Foto bij Proloog

Lief dagboek,
Ik schrijf niet vaak naar je, maar als ik dat doe moet ikzelf even alles op een rijtje zetten.
Aangezien ik ook met niemand hierover kan praten, wil ik het jouw vertellen.

Ik ben deze week 16 jaar geworden en had me verheugd op een groot feest, ik hoorde
namelijk mijn ouders praten over dingen. Had het toen niet goed verstaan, maar ik
dacht echt dat ik een suprise party zou krijgen.

Deze was er niet en het raarste was dat ook niemand getwist, terwijl het wel op facebook staat
wanneer ik jarig ben.

Nu komt het verschrikkelijkste gedeelte. Ik was me klaar aan het maken voor mijn verjaardag.
Toen mijn moeder huilend mijn kamer op kwam gelopen. Ik schrok natuurlijk en vroeg wat er aan de hand was.

Ik wilde haar niet pushen, dus ik wachten rustig.
Ze draaide zich op toen ze bij de volle maan stond. Haar ogen waren felgroen en haar hoektanden werden
heel groot. Dit was de eerste keer dat ik echt bang was voor mijn eigen moeder.

Maar haar gedaante duurde maar voor een tijdje en mijn vader kwam binnen. Ik zat rillend op mijn bed.
Vader kwam naast me zitten en pakte me vast. Hij was boos op moeder en begon te schelden.
Ik kreeg er niks van mee. Ik was stil en na een tijdje gaf mijn vader me een glas water en zei
dat we moesten praten. Ik zei dat ik niet meer in dat gekke huis wilde wonen en rende mijn eigen kamer uit.

Vader kwam achter me aan. Hij riep dat ik nog terug moest komen, maar het lukte niet. Niet na wat ik
gezien had. Ik rende naar mijn beste vriend en hij ving me op alsof ik familie was.

Ik weet nu dus niet wat ik moet doen. Heb mijn ouders nu al een week niet meer durven/willen aankijken .
Please help me!

Dankjewel voor deze woorden dagboek, Je gaat weer achter slot en grendel als ik ben uitgeschreven.

Loves, Kyara.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen