Foto bij H7

Ik wens voor iedereen, of je nu alleen bent of met twee, een fijne valentijn!(H)
En omdat het een speciale dag is, mag ik ook wel iets speciaals vragen aan jullie: Zou ik tenminste 2 reacties kunnen krijgen vandaag?(flower)

"Wat is je naam, mijn kind?"
"Alaïs, meneer", zeg ik als antwoord. Hij glimlacht en de jonge man pakt mijn hand en geeft er een kusje op.
"Ik ben Jacob en dit is mijn vader, Billy Black', zegt hij en laat mijn hand los. Ik voel me licht blozen. Een charmeur...


Alaïs Spiorad pov.

Nadat de sheriff meer had verteld over de stad en de 'gevaren' was hij met mijn moeder in een gesprek gewikkeld over veiligheid en het gevaar van het nachtleven in sommige streken van de stad. Jacob komt op me af met zijn handen in zijn zakken.
"Hey, had je moeder al verteld over één of ander geschenk?", vraagt hij en ik knik opgewonden.
"Wel, je cadeau staat naast je", zegt hij en ik kijk recht op de zwarte jaguar.
"Oh wauw, meen je dat? Is dat voor mij?" vraag ik opgewonden. Een eigen auto zou zo handig zijn voor mijn job, dan hoef ik niet telkens de metro te nemen. Hij knikt ter bevestiging en ik vlieg hem om de hals.
"Bedankt, echt waar", zeg ik als ik hem loslaat. Hij wrijft verlegen achter zijn hoofd.
"Heb je een rijles nodig? Ik kan die wel even geven als je die nodig hebt. Ik zal gewoon de basis aanleren" Ik glimlach in mezelf en denk terug aan de tijd waarbij ik bijna in een beek reed toen de geest die naast me zat het stuur probeerde over te nemen.
"Nee, dankje. Ik kan al rijden" We voelen de geamuseerde blik van de twee oudere mensen op ons.

"Tot nog eens!" roep ik Jacob nog na terwijl ik naar de voordeur stap. Hij zwaait naar me en gaat dan samen met zijn vader van de oprit. Ik sluit de deur achter me en loop naar boven, maar mijn moeder roept me al gauw terug naar beneden.
"Over drie uur gaan we eten. Als je me zoekt, ik ben buiten om het huis te beveiligen", zegt ze en ik knik dat ik het begrepen heb. Ik ga dan naar mijn kamer en sluit mijn kamerdeur. Ik ga languit op mijn bed liggen. Mijn moeder is een Wicca-vrouw, een goede natuurlijk. Ze gebruikt magie en rituelen om het huis te beschermen. Zo maakt ze een kring rond het hele huis waarbij ze beschermspreuken zegt om de doden buiten te houden, of het nu geesten, demonen of monsters zijn. Je weet maar nooit wie me naar huis volgt. Daarom uit voorzorg een soort van beschermschild en om de zoveel tijd moet hij vernieuwd worden, anders verdwijnt de magie.

"Komen eten!" roept mijn moeder en ik hol de trappen af. Ik loop direct naar de keuken om zo naar de eetkamer te gaan. Ik ga aan tafel zitten terwijl mijn moeder aan komt gestapt met brood.
"Gaan we niet warm eten?' vraag ik terwijl ik naar het beleg kijk.
"We hebben in de middag al warm gegeten", zegt ze en gaat tegenover me zitten. De herinneringen van de vreemde ober en het verdacht chique restaurant leken al van gisteren geleden te zijn. We pakken elk een snede brood en leggen er wat beleg op en eten het dan op.

Wanneer we beiden rijkelijk gevuld zijn, leunen we achterover op de stoel.
"Je start morgen al met school, Alaïs, dus geen nachtelijke uitstapjes meer", geeuwt mijn moeder en ik verslik me in mijn koffie. Ik frons mijn wenkbrauwen.
"En wanneer moet ik dan mijn job doen? Deze geesten komen enkel ’s nachts voor, dat weet je."
"Maakt me niet uit, doe het na school of zo, maar ik wil je uitgerust zien. Ik wil je niet elke ochtend tien keer wakker maken." Ik draai met mijn ogen. Ik mompel dan 'fijn' en verlaat de eetkamer. Ik ga naar boven en sluit de deur achter me. Ik ga achter mijn bureaustoel zitten en klap mijn laptop open. Ik open 'Google' en tik 'Djinn' in en kom uit op Wikipedia. Het is een niet al te betrouwbare website, maar het geeft voldoende info. Een Djinn is een onzichtbaar wezen dat door het vuur is geschapen. Het heeft een vrije wil en veroorzaakt verwarring en angst onder de mensen. Ze kunnen elke gewenste vorm aannemen, van mens tot dier. Ze kunnen goed of slecht zijn. Als ze slecht zijn, zijn ze uiterst gevaarlijk.
"Welp, dat wordt leuk", zeg ik sarcastische tegen mezelf. Ik sluit de site en ga onderuit op mijn bureaustoel zitten. Dat wordt morgen mijn slachtoffer, als ik de zijne niet wordt natuurlijk. Maar geen nachtelijke uitstapjes meer? Hoe moet ik die demonen en monsters dan wel doden of verbannen? In volle zon gaat het al zeker niet worden.

Ruelle - Dead Of Night

Reacties (3)

  • Creativitylab

    Spannend!

    3 jaar geleden
  • Shibui

    Oehhh... Love in the air:Y)

    4 jaar geleden
  • Allmilla

    Echt waar, wikipedia?:|

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen