Foto bij ~ 069

Louis Horan - Tomlinson

Nog maar tien dagen en dan zou het onze vijfde trouwdag zijn. Het zal nu niet meer zijn dan gewoon een vrijdag. Gezien het op een vrijdag valt dit jaar. Een eenzaam en verdrietig gevoel gaat door me heen. Mijn ogen glijden naar de klok en zie ik dat het kwart voor tien is. Waarom ga ik ook niet gewoon naar bed? Benjamin slaapt net voor vijftien minuten, dus hij wilt pas een fles over minimaal anderhalf uur of zo. Als het niet langer is.
Ik schrik van een geluid en kan ik het niet plaatsen. Tegelijk doe ik het licht uit in de keuken. Waardoor de paar lampen in de woonkamer de ruimte flauw verlichten. Probeert er iemand in te breken? Bij die gedachte, schiet mijn hartslag omhoog. Ik ben misschien sterk maar niet sterk genoeg om een inbreker te overmeesteren. Het volgende moment voel ik een paar armen om me heen.
'Binnenkort,' fluistert Niall en kust hij mij in mijn hals.
Hoewel ik het mis, weet ik niet wat hij hiermee wilt bereiken. Wat hij wilt doen of waarom hij is nu hier? Toch gaan mijn ogen vanzelf dicht als hij op een plek zuigt in mijn hals. Binnenkort wat? Om het echt te vragen gaat niet want mijn handen lijken een eigen wil te hebben en glijden die onder zijn shirt over zijn rug.
Niall's handen liggen op mijn heupen maar dan trekt hij mijn shirt over mijn hoofd uit.
Kort kijken een paar lichtblauwe ogen in de mijne. De spanning is te voelen en, niet wetend wie het initiatief neemt, sta ik in zijn armen met onze lippen op elkaar. God, dat ik hem zo erg mis. Ergens zou ik hem weg moeten sturen, iets wat ik nu totaal niet voor elkaar kan krijgen. Geef me één nacht. Al is het maar om afscheid te nemen. Ik trek hem richting de hal terwijl ik zijn shirt uit trek, dat ergens op de grond beland. Zoek die morgen maar.
Het volgende moment tilt Niall mij op. 'Hoe lang voordat Ben wakker wordt,' vraagt hij en neemt hij mij mee naar boven.
'Minimaal een uur,' antwoord ik en brengt hij me regelrecht naar de slaapkamer. Waar ik op mijn rug beland, om mij dan langzaam te strippen van mijn broek behalve mijn boxershort.
Tevens dat Niall een kus drukt op elk bloot stukje huid. 'Ik mis je, ik mis dit... ons samen,' mompelt hij.
Op hetzelfde moment dat ik mijn handen onder zijn broek schuif naar zijn billen. 'Ik ook,' zeg ik wat buiten adem en draai ik ons. Wel dat ik nu mijn gedachten afsluit van mijzelf. Onderweg naar beneden, maak ik de knoop van zijn broek los om dan de broek bij hem uit te trekken. Zijn boxershort staat wel erg strak en trek ik die ook uit.
'Lou,' hijgt hij wat.
Ik lig weer bovenop hem, maar dan draai ik ons. Nog altijd dat ik het meest geniet als hij de leiding neemt. 'Het is... bijna zeven maanden...'
'Ik weet het,' glimlacht Niall en pakt hij het glijmiddel uit het nachtkastje.
Uiterst behoedzaam voel ik een vinger in me. Gevoelig dat het is, frons ik en steek ik mijn handen in zijn haar. Wat zacht en dik aanvoelt. Ik hap naar adem als ik een tweede vinger voel. Goddank dat hij wel zijn tijd neemt, want een derde vinger voel ik pas na vijf ruime minuten. Voor een ogenblik gaat de pijn door me heen, maar een paar minuten later wordt het minder. Plotseling ontsnapt een kreun, omdat ik Niall's lippen over mijn erectie voel. Daardoor woel ik door zijn haren. 'Niall.' Het is net alsof het onze eerste keer is, zo voorzichtig en teder is hij, maar vooral de manier waarop hij zijn tijd neemt, beneemt mij de adem.
Glimlachend komt Niall dan net boven mij hangen en kust hij me. Niets meer dan een paar lichte kusjes en bijt hij op mijn onderlip.
Waardoor het genot alles overheerst en dan voel ik hem pas echt. 'Alsjeblieft,' fluister ik terwijl ik buiten adem ben.
Hij schudt zijn hoofd. 'Je weet dat ik je geen pijn wil doen.' Traag begint hij zijn heupen te bewegen en blijft hij mij aankijken. Alsof hij maar één teken nodig heeft van pijn en dat hij dan stopt.
Ik sla mijn benen echter om zijn middel en geef ik me over aan hem. 'Het gaat echt wel,' verzeker ik hem. 'En ik neem die pijn voor lief.' Ik druk mijn lippen op die van hem, en eis ik zijn mond op voor een zoen. Om hem te plagen met mijn tong. Wat net genoeg is dat hij rustig zijn tempo opbouwt. Opnieuw dat ik mijn hand in zijn haar steek en mijn andere arm omlaag glijdt naar zijn billen. Waar ik in knijp.
Uiteindelijk geeft hij me waar ik om vraag en gaat hij sneller. Niall legt zijn hoofd in het holletje van mijn nek. 'Ik hou van je,' hijgt hij. Nu verhoogt hij zijn tempo nog meer en raakt hij af en toe mijn prostaat.
Bij elke keer kreun en hijg ik in zijn oor. 'Niall,' adem ik en is het net op het moment dat hij juist zijn toppunt bereikt, daarbij mijn naam fluisterend. Ik draai ons om zodat ik bovenop lig en verken ik zijn lichaam omlaag totdat ik bij zijn heupen kom. Mijn lippen over hem heen leggend, gebruik ik het glijmiddel over mijn vingers en duw ik eerst één vinger in het kringetje.
'Lou,' kreunt Niall en blijkbaar met zijn ogen dicht.
Wat me doet glimlachen en ga ik door tot ik, na tien minuten, drie vingers in hem heb. Net als ik het glijmiddel over mijzelf gebruik, beland ik op mijn rug.
Niall zoent me kort en komt hij op me zitten, mij daarbij in zichzelf leidend.
Als ik helemaal in hem zit, kreunt hij en gaan mijn handen over zijn borstkas. Hm, dit mag ook. Met half gesloten ogen, van het genot, kan ik nog zien dat Niall mij berijdt. Dat hij zo het tempo bepaald, is niet erg. Lang laat ik het niet duren en leg ik hem op zijn rug. Mijn hoogtepunt komt steeds dichterbij en op dat punt heb ik liever dat ik zelf het tempo bepaal.
Tegelijk dat Niall zijn nagels over mijn rug haalt. 'Lou,' kreunt hij.
Balancerend op het randje, ga ik dieper en raak ik zijn prostaat. Geheel buiten adem, weet ik nog iets sneller te gaan en voor ik het door heb, golft de extase door mijn lichaam. 'Niall,' kan ik nog zeggen. Wel is het meer een combinatie van hijgen en kreunen tegelijk. 'Ik hou van je.' Hoewel ik alles probeer, rollen er toch tranen over mijn wangen.
'Ik hou ook heel veel van jou, Lou.' Zijn hand komt omhoog om mijn tranen weg te vegen. 'Ik ben alleen van jou, en jij bent de mijne...' Hij tilt zijn hoofd op en kust hij me. 'Louis, je weet zelf niet eens hoe diep je komt bij mij. Hoe veel je voor me betekend,' zegt hij met een dikke stem. 'Alles gebeurd met een reden, onthou dat, alsjeblieft hubbie.'
Ik laat me in zijn armen trekken, om zo samen met hem in slaap te vallen. Op een manier dat ik hem niet weg wil laten gaan. 'Verlaat me niet,' snik ik nog.
'Nooit,' is het even zachte antwoord en met een lichte kus op mijn voorhoofd.
Daarna zak ik weg en val ik echt in slaap.

Reacties (2)

  • MLNY

    mooi geschreven!!

    3 jaar geleden
  • Tomlinsbear

    Wow, wat een plottwist ineens.
    Die twee hebben nog wel wat uit te praten, maar het begin is er.

    -

    Haha, had je dit zo gepland. 69 en dan seks?

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen