--Khezef--

Ik liep wat rond het gebied, terwijl ik niet wist waarheen, zo wandelde ik al dagen rond.
Zonder eten, drinken was er eigenlijk genoeg. Ik begon mij wel ernstig te vervelen, wat in vredesnaam moest ik gaan doen in mijn eentje? Wat had ik eigenlijk gedaan voor dat ik Mathias vond? Toen was ik ook al alleen, waarom was het nu dan zo lastig?
Misschien was het beter om gewoon iets nieuws te zoeken. Iets waarbij ik iets nieuws leerde kennen.
“Ik kan misschien helpen, als jij dat wil.” Niet weer, ik wil niet nog eens een slecht wezen.
“Wees maar niet bang, ik ben niets verkeerds van plan,” zei de stem opnieuw. Er was compleet niemand om mij heen, waar moest ik dan op vertrouwen?
“Ik volg dus echt niemand die zomaar iets tegen mij zegt, weet je dat? Ik heb al genoeg meegemaakt. Ik heb geen zin om belazerd te worden!” Ik klonk botter dan zou moeten, maar al die dingen die ik had mee gemaakt was gewoon om te snijden. Wat moest ik anders?
“Kom eerst maar hier heen, zodat ik je kan zien. Anders vertrouw ik je sowieso niet. Ik heb eigenlijk wel een vriend nodig…” Ik was eenzaam, dat liet ik duidelijk merken, nou maar hopen dat hij even aardig voor mij zal zijn… Anders zou diegene er misbruik van maken…
Zonder iets te zeggen verscheen er een groene draak, de draak had een normale postuur, een normale bouw. Een beetje standaard, zo kon ik dat wel benoemen.
“Je bent niet de enige die eenzaam is…” De draak keek mij vriendelijk aan. Zijn gezichtsuitdrukking leek alsof het een goede vriend kon zijn.
“Ik had vrienden… Maar ik ben bang dat ik ze teleur heb gesteld,” zei ik op een rustige toon. Het had een lichtelijk emotieloze toon, maar misschien kwam dat doordat ik niet teveel emotie wilde tonen.
“Ik ben toch niet zo beangstigend hoop ik?” Misschien had hij daarmee wel gelijk. Hij leek echt heel vriendelijk.
“Ik kan je altijd een kans geven, daar zou niks verkeerds mee kunnen gaan…” Ik wist dat ik niet erg vertrouwelijk over kwam, maar dat maakte mij echter niet uit. Ik had al genoeg mee gemaakt. Als dit mijn nieuwe vriend zou worden, dan moet ik er goed mee om kunnen gaan. Zo moeilijk kan dat toch niet zijn? Hij keek mij vriendelijk aan. En stelde meteen voor of we iets konden gaan vangen, hij vertelde dat hij een goede plek wist waar aardig wat prooien bevonden. Een feestmaal zogezegd.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen