Mackenzie's POV:
'Ik beloof het', prevelde Thomas. Ik keek hem even aan en realiseerde me hoe krankzinnig de situatie eigenlijk was.
'Voor ongeveer een maand geleden haatte je me nog en nu beloof je voor me te verzorgen als ik gewond ben', mompelde ik lachend.
'Dat probeerde ik ja', zuchtte Thomas. 'Ik wist niet dat je zo zou zijn.'
'Hoe zou zijn?', vroeg ik nieuwsgierig. 'Wat had je dan verwacht?'
'Om eerlijk te zijn dacht dat ik altijd dat je een verwend nest was', verklaarde hij grimassend. 'Dat is hoe je wordt neergezet door de media.'
'Maar dat ben je niet. Je bent zo anders dan de andere adel', ging hij verder. Ik voelde mijn wangen opgloeien. Een uitgesproken glimlach speelde om mijn lippen.
'Ik denk dat ik dat maar moet zien als een compliment', stelde ik. Thomas lachte geamuseerd.
'Zeker', zei hij. 'Je bent misschien wel de enige in dit gebouw die dwars door mijn afkomst heen kijkt.'
'Mensen proberen het altijd tegen me te gebruiken, zelfs andere slaven en werknemers die uit hogere districten komen', vervolgde hij.
'Meen je dat, zelfs andere slaven?', vroeg ik verbaasd.
'Hoe rijker het district van afkomst, hoe meer rechten je als slaaf hebt', legde Thomas uit. 'Ik als laagstander moet dus bijvoorbeeld ook slaven of personeel uit vier of vijf gehoorzamen.'
'Dat is wreed', zuchtte ik. Hij knikte instemmend.
'Gelukkig kun jij daar later verandering in brengen', stelde hij.
Ik keek beschaamd weg. Hij moest eens weten.
'Thomas, dat gaat niet', fluisterde ik.
'Hoe bedoel je dat gaat niet, je wordt toch koningin?', vroeg hij verontwaardigd.
'Denk je echt dat ik het als koningin voor het zeggen zal krijgen?', opperde ik. 'Ik zal moeten trouwen.'
'Moeten trouwen', lispelde hij teleurgesteld. 'Alsof je iemand kunt dwingen verliefd te zijn.'
'Geloof me maar, ik heb hier niets te vertellen', verklaarde ik. 'Zelfs mijn partner mag ik niet kiezen.'
Thomas keek me medelevend aan, alsof hij had begrepen wat ik bedoelde. Een diepe zucht verliet mijn lippen.
'Dat is bij ons heel anders', vertelde hij. 'Ik heb me alleen nooit zo met relaties beziggehouden.'
'Ik ook niet; eerlijk, ik heb nog nooit een relatie gehad', beaamde ik.
Thomas leek verbaasd. Zijn donkere ogen staarden beduusd in de mijne.
'Heb jíj nog nooit een relatie gehad?', vroeg hij verwonderd. Opnieuw wendde ik mijn blik verlegen naar de grond.
'Niet echt', mompelde ik. 'Jij?'
'Als kind misschien', zei hij. 'Maar van jou had ik dat echt niet verwacht.'
'Hoezo niet?', vroeg ik glimlachend. 'Lijk ik zo'n playster?'
Thomas lachtte vriendelijk. Hij aarzelde even maar opende daarna toch zijn mond om wat te zeggen.
'In tegendeel zelfs', prevelde hij. 'Je bent gewoon mooi.'
'Vind ik', voegde hij nog toe. Zijn lieve woorden had het kloppen van mijn hart gigantisch versneld. Thomas verdiende dit lot niet, dat wist ik zeker. Hij was alles behalve een slecht mens.

Reacties (3)

  • Paardenvriend

    Ahwww Thomas is cutieeee

    3 jaar geleden
  • 3strawberry3

    Aaaah so cuuuute 😄
    Fijne feestdagen!

    3 jaar geleden
  • FollowYourDream

    Oooh, ik vind Thomas echt zooo schattig!

    En je schrijft zo geweldig!

    Xxx

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen