Foto bij 38

Na een hele poos nadenken is het me toch gelukt om een liedje te schrijven. Special voor jullie kunnen jullie het liedje van Rani en Hermelien lezen. (Ik heb het zelf geschreven en er heel veel moeite in gestoken. Plz ga het niet kopiëren!)

Dit is mijn extra lang kerstcadeautje voor jullie. Geniet ervan! Een vrolijk kerstmis!


Baby, don't let me go.
Baby, without you I feel so alone.

Honny, I need you to hold me.
Honny, I need you to protect me.

Our love is special!
Our love is magical!
Our love is different!
Our love is my amusement!

Baby, I will love you until the end.
Baby, I'm the person who you have to protect.

Honny, one more word and I will cry
Honny, I can't say goodbye.

I can't get you out of my head.
I can't get the words out that you said.

Baby, we're so special.
Baby, we're so magical.

You and me.
And not you and she.

Honny, we where so crazy.
Honny, we can start back maby.

Our love is special!
Our love is magical!
Our love is different!
Our love is my amusement!

Baby, I love you!
Honny, I need you!

Baby, don't let me go.
'Cause I feel so alone.
Honny, don't let me fall.
'Cause I can't safe myself.

We are special.
Our love is magical.
We are different.
Our love is my amusement.

Our love is special!
Our love is magical!
Our love is different!
Our love is my amusement!



Als het laatste woord de zaal vult is het stil. Ik kijk Hermelien zenuwachtig aan. Ze zouden het toch wel mooi vinden? Maar dan stijgt er een luid gejuich op. Iedereen vind het dus wel mooi. Hier en daar fluiten en paar leerlingen. Ik lach. Samen met Hermelien ga ik af het podium.
'Dat was echt geweldig!' Zeg ik blij.
'Vond ik ook! Ik had nooit gedacht dat ik zoiets zou doen!' Juicht ze. Meteen worden we weer uit elkaar gedreven door een paar fans die onze handtekeningen willen. Het lijkt net of we popsterren zijn. Ik kan me gelukkig er nog tussenuit wurmen en naar Ron gaan.
'Je was echt geweldig.' Zegt hij.
'Bedankt. We hebben echt veel moeite moeten doen voor de tekst maar ik ben blij dat iedereen het leuk vind.' Zeg ik met een lach.
'Leuk? Het was fantastisch!' Zegt hij.
De rest van de avond amuseren we ons geweldig. Nog napratend over het kleine concert dansen we in de zaal. Hij verteld regelmatig een grappig verhaal waardoor ik een paar minuten niks anders kan doen behalve lachen. Mijn kaakspieren doen tegen middernacht heel veel pijn. Ik ben tegen drie uur pas moe en ga dan slapen. Nog nagenietend van de geweldige avond.

De volgende ochtend word ik wakker gemaakt door Hetmelien.
'Hey.' Zeg ik met een lach. Maar als ik zie dat ze ernstig is vervaagt die al snel.
'Wat is er?' Vraag ik bezorgd.
'Ik heb net een vreselijk realistische droom gehad.' Zegt ze.
'Ach, dat is toch niet erg.' Zucht ik.
'Nee, maaar ik had er al een tijdje last van. Telkens een andere en altijd kwamen die een paar dagen later uit.' Zegt ze.
'Wat droomde je dan?' Vraag ik.
'Nu droomde ik dat Ginny achter al dat gedoe van de geheime kamer zat. En een tijdje geleden dat Daisy's ouders stierven. En dat kwam uit!' Zegt ze bezorgd.
'Kom op? Ginny? Dat is toch onmogelijk.' Zeg ik.
'Ik heb gehoord dat jij in de geheime kamer kan komen...' zegt ze. Meteen heb ik haar door.
'Wil je dat ik naar daar a om het te controleren?' Lach ik. Ze knikt.
'Ga dan gewoon ineens mee.' Lach ik.
'Prima.' Zegt ze. Niet wetend dat ik dat sarcastisch bedoeld had.
'Vanavond om zeven uur in de leerlingenkamer.' Spreekt ze af. Ik zucht.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen