Ik heb het warm als ik naar mijn reflectie in de spiegel kijk, maar dat komt omdat Alisha ongeduldig in mijn nek loopt te hijgen.
'En?' vraagt ze en ze trekt haar perfect geëpileerde wenkbrauwen op. 'Wat vind je ervan?' Ze legt haar handen op mijn schouders en het smalle spaghettibandje verdwijnt onder haar vingers.
'Ik zie er... sletterig uit.'
Alisha stapt naar achter en bekijkt me van top tot teen. 'Als in: ik voel me comfortabel in mijn lichaam, of als in: ik heb een verslaving en gebruik mijn lichaam om aan drugs te komen?' vraagt ze grinnikend.
'Daar ben ik nog niet over uit. Heb je niet iets anders?' Ik draai me een kwartslag om naar de spiegel en bekijk mezelf nogmaals. Het jurkje is kort en ik buig wat voorover om te zien wat voor schade het toe kan brengen. Ik wil namelijk niet in een jurkje rondlopen dat mijn Hobbithol openstelt voor tovenaars. 'Dit wordt hem niet, Alisha. Sorry.' Terwijl Alisha een zucht slaakt, draait ze zich om naar mijn kast. Ze begint tussen mijn kleren te kijken en als ik haar hoor vloeken, weet ik dat ze wanhopig wordt.
'Wanneer heb je voor het laatst geshopt? Mijn god, als ik je kledingkast tentoonstel in het museum zullen ze denken dat het uit de middeleeuwen komt.'
'Zo erg is het niet!' Alisha trekt mij naar mijn kledingkast en dwingt me vooruit te kijken. Ik staar mijn kledingkast in en word dan doodstil voor een moment. Ik bijt nerveus op mijn duimnagel en laat me dan vallen op het bed. Alisha komt aan mijn voeteinde zitten en legt een hand op mijn been.
'Het is oké. Niet iedereen heeft verstand van kleding. Jij bent bijvoorbeeld ergens anders heel goed in.'
'Noem eens iets!' zucht ik en Alisha lijkt wat overrompelt te zijn door de vraag. Ze kijkt haastig mijn kamer door, op zoek naar een aanleiding die haar kan helpen om tot een antwoord te komen.
'Je kan bijvoorbeeld heel goed... uhm, fanfictions schrijven?'
'Iedereen kan schrijven over bad boy Harry Styles.' Ik krimp ineen van schaamte als ik aan mijn vroegere verhalen denk. 'Noem nog iets.'
Ze vloekt onder haar adem. Zeker wanhopig. Dan kijkt ze naar de klok die iets over zes slaat. Ze geeft me een bemoedigend klopje op mijn scheenbeen, wenst me succes en vlucht het huis uit.

Ik ben weer op mezelf aangewezen. Dat is nooit goed.

Het is een minuut voor half zeven als ik Belle Malavita binnenloop. Het is een tragisch chique tent en ik voel me als een nudist die het verkeerde strand is opgelopen. Mensen staren me aan en onmiddellijk heb ik spijt dat ik mijn favoriete bandshirt heb aangetrokken. Ik had nog beter een gordijn kunnen dragen, dan had ik me in ieder geval goed tussen het decor kunnen verstoppen als alles mis zal lopen.
'Nina Goldstein,' zeg ik als een man in pak mijn leren jack aanneemt en mij verwijst naar een tafel in de hoek ver achterin de ruimte. Het is donker als ik bij de tafel aankom en ik kan het gezicht van mijn date niet zien.
'Nina,' zeg ik nerveus en ietwat bevreesd als ik zelf mijn stoel aanschuif en ga zitten.
'Lucifer,' spreekt de vreemdeling en hij steekt zijn hand uit. Zijn huid is rood en verschrikkelijk warm. 'Ik heb al veel over je gehoord.'
'Echt waar?' roep ik. Daar gaan mijn kansen. Verdomme. 'Ik hoop goede dingen?'
'Niet echt,' zegt hij, zijn stem zwaar en laag. Ik slik. 'Maar ik houd wel van een uitdaging.' Ik zie dat hij zijn hand optilt en met de top van zijn vinger de kaars op de tafel aansteekt. Het wordt minder donker en we kunnen elkaar nu helemaal zien. Daarom durf ik niet omhoog te kijken. 'Je bent mooier dan ze je beschreven heeft.' Ik slik alweer, maar dan voel ik dat zijn warme hand mijn kin optilt en dan word ik gedwongen om hem aan te kijken.
'Satan?' Natuurlijk.

Reacties (2)

  • NicoleStyles

    Omg ik krijg nu het beeld van Tom Ellis voor me, zou ik niet erg vinden als ik haar was;)

    2 jaar geleden
  • Mulli

    Omg hahaha geweldig

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen