Foto bij 085 - Reece Martin.

      Bij haar woorden lijken mijn gedachten direct alweer overuren te maken. Ze zegt het met een klein glimlachje, die een vreemde niet zou zijn opgevallen. Maar gelukkig ken ik Jamie ondertussen al jaren, waardoor ik de kleine dingen kan opvangen. Ik voel de warmte naar mijn nek toe lopen, kalm, straks worden je oren ook nog eens rood.
In gedachten neem ik een slok van mijn koffie. “Yeah,” zeg ik terwijl ik mijn kopje – net iets te hard – terugzet op het schoteltje. “We worked better as friends. But other than our failures in love, how have you been?” Even zie ik Jamie inkrimpen bij mijn woorden, zijn mijn woorden teveel? Ik heb het gevoel dat ik op eieren loop bij haar, geen idee hoeveel goed is voor mij om te zeggen. Of ik geen lijn overschrijdt zonder dat ze me voor gek verklaard.
Het liefst zou ik haar een knuffel willen geven, maar zo ver zijn we nog niet. “I’ve been well. A wedding does good things for your soul.”
De deur gaat weer open. De bekende warme geur van Jamie raakt me en even sta ik met een mond vol tanden. Net iets te laat weet ik mezelf bij elkaar te rapen. Haar aanwezigheid doet veel meer met me dan ik had verwacht. “I… uh… agree, though I could’ve done with a little champagne.”
Jamie lacht vlak voordat ze een slok van haar thee wil nemen. Haar aardbeiblonde haren vallen een beetje voor haar gezicht, waardoor het licht op haar haar valt en het doet fonkelen. Te heet aan haar gezicht te zien, niet geblazen van te voren. Ze likt met haar tong langs haar lippen. “Too hot, burned my lips.” Jamie tikt even met haar vinger tegen haar lippen, zo mooi rood. “But yeah, I heard you woke up half your floor.”
Het schaamrood stijgt naar mijn wangen. Ik leg mijn handen voor mijn ogen. “Almost thirty and I still can’t control my liquor.” Daar moet ze even om lachen.
“Shame it didn’t show that much on the wedding, I would’ve loved to see you try to breakdance.”
“And burn everyone’s eyes out, including yours?” opper ik lachend. “Never.” Mijn stem wordt opeens een octaaf lager dan ervoor. Even worden haar ogen zacht wanneer Jamie naar mij kijkt, en het laat de vlinders in mijn buik wild gaan. Om mijzelf van ongemakkelijkheid te besparen geef ik een hoestje, om de sfeer te doorbreken. “So, the weather’s been great right?” Goed idee Reece, ga lekker over het weer praten. Daarvoor kwam ze echt hier.
Jamie neemt de vraag gelukkig niet echt aan. “Yeah sure. How has Sydney been treating you?”
Ik haal mijn schouders even op. “It’s been alright. I’ve found my way there, now just hoping I can find my way in the work I do.” Ze knikt als antwoord op mijn woorden. Moet ik verder gaan? “Achilles has been sick though the last month.”
      Ga lekker over je kat praten, dat vindt iedere vrouw vast aantrekkelijk.
“Oh the poor thing, give him some hugs from me will you?”
“I will, I think he’d much enjoy them.” Er valt een stilte, niet omdat we niet met elkaar willen praten. Maar omdat praten tussen ons soms niet nodig is. Het voelt gemakkelijk, alles rond haar. Ondanks dat ik mijn gevoelens richting haar niet kan en durf uit te spraken.
      Tijd lijkt te vliegen wanneer ik met haar ben, pratend over ditjes en datjes. Dus voor ik het weet staat de barista naast ons om te vragen of we nog wat wilden bestellen. Ik werp een blik op Jamie, die ik even twijfelend aankijk. Jamie glimlacht echter al naar de barista. “Can I have another tea with honey?” Haar handen trillen een beetje terwijl ze haar oude glas aangeeft. Door mij?
“Another coffee please.” Nog een twijfel. “And a cinnamon bun.” Ik grijns een beetje verdwaasd.
“Make that two cinnamon buns,” vult Jamie aan.
In de achtergrond hoor ik het zoveelste nummer doorgaan over de liefde. Dit keer over make you feel my love. Alsof dat zo makkelijk is, ik wou dat ik dat kon zonder ook maar een beetje eng over te komen. Nee, dit is vriendschappelijk. Dat weten we beiden. Anders waren we wel uit eten gegaan, toch?
“So… what are you planning to do… you know, now you’re out of rehab and out in the world again. Will you start going to university again?”
Even bijt ze haar lip, haar handen worden op tafel gelegd. Ze lacht. “I honestly don’t know yet, I’m just letting the world come at me piece by piece.” Door haar lach krijg ik de neiging om mijn snelle kloppende hart uit mijn borstkas klauwen zodat ik eindelijk kan kalmeren in haar aanwezigheid. “I’m just enjoying the little things right now. Babysitting Alex’ en Melissa’s lovepad the next weeks.”
In de achtergrond hoor ik ‘But I was late for this, late for that, late for the love of my life. En ik voel direct iets zakken, de woorden kloppen. En nu heb ik ook nog eens het gevoel alsof ik beter een aantal stappen terug moet nemen om mezelf te laten bekomen.
De barista komt terug met ons drinken en eten. We bedanken haar voordat ik me weer naar Jamie richt. Haar ogen staren me aan, het liefst zou ik verdrinken. Ik reik met mijn hand naar de hare en leg raak haar even aan. “I’m just very happy we got to grab coffee together. I’m really enjoying seeing you again.”
Ik zie dat Jamie heel hard inademt. Op het moment dat ik mijn hand terug wil trekken, let zij die van haar kort op die van mij. “Me too.”

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen