Mark begint te stralen. ‘Oh, Dvalin!’ roept hij uit. De eerste paar seconden kan ik niet anders dan Dvalin vol verbazing aanstaren. De grootste engerd van Alius is hier, hij staat voor onze neus. Hij is terug. En hij is niet zomaar gekomen, dat weet ik zeker. Dvalin is niet het type om even gezellig bij te komen praten onder het genot van een kopje thee. Hij voert iets in zijn schild. Ik zie de geschokte blikken van Izzy, Xavier en Jordan. Mijn ogen vinden die van Fay. Ik zet een stapje naar haar toe en pak haar hand vast. Ik vertrouw hem echt niet - hij is iets van plan en ik weet zeker dat het slecht is. Daarnaast weet ik dat hij een hekel aan me heeft. Ik knijp in Fay’s hand. Dit bevalt me niets.
‘Hoe noemde je me?’ vraagt Dvalin verbaasd. ‘Ik luister nu naar de naam Dave Quagmire. Ik ben aanvoerder van Neo Japan.’
Het interesseert me niets hoe hij heet - hij is de enige waarvan ik zeker weet dat hij wel echt een alien is! Hij is niet te vertrouwen en hij is eng en hij - wacht, wat? Aanvoerder van Neo Japan? Hij bedoelt toch niet dat…
‘Van Neo Japan?’ vraagt Mark namens ons allemaal. Naast Dvalin komen allemaal andere jongens het veld op. Ik schrik nog meer als ik zie dat het zoveel bekenden zijn. Teams waar we tegen gespeeld hebben, jongens van Alius. Wilbur, de spits van Genesis, een oud-teamgenoot. Een jongens van Zeus, ook nu een speler van Neo Japan.
‘Joe, Alan, Daniel? Wat doen jullie daar?’ vraagt Jude verschrikt. Natuurlijk, die jongens zijn spelers van Royal. Dat zijn zijn oude teamgenoten.
‘Dat is Bluesea,’ gromt Nathan.
‘Ik geloof mijn ogen niet,’ stamelt Tod. ‘Dat zijn spelers van Cybertech, Occult Jr. High, Wild en zelfs Kirkwoord Jr. High!’
‘Dat is lang geleden.’ Die stem. Het klinkt zo bekend. ‘Hè, Mark?’ Een vrouw met zwart haar stapt achter de jongens van Neo Japan vandaan. Het is Lina. Aqualina Schiller. Ik kijk Fay’s hand haast fijn. Dit kan niet waar zijn.
‘Maar dat is coach Lina Schiller!’ roept Mark uit.
‘Wat doe jij hier, Lina?’ hoor ik Xavier zacht vragen. Iedereen is verbijsterd, maar dan ook iedereen.
Lina kijkt echter alleen maar naar coach Percy. ‘Percival Travis, neem ik aan? Aangenaam, ik ben Aqualina Schiller.’
‘Aangenaam kennis te maken. Hillman sprak veel over u,’ reageert Precy rustig, ‘naar ik heb gehoord zal u het beste team ter wereld leiden.’
Lina glimlacht zelfverzekerd. ‘Ik zie dat u op de hoogte bent, dus ik zal direct zijn. Als coach van team Neo Japan vraag ik u officieel te aanvaarden om tegen mijn team te spelen. Als Neo Japan de overwinning behaalt, nemen zij jullie plaats in in het toernooi.’ Ik wist het! Ik wist dat ze iets van plan waren! Dit gaat niet gebeuren, echt niet! Wij gaan naar het FFI, we moeten Paolo weer zien. Dit is regelrechte onzin! ‘En neemt u onze uitdaging aan, of vernietigt u uw reputatie?’
Nee. Nee, nee, nee. Ik had kunnen weten dat Lina het zo zou spelen. Percy kan nu haast niet meer weigeren. Iedereen kijkt coach Percy vol verwachting aan, maar ik weet al wat hij gaat zeggen. Na een paar minuten stilte zegt hij het dan eindelijk. ‘Akkoord.’
Dvalin grijnst vals en lacht. Ik kijk hem woedend aan. ‘Mag ik hem slaan?’
‘Graag zelfs,’ stemt Fay in. Precies tegelijk met Xavier, Izzy en Jordan, die alle drie ‘Nee, Cassi,’ zeggen.
‘Hij gaat er zo aan.’ Voordat ik Dvalin af kan vliegen, legt Xavier een hand op mijn schouder.
‘Niet doen, Cassi,’ zegt hij kalm.
Jordan valt hem bij. ‘Inderdaad! Tijdens dat gevecht met Sue kreeg je een waarschuwing. Als je nu weer gewelddadig bent, is de kans groot dat je geschorst wordt. En dat geldt ook voor jou, Fay.’
Ik schud koppig Xaviers hand van mijn schouder en werp Dvalin nog een dodelijke blik toe. Dat ze gelijk hebben, betekent niet dat ik het ook toe hoef te geven.

We stellen ons op. Fay en ik staan beiden op het middenveld en… nee, hè. Dvalin staat ook op het middenveld. Ik dacht dat hij keeper en spits was, wat doet hij hier!?
‘Ik had nooit gedacht dat we het op een dag zouden moeten opnemen tegen een team van coach Schiller,’ mijmert Jude. ‘Toch moeten we al onze krachten in de strijd gooien. Geef ze geen enkele kans!’
‘Dat komt goed. Ze gaan eraan. Wij gaan naar het FFI!’ Ik kijk even naar Fay en knik kort. ‘Voor Paolo!’
‘Goed, we nemen de uitdaging aan!’ schreeuwt Mark vanuit het doel.
Meneer Veteran, die de rol van scheids op zich heeft genomen, fluit en het spel begint. We trappen af en gaan meteen in de aanval. Shawn weet de eerste tegenstander te ontwijken, maar wordt dan ingesloten door twee verdedigers. Hij passt naar Austin, maar die verliest de bal door een tackle. De bal belandt buiten de lijnen.
Ik bal mijn handen tot vuisten. We zullen dit winnen. Als er iemand is die ik niet in dit toernooi wil hebben, dan is het Dvalin wel. Ik springt naar de kant en gooi de bal weer in. Jude krijgt hem en speelt meteen door naar Xavier, maar dan wordt ook Xavier ingesloten door twee spelers. We blijven aanvallen, maar we komen niet door de verdediging van Neo Japan heen. Ik word steeds geïrriteerder.
Austin weet de bal naar Shawn te spelen, die helemaal vrij staat. Eindelijk een schot! Shawns legendarische wolf vliegt op het net af en ik kijk Dvalin al arrogant aan, als iets misgaat. Joseph komt aanzetten met een nieuwe supertechniek. Het is net of Dvalin op doel staat. Joe houdt Shawns legendarisch wolf tegen met Boorbeuker V2. Boorbeuker! Dvalins supertechniek.
‘Wacht, er komen meer verrassingen,’ grijnst Dvalin. Ik vertrouw het niet. ‘Vooruit, Joe!’ King gooit de bal en Dvalin stormt naar voren. Jude en Xavier proberen hem tegen te houden, maar met een valse grijns op zijn gezicht ontwijkt Dvalin ze met Illusiebal 2. Nee! Ze hebben Jude's supertechniek gestolen? Wat een vuile na-apers!
Met Flitsstorm, een techniek van Zeus Jr. High, als ik me het goed herinner, weet Dvalin Thors Super Sumo Stamp te ontwijken. En nu ben ik er zat van. Ik vlieg op hem af en maakt een sliding, evenveel met de bedoeling om de bal af te pakken als om Dvalin onderuit te trappen. Helaas lukt alleen dat tweede.
Op het laatste moment passt Dvalin de bal naar een andere aanvaller, maar hij valt op de grond dankzij mijn sliding. Boos kijkt hij me aan als hij overeind krabbelt. ‘Jij weer, Cele,’ gromt hij met de nadruk op mijn aliennaam. ‘Deze keer zullen wij winnen. Ik stuur je nog wel een kaartje vanaf het eiland Liocott.’
‘Nooit!’ roep ik strijdlustig. ‘We gaan jullie helemaal inma-’ Ik word echter onderbroken door het fluitje. Geschrokken kijk ik naar achteren en ik zie Mark op de grond liggen en de bal ligt in ons doel. Ze hebben gescoord. Dit is onmogelijk! Ze kunnen niet… wij kunnen niet… het… woest kijk ik Dvalin aan, die enkel grijnst. ‘We maken jullie af, Cassiane.’
Dan loopt hij weg, naar Mark. ‘Mark, dankzij jou heb ik geleerd dat voetbal spannend en leuk kan zijn, maar dat is niet alles. Ik heb ook geleerd dat een match moet worden gespeeld tot het einde en dat het moeilijk kan zijn. Het is aan ons om het nationale team te worden.’
Nooit, Dvalin. Je doet je best maar. Wij gaan naar Liocott, en weet je wat? Ik zal jou nog wel een kaartje sturen.

Reacties (1)

  • Opperbibbsie

    Die laatste zin
    xD

    Yens! Weer een hoofdstukje

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen