Foto bij Aan alles komt een einde....

Nog gauw even een hoofdstukje uploaden voordat ik ga slapen :3

Als je nog vragen of ideeën hebt kan je altijd een reactie achterlaten! (Maakt me een hele blije poedel)

En misschien wil ik ooit nog een bonushoofdstuk maken over hoe de hele wereld van Chastrifol er uit ziet, want naast De Acht Betoverde Rijken Van Chastrifol bestaat er ook nog een ander deel in Chastrifol, genaamd Yuki. En misschien ook nog een keertje over iemand anders uit De Acht Betoverde Rijken van Chastrifol die niet in het verhaal voorkomt, Yuno.

Na een lange middag truth or dare en het avondeten met drie toetjes kroop ik uitgeput in mijn slaapzak. Eigenlijk was ik moe, maar ik wou niet slapen. Ik wou niet dat het morgen was, want dan zouden we allemaal weer terug moeten. En ik was bang, bang dat dit geweldige gevoel van vrijheid en geluk dan weer weg zou gaan. Brendon snurkte voor mijn gevoel minder hard en voor deze ene keer vond ik dat niet leuk. Matsuda had zijn gezicht in zijn slaapzak verborgen en leek al te slapen. Ik had het weer koud maar wou geen trui gaan halen, het was juist goed dat ik me onprettig voelde want dam zou ik minder snel in slaap vallen. Na een paar minuten voelde ik dat ik aan het bibberen was. Matsuda's hoofd verscheen boven de rand van zijn slaapzak en hij vroeg met een grijns: 'Heb je het koud?' Ik knikte. 'Dat merk ik, je trilt helemaal en je lippen zijn blauw.' 'Ik dacht dat jij sliep?' Ontweek ik het onderwerp. 'Nee, ik kon niet slapen. Zullen we maar weer een trui gaan halen?' Ik stemde er met tegenzin mee in en daarna viel ik snel in slaap.

'Jongens!' Riep James opeens tijdens het ontbijt. Ik schrok. 'Wat?' 'We hebben gisteren niet meer gedronken!' Feline zuchtte. 'En?' 'Ja jij begrijpt dat nog niet, jij bent nog te jong.' Zei Zen plagerig. 'Ik ook hoor.' Zei Matsuda. Marcus keek hem verbaasd aan. 'Ik dacht dat jij al jarig geweest was?' Hij schudde zijn hoofd. 'Over iets van drie weken wordt ik pas twintig.' Ik hoorde Wes lachen. 'Ben ik op Feline na dan de jongeste hier?' 'Hoe oud ben jij dan?' Vroeg ik nieuwsgierig. 'Achttien.' 'Ja en ik zestien.' Bromde Feline. 'Haha, ik ben de oudste!' Zei James, en hij hief zijn spierballen op. 'Bijna tweeëntwintig!' 'Oh maar ik ben stiekem een oude man!' Riep Suzy en ze deed alsof ze een masker van haar gezicht af trok. 'Ooh, dus dat verklaart die rare geluiden die je maakte in je slaap...' Zei Zen doodserieus. 'Hou je kop.' Suy lachte en smeet een stukje brood naar zijn hoofd. Uiteindelijk liep het uit op een broodkruimel-gevecht en nadat iedereen de slappe lach had gehad moesten we de tenten al weer gaan opruimen. De tijd was voorbijgevlogen. Toen alle tenten opgeborgen waren en al het laatste eten op was mompelde ik: 'Dit moeten we echt vaker doen.' 'Wat?!' Riep Suzy, en ze hield haar had voor haar oor. 'DIT MOETEN WE ECHT VAKER DOEN!' Gilde ik in haar oor. 'Nou nou, je hoefde ook weer niet te gillen hoor.' Ik stompte haar tegen haar arm.

Op de terugweg kreeg ik opeens een glas in mijn handen geduwd en James keek me vragend aan. 'Champagne?' Hij hield een fles omhoog. 'Maar ik ben nog te-' 'Wie boeit dat nou? Kijk,' hij wees naar achteren. 'Zelfs Feline heeft een glas.' Ik haalde mijn schouders op. Ik eist dat champagne beter smaakte dan bier, iets frisser. 'Op de vakantie dan maar.' Het was al aan het schemeren en ik vroeg me af of we het nog wel zouden halen nu het al donker aan het worden was. Misschien moesten we dan wel onderweg een keer overnachten. Oh wat zou ik dat erg vinden, dacht ik sarcastisch. Matsuda kwam naast me lopen. 'Proost.' Hij sloeg zijn glas zacht tegen die van mij. 'Nu maar hopen dan champagne niet het zelfde smaakt als bier.' Zij hij met een knipoog toen hij het glas naar zijn mond bracht. Ik nam ook een slok en bedacht dat dit inderdaad wel mee viel. Ik keek of Matsuda het had uitgespuugd maar hij keek normaal. Op een kleine trekking rond zijn rechter mondhoek na die verried dat hij het niet nou mega-lekker vond. 'Lekker,' zij hij stoer. Ik lachte maar hij verraadde zichzelf niet en lachte niet mee. Ik keek naar de lucht. Die was bewolkt en dat maakte het nog donkerder. We waren pas op de helft van de route. 'Shotje?' James stond klaar met een nieuwe fles en voordat ik kon weigeren kreeg ik al ingeschonken. Ik zag Matsuda ook naar zijn glas staren. Ik keek even naar de anderen en ik zag dat zij vrolijk het groene spul naar achteren gooiden dus waagde ik het er ook maar op. Het spul brandde in mijn keel maar smaakte niet verkeerd. Ik voelde me een heel klein beetje lichtjes in mijn hoofd worden. Toen ik weer naar Matsuda keek betrapte ik hem er op dat hij nonchalant zijn drinken op de grond gooide. 'Er moet íemand nuchter blijven.' Fluisterde hij. 'Ik worst echt niet dronken hoor.' Zei ik, maar struikelde bijna meteen over een steentje. 'Je bedoelt 'word', neem ik aan?' Vroeg Matsuda lachend. Ik keek verward. 'Huh? Wat zei ik dan?' 'Worst.' Lachte hij. Ik lachte ook en voordat ik het wist was mijn glas weer gevuld. Ik keek er even naar. 'Je hoeft het niet te drinken hoor.' Zei Matsda terwijl hij 'nee' schudde naar James die de fles zijn zijn handen had en hem vagend aan keek. Maar ik wou niet als een watje over komen en gooide ook dit achterover. Dit spul was voor mijn gevoel nog zwaarder en ik voelde meteen de werking van de alcohol. Ik was nog nooit echt dronken geweest. Maar nu ook niet, hield ik mezelf voor. Ik zou niet dronken worden. 'Haaaai~' Hoorde ik van achteren. Het was Suzy die met een dromerige blik op mijn schouder klopte. 'Hoe gaat 'ie?' 'Hoeveel heb jij op?' Lachte ik. Ze telde op haar vingers. Trots stak ze alleen haar pinken op en zei: 'Groen.' Matsuda lachte ook en riep naar de anderen terwijl hij naar Suzy wees: 'Deze hier is al stapeldronken, geef haar maar niks meer!' Ik keek naar de anderen en zag dat eigenlijk ook alleen James een beetje te erg wankelde. En Feline keek ook wel erg wazig voor zich uit. Zelf in dorpen waar je 18 moest zijn was ze nog te jong. Eigenlijk voelde ik me een beetje slecht. 'Whooow!' Riep ik geschrokken. Ik lette niet op en struikelde bijna over een steen. 'Ook te veel gedronken?' Vroeg Matsuda. Ik schudde mijn hoofd. 'Ik lette gewoon niet op, dat is alles.' 'Toch zou ik als ik jou was niks meer drinken.' Ik knikte. Het was nu echt donker. 'Wauw, het is al snel dronken geworden.' Merkte ik op terwijl ik naar de hemel keek. 'Je bedoeld donker?' Matsuda had een brede grijns. 'Volgens mij ben je echt niet zo nuchter als je zegt te zijn hoor.' Hij lachte even kort. Ik nam weer een slok uit mijn beker die opeens weer gevuld bleek te zijn. 'Erza.' Matsuda greep mijn plos. 'Stop.' Ik keek hem wazig aan. Mijn hoofd voelde leeg en ik had al meteen spijt van die laatste slok. 'Skrdy.' Matsuda probeerde duidelijk zijn lachen in te houden. 'Eiegnlijk best grappig hoe je nu praat.' Het voelde alsof ik steeds omver geblazen werd door een harde wind en had moeite met rechtop te blijven staan. 'Erza heeft ook al genoeg op hoor!' Riep Matsuda. 'Laten we allemaal maar stoppen met drinken en tenten op gaan zetten, we halen het niet tot Vaizel voor midddernacht en dan is iedereen ten minste weer nuchter als je thuis komt. Iedereen stemde in. Matsuda duwde me neer op een boomstam. 'Blijf jij hier maar even zitten, anders sla je straks je eigen vingers er nog af of stop je een haring in je voet.' 'Oké jongens!', riep Zen. 'Het is het beste als we zo min mogelijk tenten gebruiken en zo min mogelijk spullen uitpakken. Wes, jij past nog best bij Brendon, Erza en Matsuda in de tent. En we kunnen alle spullen best bij Sunny en James in de tent proppen.' Iedereen knikte instemmend en ging aan de slag. 'Hier.' Ik keek op. Marsuda zat voor me op zijn knieën en hield me een veldfles voor. Ik keek hem vragend aan. 'Drink op, dan voel je je beter.' Voorzichtig nam ik de fles aan en nam wat slokken. Meteen voelde het alsof mijn hoofd helderder werd en de draaierigheid ging ook langzaam weg. 'Dank je.' Matsuda nam zelf ook een slok. 'Oewww...' Hoorde ik van achteren. Brendon zat naar ons te kijken. 'Jullie drinken uit dezelfde fles, nu hebben jullie indirect gezoend!' Matsuda maakte een onbeleefd handgebaar naar hem. 'Vind jij het ook niet ongelofelijk irritant?', vroeg hij aan mij. Ik knikte. Matsuda leunde mijn kant op en fluisterde: 'Vannacht gooien we hem in de rivier.' Ik grijnsde.
We hadden bedacht dat Wes maar het beste tussen Matsuda en Brendon in kon slapen, aangezien hij niet heel gauw wakker werd dus het beste tegen Brendon's gesnurk zou kunnen.

'Erza?' Ik werd gepord. Slaperig deed ik mijn ogen open. 'Mat? Wat moet je?', fluisterde ik. Het was nog midden in de nacht. 'We gingen Brendon toch in de rivier gooien?' Ik giechelde. 'Je was dat toch niet echt van plan?' 'Oh echt wel! Ik heb hem gewaarschuwd en hij wou niet stoppen.' Naast Matsuda zag ik dat Wes rechtop was gaan zitten. 'Wes is ook bij het complot betrokken.' Informeerde hij. 'Maar merkt Brendon het dan niet, als hij opeens de tent uit gesleurd wordt?' Het leek me erg onwaarschijnlijk dat dit goed zou gaan. 'Natuurlijk niet,', fluisterde Wes. 'Die gast wordt nog niet wakker als je een hoxy in zijn broek stopt.' Dus even later tilden we met z'n drieën Brendon's slapende lichaam te tent uit. We stonden erg dichtbij een rivier dus het was een fluitje van een cent om hem er naartoe te dragen. 'Één, twee, drie...' En met een luide 'plons' viel Brendon in het water. 'What the-', vloekte hij. 'Ik zei toch dat ik je na nog zo'n opmerking in het water zou gooien!' Riep ik. Brendon stapte rillend uit het water en moest e zelf toen ook toch wel om lachen. 'En waarom heb jij hen geholpen, Wes?' Wes haalde zijn schouders op. 'Ik vind het gewoon leuk om jou in het water te gooien.' We moesten allemaal lachen. Matsuda liep gauw naar onze tent en gaf Brendon een handdoek. 'Erza, Wes, willen jullie even drogen kleren voor hem halen?' Ik knikte en liep achter Wes aan. Langzaam om Sunny en James niet wakker te maken opende Wes de tent. Maar ze waren nog wakker en lagen zachtjes te praten. 'Hee Wes, wat doe jij hier?', vroeg James slaperig. 'We hebben Brendon net in het water gegooid en nu moeten we even droge kleren voor hem halen.' James verborg zijn gezicht in zijn kussen om niet te hard te lachen. Sunny grinnikte zachtjes.
Gelukkig kon Brendon er ook om lachen en lag hij weer snel te snurken in zijn droge kleren. Ik ging warm in mijn slaapzak liggen en trok de stof over mijn hoofd. Na een tijdje hoorde ik Matsuda en Wes praten. Kennelijk dachten ze dat ik sliep. 'Waarom vind je het nou zo erg?', fluisterde Wes. 'Mensen maken zo vaak grapjes over mij en Suzy en er zijn zelfs een aantal mensen die vinden dat Marcus en ik een goed stel zouden zijn, maar wat boeit het mij? Ik vind het zelf altijd juist wel grappig.' Ik hoorde het niet maar was er zeker van dat Matsuda zijn hoofd schudde. 'Ík vind het ook niet zo heel erg, ondanks dat het wel irritant begint te worden, maar ik vind het vooral vervelend voor Erza.' Ik hield mijn adem in. Wat wist hij? 'Gewoon omdat ik weet dat zij niet zo over mij denkt. Ze heeft al genoeg aan haar kop en zulke grapjes en een relatie is nu nog wel het laatste waar ze op dit moment aan zou willen denken, ik ook trouwens. Bovendien zou ik ook alleen maar slecht voor haar zijn. Ze ziet me gewoon als een vriend, het enige wat we zijn en zullen blijven.' Ik ademde heel lang uit, maar gerustgesteld was ik niet. 'Trusten.' Ik hoorde Matsuda Wes een klap op zijn schouder geven, of andersom. Dit was een interessant gesprek geweest. Dus Matsuda had geen idee. Maar ergens klonk het alsof hij het zelf wel zag zitten, een relatie. Maar daarna zei hij dan ook weer dat hij er zelf op dit moment zelf niet aan wou denken en dat vrienden zijn het enige was dat wij zouden zijn. Ik wist het gewoon niet meer. Ook wist ik niet of ik er niet of wel blij mee moest zijn dat hij dacht dat ik niks in hem zag, want ergens zou het fijn zijn als hij het wist. Alleen zou het dan ook ongelofelijk ongemakkelijk zijn. En dan had hij ook nog gezegd dat hij 'slecht' voor me zou zijn. Wat had dat te betekenen? Ikzelf dacht daar heel anders over, ik wist dat ik me juist alleen maar beter zou voelen als hij mijn partner zou zijn. En toen nam ik een besluit: ik ga niet zenuwachtig meer zijn in Matsuda's buurt. En als het moest zou ik flirt-acties ondergaan en het zou me vanaf nu niks meer schelen als hij op het punt stond om 'het' te weten te komen.

Hoe moeilijk het ook zou zijn

Reacties (2)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen