Foto bij Mijn favoriete dier.

kijk, dit is gewoon het onderwerp, maar ik weet niet of mijn hoofdstukken altijd een specifiek onderwerp zullen hebben dus eh...

Dus, het plaatje zegt al genoeg, mijn favoriete dier is de sneeuwuil.
En het heeft een reden, en gek genoeg heeft Hedwig er niks mee te maken.
Hedwig is awesome hoor, begrijp me niet verkeerd, maar het is niet dat toen ik 6 jaar geleden voor het eerst Harry Potter las ik dacht van: 'OMFG Hewig is helemaal geweldig, vanaf nu is de Sneeuwuil totally mijn favoriete dier!'
Nee.
Ik had sowieso al een obsessie voor mysterieuze dieren, en later onderscheidde vogels zich vooral.
En uilen werden samen met adelaars mijn favoriete dieren.
Maar waarom dan een sneeuwuil?
Nou, het zit dus zo:
Toen ik in het 6e zat (groep 8 dus), gingen we voor het laatst op kamp.
Want elk jaar ga je minstens 1 keer per jaar op kamp, en dit was het laatste.
Zoals ik al eerder heb laten blijken, vond ik mijn klas niet helemaal geweldig, en ondanks dat het beter was dan het ooit geweest was, ging het nog steeds een beetje... stroef.
Ik bedenk me nu ineens dat deze story nu vooral mij zielig aan het doen is over vroeger, maar dat was niet mijn originele plan, oeps.
maar hey, dit is juist iets vrolijks.
Want:
We gingen dus op kamp, waar ook enkele irritaties waren, zoals een meisje -ik zal haar naam niet zeggen, dat zou een beetje rude zijn- die zichzelf van haar gemeenste en bazigste kant liet zien.
Voor de mensen die mijn pokemon story lezen, zij is de inspiratie voor Lisa.
Maar vaak ging het wel goed.
Op het einde zaten we allemaal aan het kampvuur, en we moesten een soort totems voor elkaar verzinnen.
En eigenlijk konden mensen dat best wel goed verzinnen.
En toen ze bij mij kwamen, zat ik echt zo van: hellep, ze kennen me eigenlijk maar half.
En toen kwam het al snel bij vogels:
Alleen, soms afstandelijk, slim.
En ook, wat de doorslag gaf: laat niet veel van zichzelf blijken.
Ik heb tijdens dat kamp een hele dag zonder sokken in mijn schoenen gelopen, vanwege sokken die stuk waren.
En dat gaf blaren.
En dan mopperde ze op me dat ik moest doorlopen, en ik durfde niet te zeggen wat er aan de hand was, bang dat ze zouden zeggen dat ik me aanstel.
Uiteindelijk hebben ze toch toegegeven en waren ze ontsteld, en bezorgd.
En het ging van vogels specifieker naar uilen.
En toen lichtte het maanlicht mijn haar op, waardoor het bijna wit leek (ik heb blond haar namelijk) en kwam mijn lerares met de suggestie van een sneeuwuil.
En dat werd het, ik was de sneeuwuil.
En op dat moment dacht ik: hey, misschien kennen ze me toch wel een beetje!
Dus sindsdien staat de sneeuwuil daar symbool voor, dat ik toch een deel was van de klas.
Ik was nog steeds niet de populairste, dat zal ik nooit zijn, maar ik voelde me geaccepteerder dan ik me ooit gevoel had.

En de vraag.
Ehm, Gideon denk!
...
...
terwijl ik nadenk kijk naar deze sneeuwuilen:





IK WEET HET!

Nouja ik heb er twee:

eentje die niet zo filosofisch is:
wat is jouw favoriete dier?

en:
Als iemand niet buitenschools of werk met je omgaat, kan diegene jou dan wel op een zekere hoogte kennen?

En de antwoorden!
Weer is iedereen het ergens over eens, nameijk dat een vriendschap uit noodzaak echt kan worden.

@Samanthablaze
Welke verschillende dingen kan je dan in vriendschap zoeken volgens jou?

@Histoire
Geen probleem hoor.
En dat is erg lastig, en ik zou eigenlijk als jongen dan bij mezelf afvragen hoe je het dan zo ver kan laten komen en dan later je pas vasthouden aan iemand waar je eerder een oogje op had, erg vreemd vind ik dat.
Wel geweldig dat je je ware ik durft te tonen.

@ZeroHorizon459
Fijn dat je er weer bovenop bent, ik ben ook vrienden kwijtgeraakt, maar vanwege verhuizen.

@SelenaGomez1
Het lot klinkt epischxD
ik voel me zwak als ik denk aan het lot, dat zou namelijk betekenen dat elke keuze die ik maak voorbestemd was, ik hou van het idee dat ik mijn eigen lot bepaal, maar zolang het lot me vrienden geeft vind ik het wel okéxD

Reacties (3)

  • Samanthablaze

    Sneeuwuilen zijn geweldig! Ik vind je een hele leuke sneeuwuil...xD

    wat is jouw favoriete dier?

    Een wolf, zonder twijfel. Ik denk dat ik zelf een beetje als een wolf ben... tenminste, mensen zegen dat ik heel loyaal ben enzo, ik weet het niet... Ik heb wel hele goede oren... en ik zie dongen die voor m'n neus staan vaak over het hoofd... oh, en ik hou van vleesxD

    Als iemand niet buitenschools of werk met je omgaat, kan diegene jou dan wel op een zekere hoogte kennen?

    Op zekere hoogte, ja. Maar nooit heel erg goed. Hoe meer je met elkaar omgaat hoe beter je elkaar leert kennen, dat is waar, maar je kunt elkaar ook leren kennen op één bepaald vlak... Al zal het dan waarschijnlijk nooit een hele hechte vriendschap worden...

    Welke verschillende dingen kan je dan in vriendschap zoeken volgens jou?

    Eerlijkheid, vertrouwen (vaak zijn gemeenschappelijke interesses handig, maar dat hoeft niet per se) en trouw. Vooral dat laatste punt blijkt vaak mis te gaan... heel vaak...:(:S

    3 jaar geleden
  • Histoire

    Ik versta me er ook niet aan, maar blijkbaar heb je zo'n mensen...
    Leuk verhaal trouwens, een sneeuwuil wordt meestal aan Harry Potter verbonden dus tof dat het door een eigen ervaring is!

    3 jaar geleden
  • ZeroHorizon459

    Mijn favoriet dier is de olifant. Eeeeeeeen ik heb geen idee waarom.
    Slurf is awesome?
    Ze onthouden alles?
    Ik vond ze als kind gewoon cool?
    Anyhoo, Elephants rock. Ik heb geen diepliggende reden zoals jou, maar moet dat?:P
    Welja, een oligant lijkt me vrij wijs, en ik was vanop een zeer jonge leeftijd al een stuk wijzer dan de kinderen rondom mij. Daar heb je je reden.

    Hm, ik denk dat je als je goede vrienden bent mekaar sowieso buitenschools en tijdens je werk ziet, maar ik denk dat je eerder een collega of klasgenoot bent als niet.
    Ik bedoel, op je werk en op school is er altijd een zekere sfeer. Je zal het minder snel over persoonlijke dingen hebben en je probeert je van je beste kant te laten zien. Mensen zullen dus zeker wel een deel van je zien, maar ook zeker niet alles. Op sommige vlakken ken je die persoon dan wel, op andere niet. Om iemand volledig te kennen moet je hem in verschillende situaties zien: op het werk, thuis, als er iets is, als iemand anders een probleem heeft... elke persoon reageert anders op sommige momenten.

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen