Foto bij Hoofdstuk 1, Midwinter 1257

Ditta rende lachend tussen de gasten door. Overal in het kasteel hing prachtige versiering. Ze hield van deze periode, want het deed haar denken aan haar vader. Ditta vond de drukte die het bracht aan het Deense hof heerlijk. Ze kon heerlijk spelen, en praten met mensen vindt ze erg leuk, vooral mensen die haar giften brachten.
“Sof, waarom moet jij de oude jurk van Inge aan?” Ditta keek haar zus met een onderzoekende blik aan.
“Omdat de koningin dat opdroeg Ditta.” Ditta kreeg tranen in haar ogen. “Ditta niet huilen. Het komt goed.” Sofia maakte een geforceerde glimlach. Ze wist wat er was gebeurd nadat Ingeborg deze jurk aan had in het voorjaar. Het was een verlovingsjurk. Sofia wist dat dit eraan zat te komen. Ze was van huwbare leeftijd en had haar bloedingen al gehad. Ze tilde Ditta op en gaf haar een kus op haar wang. “Kom, het feest gaat zo beginnen. Zullen we dan samen gaan dansen?” Ditta kreeg een twinkeling in haar ogen. Ditta knikte heftig van ja en glimlachte breed.

“Zet haar neer. Je bent een prinses geen slaafje.” Ditta werd uit de armen van Sofia gerukt door Margaretha, de koningin van Denemarken. Ze keek Sofia boos aan. “Heb je dan niks geleerd van mij, domme snol?” Sofia verschoot van kleur en keek naar beneden.
“Excuses, Uwe Majesteit, ik wilde all-,” haar zin werd afgekapt door de koningin.
“Het maakt mij helemaal niet uit wat jij wil. Jij en je zusjes hebben niks te willen. Jullie mochten hier blijven, kregen van ons kleding en voedsel, genieten van voortreffelijke feesten. Zoals deze nu, jouw verlovingsfeest, omdat jullie moeder”, Ze drukte met een priemende vinger op de borstkas van Sofia. “jullie heeft achtergelaten, en mij!” Sofia kromp lichtelijk in elkaar. “Mij met jullie heeft opgezadeld. Omdat ik zo een goed en fatsoenlijke katholiek ben, doe ik dit. Jij en jouw zusjes mogen mij en de koning voor eeuwig dankbaar zijn.”
“Dat zijn wij ook, Uwe Majesteit, echt waar,” jammerde Sofia, terwijl ze naar de grond staarde.
De koningin trok Ditta aan haar arm en keek haar aan. Ditta staarde met grote ogen terug.
“Onthoud het goed, Ditta Eriksdochter, jij leeft omdat wij dat jullie gunden.” Er werd nadruk gelegd op de wij, alsof ze het echt deed uit de goedheid van haar katholieke hartje. Sofia werd misselijk van die vrouw. Ze was blij dat ze weg kon en zich weer kon mengen met de gasten.

Ze dacht aan het moment dat de koning haar naar zijn vertrekken had geroepen. Ongemakkelijk had ze voor hem gestaan, terwijl hij vertelde over wat een welgevormde, jonge vrouw ze was geworden. Hij had haar iets te vriendelijk aangeraakt, maar dat mocht als oom en koning. Ze walgde van zijn woorden. Ze kon zich nog goed herinneren hoe Ingeborg terug was gekomen van hetzelfde gesprek twee jaar eerder. Sofia had haar getroost, terwijl ze vertelde over wat ze had gedaan bij de koning om met een goede partij te trouwen. Sofia schrok toen ze erachter kwam dat ze naar hem aan het staren was. Ze schudde zichzelf wakker en liep snel door.
Ze keek naar Ditta, Agnes en de kinderen van haar andere oom Abel. Allemaal waren ze door de goedheid van de koningin nog in leven, zoals ze hen er graag elke dag wel aan herinnerde. De enige zoon van Abel was een zwak en ziek kind. Elke winter was het een wonder dat hij het overleefde. Ondanks dat hij al zes jaar was, vroeg ze zich af wanneer hij zich bij God zou voegen in de hemel. Het was een zielige gedachten en ze besloot haar verloofde te zoeken. Ze had een keer eerder kennis met hem gemaakt toen ze klein was. Vorig jaar kreeg ze zijn portret toegestuurd. Liever zou ze het niet toegeven, maar ze had er uren naar gestaard en gefantaseerd over een leven met de jongen van het schilderij. Ze keek weer naar de kinderen en zag Ditta met haar verloofde zitten. Ze glimlachte en wist dat Ditta het wel zou redden aan het Deense hof. Het was een droevige gedachte dat ze haar twee zusjes achter moest laten. Echter, trouwen met een kroonprins, die kans komt niet nog een keer voorbij.

Reacties (1)

  • Shireen

    Hmmm...
    Het klinkt allemaal maar een beetje mysterieus, maar een beetje onheilspellend ook...:Y)

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen