'Ga ja dat verhaal nog vertellen?' Vraagt ze voorzichtig. Ze gaat naast me zitten en ik zucht.
'Het miet dan maar...' zeg ik en ik begin alles te vertellen.

Reacties (1)

  • Lisen

    GEFELICITEERD met je verjaardag!
    Een fijne dag nog en bedankt voor de twee leuke hoofdstukjes.:)

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen