Sharon • Blitzen


Korte samenvatting: Deze Malec fanfic gaat over een moeilijk periode in de relatie van Magnus Bane en Alexander Lightwood. De kerst staat voor de deur en er zijn meer demonen dan eerst geschat was. Alec en Magnus zagen op hun vakantie in Londen het begin van de opstand van de demonen. Hoewel dit op de achtergrond speelt, heeft het toch enorm invloed op de relatie van Magnus en Alec. Verder zit het Alec het verleden van Magnus nog steeds dwars. Niet zozeer dat Magnus zoveel heeft meegemaakt maar dat hij zoveel relaties heeft gehad en dit liever voor zichzelf houdt.

Omdat het Instituut van Brooklyn Magnus' expertise nodig heeft en het handig is om een Warlock aan hun zijde te hebben, verblijft Magnus in het Instituut. In een van de nachten vindt Magnus een baby en brengt het naar de slaapkamer van Alec. Zou dit hun relatie versterken of zou dit juist teveel zijn?

Omschrijving van het fandom: Deze fanfic is geïnspireerd door de boeken van Classandre Clare the mortal instruments en de serie Shadowhunters. Het verhaal begin bij de jonge Clary Fray (later wordt dit Fairchild) die te maken krijgt met de Shadowworld en haar hele wereld staat op haar kop. Al snel leert ze dat haat moeder een Shadowhunter is en haar vader Valentine Morgenstern, een Shadowhunter die geen goede plannen heeft voor de normale wereld en de Shadowworld. Valentine Morgenstern is op zoek naar de Mortal Cup om een nieuw leger Shadowhunters te maken en een nieuwe wereld te creëeren naar zijn denkwijze. Clary wilt er alles aan doen om haar moeder te redden maar accepteert gaandeweg dat ze een Shadowhunter is.

BADGES
chapter one badge
"It's a start!"




finished badge
"OMFG YOU DID IT"

chapter two badge
"Two plus two is four!"



JURY COMMENTAAR
OPDRACHT TWEE
      RosanneNo wind in our sails is de titel van het eerste hoofdstuk. Je laat de titel heel voorzichtig doorschemeren in de tekst, aangezien er weinig vooruitgang in de relatie tussen Magnus en Alexander te vinden lijkt te zijn. Er is geen zuchtje wind in de zeilen te bekennen, want het contact verloopt een beetje stroef. De twee jongens lijken veel voor elkaar te verzwijgen, terwijl ze elkaar toch duidelijk maken dat ze van elkaar houden. De liefde die een grote rol speelt komt echter niet op de lezer over. De lezer blijft op een afstandje staan kijken naar Magnus en Alexander, aangezien de personages nog niet zo bekend zijn bij de lezer.
      Je voegt mysterie toe in je hoofdstuk. Je probeert de lezer nieuwsgierig te maken, aangezien je nog niet alles verklapt. Zorg ervoor dat je voldoende aan het licht laat komen, zodat je de lezer wel blijft prikkelen, en probeer spanning toe te voegen. Dat laatste doe je nu ook wel, maar het komt niet zo mooi tot uiting. Als voorbeeld neem ik een zin die aan het eind van een alinea voorkomt: ‘De ademhaling van het stel werd een met elkaar en ook steeds heviger totdat de telefoon van Magnus afging.’ Een snelle, hevige ademhaling, plus een voelbare spanning. Toch gooi je er nog een climaxje bovenop, aangezien niemand aan had zien komen dat de telefoon kon gaan. Echter, aangezien het zo aan het eind van een zin aan het eind van een alinea staat, is de adem letterlijk bijna op. Dan komt er nog even bij dat de telefoon ging, maar door de lengte krijg je eerder een nachtkaarseffect dan een actieve plottwist. Je zou er over na kunnen denken het laatste deel van de zin op een nieuwe regel te plaatsen, zodat de lezer deze verandering met een frisse blik ziet.
      Nog een paar puntjes over het schrijven zelf… Aangezien ‘niemand’ ontkennend is, maar ‘iets’ niet ontkennend is, heb je een paradoxale zin: ‘“Niemand of iets kan dat veranderen."’ Je hebt een keer ‘getuigen’ gezegd waar ‘getuige’ hoort, of ‘gedachte’ in plaats van ‘gedachten’. Denk ook aan het samenvoegen van woorden, zoals ‘mee nippen’ (moet zijn: meenippen) of ‘relatie therapeut’ (moet zijn: relatietherapeut). Vergeet ook de interpunctie niet (komma voor ‘maar’). Let daarnaast goed op een (eventuele) apostrof bij een bezittelijke eigennaam zoals Magnus. Trouwens: kijk eens naar het onderwerp van de volgende zin: ‘Een diepe zucht verliet Magnus mond en keek frustrerend toe hoe Alexander opstond.’ In dit geval is [een diepe zucht] de woordgroep die als subject dient. Na ‘en’ wordt de zin langer gemaakt, waardoor je dit krijgt: ‘Een diepe zucht (... en) keek frustrerend toe hoe Alexander opstond.’ De zucht keek dus toe… (By the way: kijkt iets frustrerend of gefrustreerd toe? Haha!) Nog zo’n voorbeeldzin: ‘Tijdens het telefoongesprek kreeg Alexanders gezicht een harde en serieuze uitdrukking en hing uiteindelijk op.’
Tot slot nog een klein vraagje over een voor mij onduidelijk stukje: Wie zegt wat in het dialoogje na het telefoongesprek?

OPDRACHT DRIE
      Lisa — Wat mij als eerste opvalt is dat je erg veel gebruik maakt van alinea’s. Hierdoor kan ik niet echt in het verhaal komen omdat ik het gevoel heb alsof er telkens weer een grote tijdsprong gemaakt wordt - wat niet zo blijkt te zijn. Ik denk dat het fijner is als je de code [ tab ] gebruikt in plaats van een hele witregel. Daarnaast merk ik dat je veel dialoog gebruikt, maar bijna geen achtergrond informatie of sfeer omschrijving geeft. Ik weet namelijk wel wat het fandom is en wie Magnus en Alexander zijn, maar als je Shadowhunters/The Mortal Instruments niet kent heb je geen idee in wat voor een soort wereld je beland bent. Je hoeft geen gigantisch lange uitleg te geven over alles wat er gebeurt is, maar het is wel fijn om de wereld even te leren kennen en te weten wie de hoofdpersonages zijn en waar ze zich bevinden in dit fandom. Ik heb geen detail feedback voor je, maar de reden is omdat ik weinig storende fouten vond. Het is vooral dat ik vind dat je echt heel erg veel dialoog gebruikt, zoals eerder al gezegd. Hier zou ik echt even op letten, maar dit is een punt wat ik niet kan gaan verbeteren in je hoofdstuk. Verder vind ik wel dat je de personages goed neerzet en dat je goed en logisch schrijft. Succes verder!

EINDBEOORDELING
      Britte — Yes een Malec fanfic! Dan kan er bij mij eigenlijk al niets meer mis gaan, aangezien zij echt mijn OTP zijn. Je hebt Magnus en Alec heel goed beschreven en uitgewerkt. Ik had echt het gevoel alsof Cassandra Clare je had geholpen, aangezien je je verhaal net zo goed uitgewerkt en dezelfde soort spanning creëert als zij.
      Demi — Allereerst, gefeliciteerd met het afmaken van je kort verhaal, ontzettend goed gedaan! Wanneer je dit verhaal leest, kan je merken dat je het met passie schrijft. Je beschrijft de personages goed, al ben ik ook van mening dat sommige acties van personages nogal abrupt zijn, zonder verdere uitleg. Verder ben ik ook van mening dat je verhaal soms een beetje hak op de tak gaat, dat er tussen het eerste hoofdstuk en het laatste hoofdstuk redelijk wat tijd is verstreken. Nu kan ik dit helemaal verkeerd geïnterpreteerd hebben, maar daardoor heb ik wel het gevoel dat je in die vier hoofdstukken alles hebt proberen erin te proppen wat je wilde vertellen om de tijd te vullen. Hierdoor bestaat je verhaal meer uit dialoog en actie, dan uit ruimtebeschrijving en gevoelens. Desalniettemin schrijf je prima en is het een prima verhaal om te lezen. En natuurlijk heb je een mooi, afgerond verhaal nu!
      Rosanne — Bij het lezen van de tekst die uit jouw handen is gevloeid, kun je opmaken dat je echt een passie voor je personages hebt. Je beschrijft Magnus en Alexander op een heel bijzondere (maar positieve) manier. Petje af! Ik vind het trouwens ook knap dat je variatie in tempo kunt brengen, waarvan het verschil goed te zien is bij spannende scènes versus tragere stukken. En ik vind je hoofdstuktitels zo leuk!
      Lisa — Jaaaa Malec. Ik vind het echt leuk dat je hiervoor gekozen hebt. Het is een mooi en lief verhaal geworden en je hebt hem afgerond! Ik heb nog wel een paar dingen die mij opvielen en het eerste is dat ik vind dat veel personages ineens reacties hebben die ik niet zo goed snap. In hoofdstuk drie bijvoorbeeld, stormt Clary woedend achter Jace aan, maar ik begrijp niet zo goed waar die emotie vandaan komt. Je mag nog wat meer gebruik maken van actie/reactie. Waar reageren ze op? Waar komen hun emoties vandaan? Sommige emoties lijken gewoon te heftig voor wat je beschrijft. Daarnaast mag je verhaal op zich ook wel wat kleiner, ik heb nu het gevoel dat je wel weet wat je wil vertellen, maar het is nog in een iets te grote setting geplaatst, waardoor het soms wat lastig is om mij te oriënteren. Ik vind echter wel dat je een erg fijne schrijfstijl hebt. Het leest goed en makkelijk. Je hoofdstuktitels zijn origineel en leuk. Je hebt een heel mooi verhaal neergezet en daar mag je super trots op zijn.
      Savannah — Nu het verhaal afgelopen is kan ik zonder enige twijfel zeggen dat je een erg dynamische schrijfstijl hebt en dat je character driven schrijft, in plaats van plot-driven voor mijn gevoel, wat naar mijn mening zeker iets goeds is. Ik vond het een erg leuk verhaal om te lezen, al moet er wel gezegd worden dat dialoog niet je sterkste kant is. Soms vond ik het erg moeilijk om te volgen en soms wist ik ook niet waar een bepaalde actie/opmerking vandaan kwam, omdat ik soms erg weinig context had omtrent de emoties en gedachten van je personages. Maar dat is allemaal mening. Wel vind ik dat je je personages goed neerzet in het verhaal en met passie schrijft, wat natuurlijk voorop staat.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen