Foto bij 36

POV Rani

Gespannen loop ik door de gangen. Iedereen heeft nog les. Het geluid van mijn voetstappen weergalmd. Ik ing vandaag terug naar Zweinstein. Daisy bleef nog even weg. Ze miste haar ouders erg en dat begrijp ik. Ik zou alles geven om terug in de tijd te gaan. Dan wist ik zeker dat ik niet dezelfde fout zou maken. Na enkele minuten vult het geluid van de schoolbel het gebouw. Als snel word ik bijna omver geduwd door leerlingen die blij zijn dat de les voorbij is. Ik kan me nog snel aan de muur tegenhouden anders zou ik op de grond liggen. Als iedereen een beetje gekalmeerd is loop ik naar de grote zaal. Daar ga ik aan de tafel zitten en begin te eten. Niet veel later word ik vergezeld door Harry, Ron en Hermelien.
'Hey.' Begroet ik ze.
'Waar was je?' Vraagt Hermelien.
'Daisy's ouders zijn overleden. Zij mocht naar huis en ze vroeg azn mij of ik mee ging. Voor wat morele steun.' Leg ik uit.
'Wat erg voor haar.' Zegt Harry.
'Is hier nog veel gebeurd?' Vraag kk om het gesprek op een ander onderwerp te zetten.
'Nog een paar leerlingen versteend. Dus het normale.' Zegt Ron.
'Ik vraag me af wie erachter zit.' Zegt Harry.
'Je weet wat ik ervan denk.' Zeg ik.
'En je weet wat ik daarvan denk.' Zegt hij. Ik lach even.
'Weet jij waarover ze het hebben?' Vraagt Hermelien aan Ron. Hij schud zijn hoofd.
'Hebben we iets gemist?' Vraagt Ron aan ons.
'Gewoon. Een beetje.' Zeg ik.
'Het zou straf zijn als jij gelijk had.' Zegt Harry.
'Ooit zullen we het te weten komen.' Zeg ik.
'Kom, straks komen we nog te laat.' Zegt Hermelien en we staan op om naar de les te gaan.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen