Foto bij 055 - Going On

Yarea
Het eten wat Nafal mee had gebracht smaakte heerlijk! We hadden dagen rond gereist en ons eten bestond uit een karig rantsoen. Het brood met vlees en kaas was een welkome afwisselingen. Amras was erg blij geweest met zijn verjaardagscadeau. Inmiddels was het al weer een dag later en zaten Amras, Nafal en ik weer te vergaderen.
"Ik denk dat het beste is om naar mijn huis te gaan, dat ligt net iets buiten de stad tegen de bosrand aan. Het is daar niet zo heel druk dus daar kunnen we rustig verblijven zonder dat het opvalt." zei Nafal.
Ik en Amras knikte en keken elkaar nadenkend aan. "En de wolven?", vroeg ik.
"Die kunnen wel in mijn huis blijven zolang wij weg zijn," antwoordde hij.
Amras keek nadenken en ik had daar ook mijn twijfels bij. De wolven konden veel lawaai maken als ze zich opgsloten voelde. Verder zouden ze best door het raam kunnen beuken, als ze eenmaal waren uitgebroken dan hadden we een probleem. Een groot probleem.
"De wolven zullen dat niet leuk vinden..." opperde Amras.
"Kunnen jullie ze niet om een of andere manier kalmeren?"
"Nee, niet als wij weg zijn," zei ik.
Nafal zuchtte. "We kunnen ze ook niet meenemen of los laten rondlopen," zei hij. "Ik zou geen andere oplossing weten dan ze in mijn huis laten en hopen dat ze niet uitbreken."
Amras knikte. "Je hebt gelijk,"

Ik ging verzitten en legde mijn handen onder mijn kin terwijl ik met mijn ellebogen op de tafel steunde. "Hoe ver is je huis?", vroeg ik.
"Vijf dagen reizen,"
Ik knikte. "Ligt het echt niet té opvallend?" vroeg Amras bezorgd. "Ik heb geen zin om herkent te worden."
"Het ligt in het bos, met een klein paadje er naar toe. Een paar mensen weten dat ik daar woon, maar ik zonder me vaak af dus bezoek krijg ik amper. We kunnen er dus ook via het bos komen. Loop je dat kleine paadje af dan kom je op een open vlakte. Zo'n vier kilometer voor je ligt dan de stad.", antwoordde Nafal.
"Vier kilometer? Dat is best dichtbij..."
"Het is best dichtbij, maar dat heeft ook zijn voordelen."
Ik en Amras knikte. Dat is waar. Als de stad dichtbij ligt dan kunnen we vaak naar de stad gaan om de stad te verkennen.
"Ik vraag me af," dacht ik hardop. "Hoe gaat Amras mee de stad in? Iedereen zal hem herkennen, en altijd een kap op trekt aandacht."
Nafal keek me nadenkend aan. "Dat is zeker waar. In de lichte kant zijn ze vrij open, loop je de hele dag met een kap op dan gaan ze je verdacht vinden."
Ik dacht diep na, maar kon zo-even niks bedenken. Amras in de hut laten was ook geen optie, of wel? Uiteindelijk moest Amras toch de stad in, om het oog te stelen en dan is het wel zo handig om de stad een beetje te kennen. 'S nachts de stad in zou ook lastig gaan, er stonden volgens Nafal 's nachts wachten. Overdag ook, maar dan is de poort open. 'S nachts kom je er niet zomaar in.
Ik zuchtte diep. "Waarom is het allemaal zo ingewikkeld." Het liefst wou ik gewoon die stad in rennen, iedereen die op mijn pad kwam uit de weg ruimen en dat licht ook nog snel stelen. Maar dat gaat niet. Hier moet denkwerk aan te pas komen, en dat is niet mijn sterkste punt.
"We kunnen zijn haar verven," grapte Nafal.
Ik grijsnsten en keek van Nafal naar Amras. Amras leek geschokt. "Nee! Dat nooit." zei hij snel.
"Waarom niet?" vroeg ik.
"Omdat...omdat ik...dat niet wil!" protesteerde Amras.
Ik keek Nafal met opgetrokken wenkbrauwen aan. Hij knipoogde en ik knikte grijnzend terug. We gingen Amras' haar dus verven.
"Weet jij een andere manier?" vroeg Nafal.
Het bleef een tijdje stil. "Ik loop met een kap op?" zei Amras.
"Nee, dat is te verdacht."
Een zucht van Amras' kant. "Ongemerkt de muur over klimmen?"
"En dan in de stad nog steeds met een kap op lopen omdat iedereen je anders herkent, maar loop je met een kap dat gaat iedereen je verdenken en heb je na een korte tijd de wachten achter je aan die je gaan herkennen.", maakte Nafal zijn zin af.
Ik grinnikte. "Volgensmij is het haarverven of in het hutje van Nafal verblijven tot wij terug zijn van verkenningstocht. De keuze is aan jou."
"Ik verzin wel een betere manier om die stad binnen te komen, ik krijg vast wel een idee.", bleef Amras koppig volhouden.
Mijn lippen krulde omhoog. "Veel succes."
Niet veel later lag ik opgerold in mijn slaapzak op de grond. Dit was de laatste nacht dat we hier verbleven. De laatste dagen was het warmer geworden en de sneeuw was gaan smelten, vanmiddag lagen er af en toe wat hoopjes maar daar bleef het bij. Ik verwachtte dat dat morgen ook wel gesmolten zou zijn. Het werd weer lente! En lente betekend dichter bij de zomer en warmer weer. Ik hield van de zomer, en het warmere weer wat daarbij hoorde. In gedachten verzonken viel ik in een diepe, droomloze slaap.

De volgende ochtend gingen we al vroeg op weg. Na een ontbijt van brood en wat gedroogd vlees pakte we onze spullen in en gingen we op weg. Nafal sloot de deur van het huisje en steeg op zijn paard. Amras en ik klommen op onze wolven.
"Het is een week reizen naar mijn huis.", zei hij.
"Is het een gevaarlijke route?", vroeg ik, terwijl we stapvoets wegreden.
"Valt mee, we mijden alle paden en rijden alleen door de wilde bossen en bergen. Het gevaarlijkste wat daar rondloopt zijn wat wilde wolven.", antwoordde Nafal.
Amras en ik lachte spottend. "Oh, bang voor die mini wolfjes?", grinnikte Amras.
Nafal lachte. "Ik denk dat jullie wolven die wel aankunnen, niet?"
"Zeker,"
"Verder zijn wolven voor een iets grotere groep alleen niet eens zo gevaarlijk, alleen als ze met een groep zijn en ze honger hebben..."
Nafal knikte. "Dat is waar, maar ondanks dat heb ik vaker gehoord, dat reizigers zijn aangevallen door wolven. Hier in de lichte kant zijn ze vrij huiverig naar wolven toe."
"Watjes!", riepen Amras en ik in koor.

Reacties (1)

  • Butterflygirl

    Yay ik heb het verhaal helemaal bijgelezen! Daardoor heb ik niet geleerd voor mijn SE's deze week! Minder yay! Gaan jullie weer wat actiever motiveren? Dan beloof ik dat ik blijf commenten!

    2 jaar geleden
    • Butterflygirl

      Activeren bedoel ik!

      2 jaar geleden
    • NiareNero

      Leuk om te weten dat er nog mensen zijn die het actief lezen en reacties plaatsen :") Hopelijk gaan je SE's goed, school is erg vervelend. Maar we zijn van plan meer te gaan activeren, omdat we een buffer/reserve aantal hoofdstukjes hebben. Die hoeven we alleen maar na te kijken en dan activeren ^^ Sowieso 1 x per week weer standaard. Ik hoop dat je het een leuk verhaal blijft vinden:Y)

      2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen