Foto bij 32

POV Ron

Als Rani ja zei kon mijn dag niet meer stuk. Al vanaf het moment dat ik haar zag was ik al verliefd op haar. Van haar stem tot haar gedrag. Ze was anders dan alle andere meisjes. Misschien had ze hetzelfde met mij?
De tijd ging veel te traag voorbij. Ik zat te staren hoe ze zat te eten. Ze deed het zo mooi. Ik kon er niets aan doen. Ik was dolblij geweest dat ze dit jaar bij Griffoendor zat. Maar volgend jaar ben ik ze weer kwijt. Ik wil van de korte tijd die we hebben genieten. Wat zou er in haar hoofd omgaan? Duizende gedachten spookte door mijn hoofd.
'Kom je Ron. De les begint zo.' Hoor ik Rani zeggen. Ze maakt me wakker uit mijn dagdroom.
'Ik ben er hoor.' Mompel ik afwezig en ik sta op. We hadden nu les van Sneep. Maar zelfs dat kon mijn dag niet verpesten. Met z'n alle gaan we naar het lokaal. Als we binnenkomen duurt het nog geen minuut voor Sneep binnenkomt. Met een klap slaagt hij de deur van het lokaal dicht.
Nors gaat hij aan zijn bureau zitten.
'Op het bord staat wat jullie moeten doen.' Zegt hij en de rest van de les zwijgt hij.
'Gaan wij samen?' Vraag ik aan Rani.
'Sorry. Ik ga al met Hermelien. Misschien een volgende keer?' Vraagt ze.
'Is niet erg. Dan ga ik wel met Harry.' Zeg ik.
Maar het was wel erg.
'Ik ga wel de spullen halen hoor.' Zeg ik tegen Harry als ik zie dat hij naar de kast wil lopen. Snel pak ik wat ingrediënten. Onze drank mislukt niet veel later al. Hij zou na een kwartier geel moeten zien terwijl hij bij ons zwart zag en vreselijk rook. Als de les voorbij was kwam Sneep de dranken inspecteren. De Zwadderaars kregen allemaal een uitmuntend. Maar wij een dikke vette onvoldoende. Van de euforie die ik deze ochtend had is niets meer over.

Reacties (1)

  • Lisen

    Ah arme ron

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen