Sky

Wat kan er nu verkeerd gaan? Natuurlijk moest ik mezelf die vraag stellen. Met Zeke stevig in mijn armen en Woody aan mijn voeten sta ik achter Zed voor de deur van het huis waar ik al zo lang niet geweest ben. Mijn ademhaling lijkt te snel te gaan en het liefst zou ik weg willen rennen. Maar dat doe ik niet. Zed mist zijn familie. Ik kan het al zolang zien in zijn ogen en toen hij met Karla praatte straalde het geluk bijna van hem af. Bovendien weten ze misschien iets over Yared.
Zed klopt op die deur die bijna meteen open vliegt. Nog geen seconde later knuffelt Karla hem. “Mijn jongen. We hebben je gemist.”
“Ik jullie ook, Ma.” Met tegenzin laat Zed Karla los en hij steekt zijn hand naar achter. Overduidelijk voor mij om vast te pakken, wat ik met tegenzin doe. “Is Pap ook thuis?”
“De hele familie is er. Ze zijn in de woonkamer.”
Karla loopt de woonkamer in en Zed trekt me zachtjes mee. Het komt wel goed Sky.
Zeds telepathische geruststelling helpt een beetje. Alleen niet genoeg om mijn adem niet te doen stokken als ik de woonkamer inloop en de familie zie zitten.
Trace en Diamond zitten op de bank. De tweeling speelt in een hoek van de kamer en Charlie zit bij zijn moeder op schoot. Uriel en Aimee zitten samen op een stoel, kennelijk heeft Karla haar geaccepteerd. Victor, Aeisha en Will staan tegen de muur. Xav, Yves, Phoenix en Crystal zitten bij elkaar gepropt op de bank. En Saul zit alleen op een leunstoel.
Zeds familie. Phoenix en Crystal glimlachen naar me een aarzelend glimlach ik terug. De rest kijkt me alleen stoïcijns aan. Ik heb het verpest bij hen en dat weet ik. Al was het dat waard. Zed loopt naar zijn vader toe, die langzaam opstaat.
“Pap.”
“Zed.” Saul glimlacht en slaat zijn armen om hem heen. “Welkom terug.”
Ze missen hem. Wat natuurlijk logisch is. Hij is familie, de jongste zoon nog wel.
“Sky.”
Bang voor de vraag draai ik me om naar Karla. “Ja.”
“Mag ik mijn kleinzoon vasthouden?”
Nee, nee, nee. Duizend keer nee! Ik wil niet dat iemand anders Zeke vasthoudt. Al maakt me dat vast een slechte moeder. Dat ben ik waarschijnlijk toch al dus die extra fout maakt niets uit. Toch druk ik een kus op Zeke zijn voorhoofd en geef hem dan aan Karla.
“Voorzichtig.”
Volgens mij hoort ze me niet meer. Haar aandacht wordt helemaal opgezogen door Zeke. Stilletjes ga ik op een vrije stoel zitten met Woody aan mijn voeten en kijk om me heen. Zed is in gesprek met zijn broers en Zeke heeft al helemaal geen aandacht te kort. Dit is hun familie en ik ga proberen daar niet meer tussen te komen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen