Foto bij Chapter 012

Ik hoorde wat schoten maar ik had haast de kracht niet om overeind te komen. Iemand greep mijn armen vast, en ik schopte wild om me heen. Ik hoorde diegene grommen en hij viel naast me op de grond. Ik zag dat hij een mes in zijn zak had zitten, en kroop er naar toe. Ik pakte met moeite het mes vast en probeerde de touwen door te snijden. 'JE WINT DIT NOOIT JIMIN!.' hoorde ik Jason lachen. 'Zullen we nog eens zien!.' hoorde ik Jimin zeggen. Eindelijk had ik de touwen los en probeerde met alle macht me overeind te krijgen. Bij de eerste poging viel ik al snel weer op de grond en gromde iets, stomme verdoving. Ik keek om me heen, de jongens deden erg hun best maar er waren te veel idioten van Jason om aan te kunnen. Ik werd bij mijn haren omhoog getrokken door die man en meegesleurd. Ik greep zijn hand vast en draaide hem zo dat hij me los liet, en ik gooide hem op de grond. Ik begon steeds meer wazige vlekken te zien, en keek om. Mijn ogen werden groot toen ik Jimin op de grond zag liggen, met Jason over hem heen gebogen die zijn pistool op Jimin richtte. 'Nu win je niet meer hé!.' grinnikte Jason. Nee nee....dit gaat niet gebeuren. Ik voelde de adrenaline door mijn lichaam gieren en rende op Jason af. Voor Jason de trekker over haalde greep ik zijn hand vast en gooide Jason over me heen, op de grond. Ik richtte nu zijn geweer op Jason's hoofd en ik zag Jason alleen maar vals grijnzen. 'Ailee!.' kreunde Jimin. 'Dit heeft te lang geduurd!.' zei ik. 'Toe dan, maak er een eind aan!.' lachte Jason. Kom op Ailee....... Ik zag in mijn ooghoeken iets naar me toe springen, en het volgende moment werd ik vol aan de kant gebeukt door Nathan. Ik hoorde een schot en het volgende moment voelde ik intense pijn in mijn rechterschouder. Ik rolde een paar keer over de grond en bleef toen liggen, de pijn was echt ondragelijk. 'AILEE!.' hoorde ik Jimin schreeuwen, gevolgd door een paar schoten. Ik probeerde overeind te komen, maar de pijn hield me tegen.. Een paar tranen rolden over mijn wangen, en alles om me heen werd wazig. Het werd opeens heel stil, gewoon te stil of dat kan aan mij liggen. Ik zag even later vaag iemand die bij me neer knielde, en ik voelde een druk op mijn schouder. 'Ailee, ailee blijf bij me!.' hoorde ik Jimin's stem vaag zeggen. 'Ji....min?.' vroeg ik. 'Ne ik ben hier!.' zei Jimin. Ik voelde mijn hoofd steeds meer weg draaien en zocht naar zijn hand, en pakte zijn hand vast. 'Dankje!.' glimlachte ik. 'Ailee hou vol oké, blijf wakker!.' zei Jimin. De jongens kwamen allemaal om ons heen staan, maar ik kon niet meer zien wie wie was. 'Alsjeblieft blijf bij me, alsjeblieft Ailee!.' snikte Jimin. 'S-Sorry voor alles jongens!.' zei ik. Mijn lichaam begon steeds kouder te worden, ik wist het... dit is echt het einde. 'Ailee alsjeblieft....laat me niet in de steek!.' zei Jimin. 'Niet huilen Jimin, I love you!.' zei ik en mijn ogen vielen langzaam dicht...
*Jimin pov:*
'Ailee? Ailee!.' snikte ik. Jin legde zijn hand op mijn schouder, 'Ze is weg Jimin!.' zei Jin. Ik schudde mijn hoofd, Nee dit kan niet waar zijn. Ik hoorde achter me iemand hoesten en mijn hoofd schoot om. Ik zag dat Jason naar een geweer probeerde te kruipen, stond op en liep naar hem toe. Ik ging vol op zijn hand staan en hij schreeuwde het uit van de pijn. 'Jij gaat echt boeten!.' gromde ik en gooide hem over de vloer tegen de muur aan. 'Je krijgt haar niet terug Jimin....nooit meer!.' lachte Jason. 'Klootzak!.' gromde ik en schopte hem vol in zijn maag. Jason hapte naar adem, en begon bloed te hoesten. 'Ga dood wil je?.' gromde ik en gaf hem nog een trap tegen zijn hoofd, voor hij helemaal weg was. 'JIMIN, ZE ADEMT NOG!.' riep Jin uit. Ik draaide me verbaast om, en rende naar Ailee toe. 'Haar ademhaling is heel zwak, ze moet zo snel mogelijk weg hier. Die kogel moet eruit!.' zei Jin. Zonder te aarzelen tilde ik Ailee op en we renden terug naar de loods..

*Ailee pov:*
Ik knipperde iets met mijn ogen, en deed ze toen langzaam open. Mijn lichaam voelde heel zwaar aan, was ik dood?.. Mijn zicht werd langzamerhand weer helder en ik keek naast me, ik lag op de sofa in de loods van de jongens. Ik tilde mijn hoofd iets op en zag dat Jimin naast de sofa in slaap was gevallen. 'Jimin?.' vroeg ik zacht. Jimin gaf geen antwoord. Ik deed mijn best om hem iets door elkaar te schudden. 'Hmm...wat?.' vroeg Jimin slaperig. 'Jimin?.' vroeg ik. Jimin knipperde met zijn ogen en schoot toen overeind. 'Ailee je bent wakker!.' zei Jimin opgelucht. Ik knikte en glimlachte, 'Dankje!.' zei ik. 'Ik was zo bang!.' zei Jimin. 'Ik leef nog!.' glimlachte ik iets. 'Ik was echt bang dat ik je kwijt was!.' zei Jimin. 'Het spijt me Jimin!.' zei ik. Een paar tranen rolden over mijn wangen naar beneden. 'Je hoeft geen sorry te zeggen Ailee...het is jouw fout niet!.' zei Jimin en veegde de tranen weg. 'Ik had moeten weten dat Jason zoiets van plan kon zijn!.' zei ik. 'Kon je niet...het is echt je fout niet Ailee. Ik ben zo blij dat je nog leeft!.' zei Jimin en ik knikte. Ik kwam rustig overeind en sloeg mijn armen om hem heen. 'Dankje!.' zei ik. 'Het is oké Ailee......love you to!.' zei Jimin. Ik liet Jimin verbaast los, en keek hem recht in zijn ogen aan. Jimin bewoog langzaam naar voren toe, en drukte zijn lippen op die van mij. Een bom van vlinders ontplofte in mijn buik en ik glimlachte iets. Ik trok me rustig terug, en ging weer liggen. 'Maak je geen zorgen oké, vanaf nu laat ik je nooit meer gaan!.' glimlachte Jimin. 'Zou ik ook niet willen!.' grinnikte ik. 'Probeer wat te rusten, ik ben bij je als je iets nodig hebt oké?.' vroeg Jimin. Ik knikte, pakte zijn hand vast en sloot mijn ogen. Langzaam viel ik in slaap..

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen