Foto bij 082 - Jamie Walker

"So," met een glas bronwater in mijn hand begin ik aan mijn speech. Ik heb een hekel aan speeches geven, maar voor Alex en Melissa maak ik graag een uitzondering. Recht tegenover me zit Reece, samen met zijn vriendin. Het doet me meer dan ik verwacht had, maar goed, het is ook allemaal nieuw voor me.
Ik glimlach. "Alex has been my best friend for as long as I can remember. Well, he was my brother's best friend first, but as soon as I met him, I knew we would be friends for life. We went through puberty together, and I saw him grow into the amazing young man he is right now. And Melissa.. I'm so happy she came into my life, first as a friend through Alex, then a best friend, a sister, maybe. Seeing two of my favorite people in the world get married.." Ik kan het niet laten, tranen wellen op in mijn ooghoeken en ik schraap mijn keel. "Makes me the happiest person alive. You two have been there for me through everything, and I can't thank you enough. I love you, and if you ever get divorced I'm sueing both of you."

Op de dansvloer zwiert Cody zijn vrouw sierlijk rond, iets dat bijna onmogelijk is aangezien ze bijna negen maanden zwanger is en op knappen lijkt te staan.
De eerste dans van het bruidspaar is al geweest, en ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik niet gehuild heb. Het is echt prachtig, om te zien hoe verliefd die twee op elkaar zijn. Natuurlijk steekt het wel een beetje, natuurlijk ben ik lichtelijk jaloers op hun geluk, maar mijn dag komt wel. Misschien niet snel, maar het komt wel.
De muziek die draait is overduidelijk niet door het bruidspaar uitgekozen, aangezien het klinkt als een 'top 100 bruiloftsliedjes uit de laatste 20 jaar' playlist, maar Alex kennende gaat dat wel veranderen zodra alle familieleden naar bed zijn.
      Aan een andere tafel, gevuld met familieleden van de bruid en bruidegom, zitten Alex' moeder en Reece's vader, en ik moet twee keer kijken voor ik doorheb dat ze niet zo vriendschappelijk met elkaar zijn als ik verwachtte. Of nou ja, dat dringt pas tot me door als de een de ander een zoen op de lippen geeft. Wacht, die twee zijn een stel? Ik glimlach breed als ik het zie. Dat betekent dus dat, als het allemaal goed gaat, Reece en Alex familie van elkaar zijn, een soort van.
Alex' moeder ziet dat ik naar haar kijk en wenkt me. Ik verontschuldig me naar mijn tafelgenoten, al zijn dat er nu nog maar weinig. De meeste mensen staan op de dansvloer, behalve Jason, die handig genoeg net zijn been heeft gebroken, en zijn vriend, die de pechvogel gezelschap houdt.
      "Jamie!" Alex' moeder staat op en drukt een zoen op beide wangen. "How have you been, honey?"
Het voelt een beetje ongemakkelijk om zo dicht bij Reece's vader te zijn, aangezien hij toch altijd mijn ex-schoonvader zal zijn.
"Really great, thank you for asking." Ik schuif aan bij de tafel, op een stoel naast Alex' moeder. "What about you? I noticed a little change in your love life.." Ik glimlach vriendelijk, toch ietwat ongemakkelijk, in Zach's richting.
De vrouw lacht. "Well, yes.. That happened. But I've been great, and I'm glad you're okay, too. When Al told me you were in rehab.."
"Rehab?" Zach, die de hele tijd stil is gebleven, trekt ineens zijn mond open. Oh. Ja, dat kan natuurlijk ook. Niet iedereen weet dat.
"Yeah..," ik vouw mijn handen in mijn schoot. "Yeah, I've been out for about two months now."
"What did you..-" "Zach, don't ask the poor girl about..-"
Ik onderbreek het stelletje en haal mijn schouders op. "No, honestly, that's fine. Cocaine, mostly. And cannabis. Yeah... heavy shit."

Een groot deel van de gasten hebben hun slaapvertrekken opgezocht, wat er voor zorgt dat vooral de 'jeugd' nog overblijft. Al zijn we ook allemaal niet zo jong meer, en dat is te zien aan het feit dat Dorian in slaap is gevallen op zijn stoel.
Aan verschillende tafels zitten nog wat mensen, en een deel van de vriendengroep staat op de dansvloer. Samen met alle bruidsmeisjes deden we een cliche dansje op Single Ladies, en gelukkig kon ik toen ook mijn hakken verruilen voor een paar gympen, want mijn voeten doen extreem veel pijn. Amputeren is misschien nog de enige optie.
      Aan de overkant van de tafel zit Carrie, Reece's vriendin. Reece zelf staat op de dansvloer, samen met Alex en Austin, los te gaan op een Green Day nummer. Dat geeft mij de tijd om Reece's date eens goed in me op te nemen. Ze is mooi, maar niet modellen-mooi. Doorsnee-mooi, een beetje een girl next door. Haar lila jurkje maakt haar huid wat flets. Ze zal de dress code wel niet meegekregen hebben, aangezien het thema 'herfstbruiloft' is. Maar goed, je kunt niet alles hebben.
Ze is mooi opgemaakt, maar haar wallen komen door haar concealer heen en haar krullende haren pluizen lichtelijk. Misschien komt het omdat ik jaloers ben op wat ze heeft - Reece - dat ik mezelf voorhoud dat ze niet mooi is. Max lijkt namelijk wel van haar gecharmeerd, evenals Christopher, Melissa's oudere broer.
Ik dacht dat mijn gevoelens voor Reece wel weggetrokken waren, maar niets blijkt minder waar. Als ik hem hoor praten, als ik hem zie dansen, de vlinders komen meteen weer terug. Zijn glimlachjes, of ze nou naar mij zijn of niet, maken me weak in the knees.
En dat is vervelend, en ik haat het. Want Reece is hier met Carrie, net zoals ik hier met Carmen had moeten zijn, ware het niet dat zij me dumpte.
      Met een simpel handgebaar zorg ik er voor dat een ober mijn kant op komt, en ik bestel een glas rode wijn bij hem, dat al heel snel voor mijn neus staat. Ik neem voorzichtig, alsof het dodelijk is, kleine slokjes van de vloeistof. Het voelt stout, terwijl het niet eens heel erg tegen de regels in is. Een klein beetje maar.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen