Foto bij 3. Het hoofdstuk waarin Hamlet in de put zat

De dagen na onze eerste ontmoeting kwam ik Hamlet nog af en toe tegen, wat niet moeilijk is als je naast elkaar woont.
De eerste keer kruisten onze wegen elkaar in het trappenhuis. Ik ging net omhoog, hij omlaag. Op het moment dat ik hem spotte, was er een stem in mijn hoofd die me heel luid en duidelijk vertelde dat ik vooral normaal moest doen (zo herinnerde ik het me in elk geval) en op de een of andere manier lukte het me denk ik redelijk om ernaar te luisteren. Ik zei: 'Hey.'
Hamlet keek op, kort en lichtelijk verbaasd, maar zei ook een vlugge 'hey' terug voordat hij weer verder de trap af dribbelde. Voor mijn gevoel had hij lichte haast.
De tweede keer was een moment waarop ik mijn deur uit stapte en hij net naast me bezig was zijn deur open te doen. Ik keek toevallig opzij en toevallig kruisten onze blikken. Dit keer was Hamlet degene die sprak. 'Hey,' zei hij. Hij glimlachte.
'Hey,' zei ik terug, terwijl ik mijn uiterste best deed ervoor te zorgen dat het gevoel van blijdschap dat in mijn binnenste ontstond niet al te duidelijk vanaf de buitenkant te zien was.
Kom op zeg, Leonoor, hij zei alleen maar 'hey'. Het is niet alsof hij je zijn ware liefde verklaarde. Zo blij hoef je ook weer niet te zijn, dacht ik, terwijl ik lichtjes glimlachend in de richting van het trappenhuis van onze studentenflat liep.

De derde keer dat ik Hamlet weer tegenkwam was op een avond, rond een uur of half twaalf. Ik zat op mijn kamer en hoorde wat gestommel op de gang. Een 'fuck' en een 'shit' wezen mij erop dat degene die stommelde op de gang ergens niet zo heel blij mee was, maar omdat je in een studentenflat nog weleens vaker vreemde geluiden hoorde, probeerde ik me er niet al te veel van aan te trekken.
Op dat moment klopte er iemand op mijn deur.
Omdat er niet zo vaak mensen om half twaalf op mijn deur, dus ik stond verbaasd op van mijn bureau en nam rustig de tijd om naar de deur te lopen, om die open te kunnen doen. Voor de deur stond niemand minder dan Hanlet, in levende lijve, nog bijna net zo mooi als de eerste keer dat ik hem zag. (Ik probeerde mezelf wijs te maken dat zijn effect na verloop van tijd toch wel zou moeten afnemen. Hij kon nooit zo mooi zijn als ik hem in mijn hoofd maakte.) Hamlet leunde nonchalant een beetje tegen de deurpost, alsof hij al een tijdje stond te wachten (terwijl ook weer niet zo lang had geduurd voor ik naar de deur kwam). 'Hé, hoi,' zei hij.
Ik voelde dat ik moest glimlachen, terwijl ik dan ook maar 'hé, hoi' antwoordde.
'Ik heb een probleem,' zei Hamlet.
'Vertel.'
'Nou, het zit zo,' begon hij, waarna hij even pauzeerde, alsof hij naar woorden zocht. 'Ik denk dat ik soort van mijn sleutels in een put heb laten vallen.' Hij was weer even stil. 'Nee, ik weet eigenlijk wel zeker dat ik mijn sleutels in een put heb laten vallen,' zei hij toen, 'en ik weet niet zo goed wat ik moet doen. Ik kon ze er niet uit krijgen en ik kan nu mijn kamer niet in, want die zit op slot. En verder woon ik hier pas net en ik ken bijna niemand in het gebouw, dus ik vroeg me af of jij misschien iemand was die hier al wat langer woont en misschien enig idee heeft van wat je in een situatie als deze moet doen.'
Ik kon er niks aan doen: ik moest lachen. 'Sorry,' proestte ik uit, 'het is niet grappig, maar...'
'Ja, ik snap het. Ik zou ook gelachen hebben als ik niet zelf degene was die het was overkomen.' Hij grijnsde wel.
'Heb je geen reservesleutel?'
'Jawel, maar die ligt nog binnen, want...' De blik in zijn ogen zei alles over hoe stom hij zichzelf op dit moment vond. 'Ik dacht niet dat ik hem snel nodig zou hebben.'
Zonder erbij na te denken proestte ik opnieuw in lachen uit. 'Sorry, sorry, ik...' Maar ik kon er niks aan doen en ik kon niet uit mijn woorden komen.
Gelukkig leek Hamlet het niet erg te vinden. Hij lachte zelf ook wel een beetje. 'Het geeft niet.'
'Ik denk dat ik ergens wel een nummer van de huisbaas kan vinden dat je kunt bellen voor dit soort dingen. Ik vrees alleen dat je tot morgenochtend zult moeten wachten daarmee. Kom anders even binnen, dan zoek ik de gegevens voor je op.'

Reacties (1)

  • tubbietoost

    Oelala ^^ me likes <3
    Je schrijfstijl is echt tof ^^

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen