Foto bij hoofdstuk 2

Ik weet niet hoe het is. Ik kan er geen gevoel bij hebben... ik bedoel... ik heb de woorden van Snow niet gehoord, ik heb het gejuig van het capitool niet gehoord. Ik had mijn oren dicht en mijn ogen.
De volgende dagen is heel district 5 in rep en roer, bijna niemand gaat meer naar het lab, bijna niemand is meer in zijn of haar eigen huis te vinden. Iedereen is op het plein om dingen te bespreken.
Ik dwaal rond tot ik bij een groepje jongens kom die ik ken.
'Hoi,' zeg ik mat.
Ze kijken op, buigen hun ruggen en fluisteren verder. Ik kom dichterbij en hoor:
'Bloedbaden... vreselijke bloedbaden en wapens, hoe kunnen wij winnen?'
Ik loop maar verder maar het woord "bloedbaden" blijft door mijn gedachten dwalen. Mijn idee van een arena is al een beetje aangepast.
Opeens begin ik me grote zorgen te maken... wat nou als ik getrokken word? Wat moet ik dan doen? District 5 electrischiteit en electronica. Hier leer je niet vechten, hier is iedereen heel slim. Net als ik, oké... als ik in de arena kom... dan moet ik een heel slim plan bedenken.
Als ik... als ik in de arena kom... ik kan niet vechten, shit! Ik... opeens geef ik mezelf een klap. Hoe stom kan ik zijn? Ik gedraag me alsof het al vast staat dat ík de arena in ga! Hoe klein is de kans? We hebben duizenden jongens!
Ik zucht en plof neer. Ik strijk door mijn haar maar begin me toch zorgen te maken. Wat nou als... wat nou als... ik toch...
Ik moet gaan trainen. Dat heb ik net besloten en dat ga ik nog doen ook.

Ik doe mijn shirt uit en ga voor de spiegel staan, een broodmagere jongen zonder enig sixpack of echte mannenspieren. Zo is bijna iedereen hier...
Ik kijk in het rond en pak dan een broodmes, mijn vingers glijden erover heen. Eerst... eerst ga ik me specialiseren in messen werpen.
Ik pak alle messen die we hebben: een broodmes, een klein bot mes en een soortvan bijl/mes.
Ik ren naar buiten en ren naar het hoge hek, vijf a tien meter daarvoor staan grote en kleine bomen. De enige bomen die we in dit district hebben.
Ik ga op een afstand staan en werp het botte mes drie meter naast de boom die ik als doelwit gebruik.
Opeens hoor ik zware stemmen en gemarcheer, vlug klim ik de boom in. Onder me marcheren een paar vredesbewakers. Ik ken deze helemaal niet.
Ik klim hoger en zie tot mijn schrik een hele stoet zwarte auto's en hovercrafts ons district bereiken ook de trein, maar dan een andere. Alle treinen die hier komen zijn om onze elektronica te halen of om vredesbewakers op en neer te halen.
Maar nu... nu komen er echt mensen uit, zonder witte pakken.
Ik wacht tot de vredesbewakers onder me weg zijn en klim dan uit de boom, zoek het botte mes en kras met de grootste moeite in de boom: "help".

Reacties (6)

  • Blaaskaak

    o mijn god!

    4 jaar geleden
  • TropiaXL

    OMG! OMG! OMG!

    4 jaar geleden
  • Ikbenerniet

    Icredible SNEL VERDER

    4 jaar geleden
  • AnneFrank

    cool! Ik wil dat het zondag is!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    4 jaar geleden
  • Diago

    Wajooooo

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen