Foto bij H7

Ik wens voor iedereen, of je nu alleen bent of met twee, een fijne valentijn!(H)
En omdat het een speciale dag is, mag ik ook wel iets speciaals vragen aan jullie: Zou ik tenminste 2 reacties kunnen krijgen vandaag?(flower)

"Wat is je naam?" 'Ik ben Alaïs.', zeg ik dan als antwoord. Hij glimlacht en de jonge man pakt mijn hand en geeft er een kusje op. "Ik ben Jacob en dit is mijn vader, Billy Black.', zegt hij en laat mijn hand los. Een echte charmeur...

Alaïs Spiorad pov.

Nadat de sheriff meer had verteld over de stad en de 'gevaren' was hij met mijn moeder in een gesprek gewikkeld over veiligheid en zo. Jacob komt dan op me af en zo beginnen wij een gesprek. "Hey, had je moeder al verteld over een geschenk?", vraagt hij en ik knik opgewonden 'ja'. "Wel, je cadeau staat naast je.", zegt hij en ik kijk recht op een zwarte jaguar. 'Oh my god, meen je dat? Is dat voor mij?', vraag ik aan hem, helemaal over mijn toeren heen. Hij knikt ter bevestiging en ik vlieg hem om de hals. Ik bedank hem meermaals en we voelen de geamuseerde blik van de twee oudere mensen op ons. Ik laat hem verlegen los en onze wangen krijgen beide een kleurtje.

'Da-ag!', roep ik Jacob nog na terwijl ik naar de voordeur stap. Hij zwaait nog naar me en gaat dan samen met zijn vader van de oprit af. Ik sluit de deur achter me en loop dan naar boven, maar mijn moeder roept me al gauw terug naar beneden. "Over 3 uur gaan we eten, als je me zoekt, ik ben buiten om het huis te beveiligen.", zegt ze dan en ik knik dan dat ik het heb begrepen. Ik loop dan naar mijn kamer en sluit mijn kamerdeur. Ik ga languit op mijn bed liggen. Mijn moeder is een Wicca-vrouw, een goede natuurlijk. En wat mijn moeder bedoelde met 'het huis beschermen' deed ze bij ieder huis waar we woonden. Het zijn spreuken die het huis beveiligen tegen de doden, want je weet maar nooit wie me naar huis volgt. Daarom uit voorzorg een soort van… beschermschild.

"Komen eten!", roep mijn moeder en ik hol de trappen af. Ik loop direct naar de keuken om zo naar de eetkamer te gaan. Ik ga aan tafel zitten terwijl mijn moeder aan komt gestapt met brood. "Gaan we niet warm eten?', vraag ik terwijl ik naar het beleg kijk. "We hadden in de middag al warm gegeten.", zegt ze en gaat tegenover me zitten. We pakken elk een snede brood en leggen er wat beleg op en eten het dan op.

Wanneer we beide rijkelijk gevuld zijn, leunen we achterover op de stoel. "Je start morgen al met school, Alaïs, dus geen nachtelijke uitstapjes meer.", zegt mijn moeder en ik frons mijn wenkbrauwen. "En wanneer moet ik dan mijn job doen? Deze geesten komen enkel ’s nachts voor, dat weet je.', zeg ik dan aan haar. "Maakt me niet uit, doe het na school of zo, maar ik wil je uitgerust zien." Ik draai met mijn ogen. Ik mompel dan 'fijn' en verlaat de eetkamer. Ik ga naar boven en sluit de deur achter me, zoals gewoonlijk. Ik ga achter mijn bureaustoel zitten en klap mijn laptop open. Ik open 'Google' en tik 'Djinn' in en kom uit op Wikipedia. “Een Djinn is een onzichtbaar wezen dat door het vuur is geschapen. Het heeft een vrije wil en veroorzaakt verwarring en angst onder de mensen. Ze kunnen elke gewenste vorm aannemen, van mens tot dier. Ze kunnen goed of slecht zijn. Als ze slecht zijn, zijn ze uiterst gevaarlijk.” Ik sluit de site en ga onderuit op mijn bureaustoel zitten. Dat word morgen mijn slachtoffer, als ik de zijne niet word natuurlijk. Maar geen nachtelijke uitstapjes meer? Hoe moet ik die demonen en monsters dan wel doden of verbannen?

Ruelle - Dead Of Night

Reacties (3)

  • _Wanheda_

    Spannend!

    1 jaar geleden
  • Shibui

    Oehhh... Love in the air:Y)

    2 jaar geleden
  • Allmilla

    Echt waar, wikipedia?:|

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen