Foto bij Dear pillow, sorry for all the tears,,,

Dagboek Fenne:

Lief dagboek,

Vandaag was zo stom. Ik haatte het. De jongen die ik leuk vind die vind mij dus niet leuk en ja. Ik ben gewoon zo stom bezig en ik vind hem zo leuk en gewoon vandaag was zo kut, zoveel gebeurt op school dat ik het niet eens eigenlijk er over wil hebben. En toen ik thuis kwam waren m'n moeder en vader alweer ruzie aan het maken. Het kan ook nooit eens normaal gaan...Het is nu 20:00 en ik ben gewoon echt moe van het huilen dus ik ga zo slapen. Het is donderdag, dus nog één dag en dan is het eindelijk weekend. Ik heb geen zin in nog een dag school. Maar ja. Oke ik denk dat ik maar weer ga. Ik ben best moe en gewoon verdrietig. Ik wil vandaag gewoon echt niet nog een keer hebben. En ik wil morgen echt niet naar school. Bye.


Ik legde mijn dagboek weg en ging mijn tanden poetsen en nog even naar de wc. Toen ging ik in m'n bed liggen. Ik dacht aan alles tegelijk, maar waar ik nog het meest aan dacht was die jongen die ik zo leuk vond/vind. Het is gewoon kut. Ik wil hem zo graag uit mijn hoofd en hart zetten, maar dat lukt me echt niet. En ik dacht op dat moment gewoon aan te veel. Ik probeerde mijn ogen dicht te doen, maar dat lukte niet. Toen ging ik nog even naar beneden. Ik ging OUAT kijken. Ik vind dat gewoon een leuke serie. Mijn moeder was het ook aan het kijken. Ze was bij seizoen 3A. Ik ging meekijken. Uiteindelijk kwam de zin: 'I believe.' Ik wou dat ik dat kon zeggen en dan mee kon genomen worden naar Neverland, maar helaas. Het kan niet. Alles is mogelijk als je er maar in gelooft, maar daar geloof ik niet eens meer in. Kut zooi. Ik was in eens moe. Ik ging staan bij mijn open raam en hing een beetje naar buiten. Ik zat te denken aan alles. Ik deed m'n ogen dicht en zei: 'I believe.' En terwijl ik het zei geloofde ik heel even en er rolde ook terwijl ik het zei een traan over m'n wang. Daarna deed ik m'n raam dicht en stopte ik weer met geloven en ging in m'n bed liggen. Ik zei zachtjes:' Het zal toch allemaal nooit gebeuren. Het bestaat allemaal niet.' En toen kwam er een traan over m'n wang. En toen deed ik m'n ogen dicht en ging ik slapen...

Om 00:00, toen iedereen sliep, werd ik wakker van m'n raam dat in eens open ging en het waaide in eens heel hard, maar het was raar dan kon m'n raam nog steeds niet open gaan. En toen ik het dicht wilde doen zag ik verderop helemaal niet zo'n erge wind. Ik deed m'n raam weer potdicht. En ging geïrriteerd van dat ik weer wakker werd in m'n bed liggen. Ik kon niet slapen, maar toch lukte het wel om na 2 minuten m'n ogen dicht te doen. 1 minuut later ging het raam weer open en in het maanlicht zag ik een schaduw. Ik was bang en zat rechtop en bang in bed, daarna ging ik onder m'n dekens even kruipen. Ik was gewoon echt bang. Ik voelde iets in eens tegen me tikken. 'Fenne.' hoorde ik zeggen. Het was m'n broerse stem. Hij trok de dekens van me af ik schrok. 'Rustig. Kan jij ook niet slapen?' 'Waarom maak je me nou weer wakker?!' zei ik best boos. 'Sorry. Trouwens waarom staat je raam open? Het is hier echt super koud.' Ik zorgde ervoor dat m'n broer weg ging en ik ging weer onder de dekens van bangheid, want ik durfde niet bij het raam te staan om het dicht te doen.
1 minuut later voelde ik weer wat tikken. Ik deed m'n dekens boos van me af en zei terwijl ik dat deed: 'Sven stop!' Maar nee. Het was niet Sven. Ik zag iemand die ik dus totaal niet kende. Ik zei bang: 'Wie... Wie ben jij?'
Hij zei: 'Wat onbeleefd? Begroet jij zo mensen? En trouwens ik heet geen Sven.'
Ik keek alleen bang en zei: 'Uhm...'
'Is dat het enige wat je kunt zeggen?' zei hij. 'Zal ik me dan maar even voorstellen. Ik ben Peter, Peter Pan.' zei de jongen.
Ik moest kei hard lachen.
'Wat is er zo grappig?' zei hij.
'Gewoon. Who the fuck heet er nou weer Peter Pan? Zeg nu maar je echte naam.' zei ik lachend.
'Wat onbeleefd. Wil je een eindje gaan vliegen misschien? Dan zie je wel of ik Peter Pan heet of niet.' zei de jongen.
Ik zei bang: 'Uhm...Oke.'
Hij pakte m'n hand vast en sleurde me uit bed en hij nam me mee naar het raam en op het dak. Hij deed het raam met magie achter ons dicht. Ik keek verbaasd op. Hij pakte m'n hand en zei: 'Je moet gaan geloven Fenne.'
'Hoe...Hoe weet je mijn naam?' zei ik bang. 'Trouwens jij lijkt op Robbie Kay.'
'Zo veel vragen, van zo'n mooi meisje. Ik ben de tweelingbroer van hem. Alleen ik heet Peter Pan, en ik heb het geheugen van hem een klein stukje gewist. Dus hij weet niet wie ik ben. En hij weet niet dat magie echt bestaat. En ik weet alles. Maar kom je hebt m'n hand nu vast. Er kan je niks gebeuren dus ga geloven, dan kunnen we gaan vliegen.' Ik deed m'n ogen dicht. Ik ging geloven en we gingen vliegen. Ik was super blij, omdat het lukte. We vlogen naar Neverland. Toen we er waren sloeg iemand Pan gelijk knock out en deed een zak over m'n hoofd en nam me mee terwijl ik om hulp riep. Uiteindelijk lag ik in een bed zonder die zak over me heen en er kwam een meisje naar me toe en zei: 'Rustig.' 'Echt geloof me nou maar, maar ik ben Tinkerbell. En niet om hulp roepen, en ook niet Peter Pan vertrouwen. Hij is slecht. Je hebt dan misschien de sprookjes over hem op disney gezien, maar die kloppen niet. Hij is slecht. En als hij jou mee naar Neverland neemt, dan heeft die je nodig. Hij neemt hier niet zomaar meisjes mee naartoe. ik ben buiten jou het enige meisje hier. Ik ben dus een fee. Maar pas op. Hij hoort en ziet alles. En gaat het wel goed met je?' Oke. Dit was even te veel informatie, maar ik begreep het wel.
'Uhm nou het gaat redelijk met me. Ik heet trouwens Fenne, maar ja. Ik heb gehoord dat alleen de Lost Boys hier wonen, omdat Pan iedereen afmaakt, waarom heeft hij dat nog niet met jou gedaan?' vroeg ik.
Ze keek me verdrietig aan en zuchtte en zei: 'Hij deed alsof hij m'n vriendje was, omdat ik de enige was met elfenstof voor de Lost Boys, zodat hun ook konden vliegen net als Pan en mij. Ik kan niet meer vliegen, omdat ik door hem m'n vleugels ben kwijtgeraakt, maar he daar gaat het nu even niet om. Hij deed dat dus en hij heeft me nog niet vermoord, omdat hij houd van spelletjes spelen. En dat doet hij de hele tijd met mij. En hij heeft jou zeker weten ergens voor nodig. En we moeten hier weg wezen, want hij is vast al op weg hier heen.'
Toen stond Pan er in eens en zei: 'Sorry, maar het is al te laat.' 'Ik ben teleurgesteld in je Tink.' Toen liet hij haar struikelen en in z'n armen vallen en kuste haar. Daarna duwde hij haar op de grond in een hoekje en vloog gauw met Fenne die tegenstribbelde weg.
Toen ze in het kamp van Peter Pan waren zei Peter Pan: 'Wilde je nou al weg gaan? Je was er pas net. Het begon nog niet eens leuk te worden.'
'Ben jij het trouwens ook zo zat dat mensen zeggen dat ze je mogen, maar je toch elke keer weer pijn doen?' zei Peter Pan. Er sloeg in eens een knop bij me om. Dit is namelijk gebeurt met iemand die ik heel erg mag. 'Ja.' zei ik verdrietig en zachtjes. Ik probeerde geen tranen te laten komen, maar ademen werd wel effe moeilijk.'
'Hey, maar Fenne. Ik ben er voor je. Ik ben de enige die in jou gelooft. Ik geloof in jou. Je bent zo mooi, zo lief. Je bent goed in zoveel, ook al zie je dat zelf niet in. Het jammere is dat je iedereen zo makkelijk gelooft en dat dat je elke keer weer heel veel pijn doet. Je krijgt zoveel pijn er steeds bij.'
Ik deed een stap naar achter en zei met een beetje een boos gezicht: 'Ja, en ik geloofde ook bijna in wat je zegt.'
Het kon niet waar zijn wat hij zegt. Ik geloofde alleen Tinkerbell, ze zag er zo vriendelijk uit. En Pan, die is alleen maar aan het praten over hoe goed en hoe lief ik wel niet ben en dat hij de enige is die mij mag. En dat alles meent die niet. Hij kwam dichterbij me en pakte me pols vast en zei: 'Kom op. Fenne. Het is zo leuk met jou. Ik heb je meegenomen, omdat niemand, behalve ik van je houd. Ik hou echt wel van jou. Ik geef om je, en ik ben de enige.' Ik zakte door m'n benen, het werd me gewoon allemaal even te veel en ik begon te huilen. Heel erg. Peter Pan sloeg zich om me heen en zei: 'Ik ben er voor je. Ik meen het. Niet huilen, daar ben je te mooi voor. Wil je me beloven dat je bij de Lost Boys blijft? Ik moet even naar iemand toe. Blijf alsjeblieft bij ze en ga niet weg. Ik mee het.'

Bij Tinkerbell en Peter Pan..
Peter Pan ging naar Tinkerbell toe en ik bleef bij de Lost Boys.
'Hey Tink.' zei Pan. 'Ik hou nog steeds van je hoor.'
'Ik niet van jou.' zei Tinkerbell een beetje boos. 'Wat ben je van plan met dat meisje?'
'Fenne? Je hoeft dat niet te weten schatje.' zei Peter Pan.
'Ik kom er wel achter, ik kom er altijd achter. Net als jij he?' zei Tinkerbell.
'Weet je Tink. Misschien moet jij eens een eindje gaan vliegen, dat zal je goed doen he?' zei hij op een eikelige toon. 'Oh nee wacht, dat kun je niet meer he? Je bent een fee, maar ook weer niet.' zei Peter Pan gemeen en daarna gaf hij haar een knipoog.
'Doe maar niet alsof je leuk bent, want dat ben je niet. Ik zal dat meisje bij jou weghouden. Misschien kunnen zei en ik jou verslaan. Ik wil je niet doden, maar zo lang je echt zelf mensen blijft vermoorden en blijft pijn doen, heb ik geen andere keus.' zei Tinkerbell.
'Oh, Tink. Je hebt altijd een keus. Alleen nu niet nee, want jij word opgesloten. Jou moeten we niet los laten lopen op Neverland, want straks gebeurt er nog wat met je. Mensen in een zak stoppen en bij mij weg houden. Voor hetzelfde geld was het een moordenaar of iemand. Dan was jij nu dood. Dus voor je eigen veiligheid ga ik jou in een magievrije kooi doen, maar om die kooi zit nog een kooi met magie en je kunt er dus eigenlijk zonder mijn toestemming nooit uitkomen.' zei Peter Pan gemeen.
'Voor mijn veiligheid? Je wilt gewoon niet dat ik bij Fenne kom. Dus lieve, lieve Pan. Mag ik alsjeblieft weer verder met m'n ding? Ik hoef niet in een kooi hoor.' zei Tinkerbell. En nog voor ze met haar ogen kon knipperen zat ze in de kooi die Peter Pan zei. 'En Tink schatje. Ik heb de kooi hier bij jou hut dus, want hier zal Fenne niet komen, daar zorg ik voor. Dus ze zal jou niet meer zien. En als je haar nog ziet, dan is ze al lang dood.' zei Peter Pan en bij z'n laatste zin grijnsde hij heel erg eng en lachend.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen