Foto bij Hoofdstuk 4, voorjaar 1259

Manonxxx hoi hoi, de reden waarom ik de tijdsprongen doe is omdat er anders heel weinig zou gebeuren plus. Mijn personage zal straks niet meer een tienjarige meisje zijn omdat ik daar niet erg veel mee kan (naar mijn mening)
Fijn dat je mijn verhaal zo leuk vind!

Btw sorry voor soms de verschillende diversiteit in grootte van de hoofdstukken. Ik probeer er consistent in te zijn, echter soms lukt dat niet helemaal!

Ditta had altijd genoten van voorgaande meivieringen. Ze vond het heerlijk om rond de meiboom te dansen, het heerlijke eten en de gezelligheid. Vanuit het raam kon ze het tafereel zien dat zich beneden afspeelde, net buiten de kasteelmuren. De feestelijke tenten, het vruchtbaarheidsvuur en de dansende meisjes en jongens. Er klonk gelach en muziek. Ditta keek droevig naar het vrolijke beeld. Agnes speelde op het rode kleed met haar houten paardjes.
“Ditta, kom je spelen?” Ditta knikte, sprong uit het venster en pakte haar houten figuren. Zoet speelden ze samen en de tijd ging voorbij. Aan het einde van de middag klonk er een krakend geluid van de deur.
“Uwe Majesteiten,” zei een wachter. Ditta herkende hem vanop de avond toen ze in de kerker gegooid waren. “Jullie worden verwacht bij de kerkdienst.” De meisjes trokken hun schoenen aan. “Graag wil ik jullie er wel aan herinneren dat er sancties zijn als jullie je niet gedragen.” De meisjes zwegen en knikten begrijpend. Ditta wist niet zeker hoelang ze al in de Hemmelighedtoren zaten, ver afgelegen van de gasten aan het Deense hof. Nadat ze drie dagen in de toren hadden gezeten, was de koningin langsgekomen. Ze had hen erop benadrukt dat ze wat meer dankbaarheid mochten tonen. Ze hadden deze ruimte gegeven. Blijkbaar had de koning hen langer in de kerker willen laten zitten, echter had de koning hen gratie verleend. Daarom mochten ze bij bepaalde evenementen aanwezig zijn, mits ze zich gedroegen en niet uit de toon vielen.
Ditta besloot dat ze het vanavond zou vragen. Ze wilde weten wat er gebeurd was met het wandtapijt van haar vaders oude werkkamer. Ze had besloten het graag in haar bezit te willen hebben. Ze was bang voor de koning, maar wist dat als ze het nu niet zou vragen, het nooit zou gebeuren.

Ongemakkelijk namen de twee prinsesjes plaats achteraan in de kapel. De bewaker bleef bij hen zitten. Ditta probeerde haar aandacht bij de mis te houden, echter ging het moeizaam. Bisschop Peder Ugetsen had dienst en zijn manier van praten was erg langzaam met rare pauzes in de zinnen. De meisjes werden aangetikt dat ze naar voren mochten voor de heilige communie. Op hun voorhoofd werd een kruisje gemaakt van as. Ditta vond het maar raar dat ze dit kregen, maar had geen zin om ernaar te vragen. De mis duurde erg lang. Ditta begon in te doezelen.
“Ditta.” Ditta mompelde wat een beetje. “Ditta?” klonk het ietsje harder in haar oor. Ditta keek haar zusje verbaasd aan. “Je moet naar voren.” Ditta verschoot van kleur. Met het lood in de schoenen liep ze naar voren toe.
“Bisschop?” Ze keek hem vragend aan. Hij glimlachte aardig. Ze vond hem altijd op een nisse denken met zijn lange witte baard, plus hij was ook een klein mannetje.
“Vandaag vieren we de naamdag van prinses Ditta van Denemarken. Het is het dertiende jaar dat ze bij ons mag zijn en dit voortreffelijke feest viert. Ditta, verbastering van Diet, is het woord voor het volk. De prinses van het volk, zo zal zij in de geschiedenisboeken staan. Vanaf nu van huwbare leeftijd, wat betekent dat er een mogelijkheid is om haar het hof te maken. Voordat we aan het feestmaal beginnen wil ik graag deze dienst afsluiten met Ditta die het sluitgebed leidt.” Ditta voelde dat haar gezicht langzaam rood van kleur werd. Ze keek de bisschop paniekerig aan, want hier was ze niet op voorbereid. Haar ogen schoten door de ruimte. Haar blik bleef hangen op het beeld van de heilige Maria met het kindje Jezus op haar armen, omringd door bedelaars aan haar voeten. Het tafereel van het beeld gaf Ditta rust. Ze haalde een paar keer diep adem en begon aan het slotgebed. Ditta was blij dat het klaar was en dat ze weer terug kon naar haar plek.

Na het avondmaal begon er een groot dansfeest, alleen Ditta en Agnes werden weggestuurd door de koningin.
“Ik heb een verzoek!” sprak Ditta erg hard. Een paar gasten draaide zich naar haar toe en vroegen zich af wat ze wilde. De koningin was nu niet meer in staat om haar weg te sturen.
“Wat wil je, prinses?” vroeg ze poeslief, terwijl ze woedend keek.
“Een audiëntie met de koning.” Het gezicht van de koningin vertrok, en ze vroeg zich af of Ditta echt niets geleerd had van vorig jaar.
“Je weet wat er vorig jaar is gebeurd, dus weet je het zeker, prinses?” Ditta knikte en liep naar de troon toe waar Christof onderuitgezakt zat. Hij staarde ongegeneerd naar de boezem van een dienstmeisje. Daarna bekeek hij Ditta van top tot teen. Ze maakte beleefd een buiging en voelde zijn ogen over haar lichaam heen gaan.
“Mijn Koning.” Ze bleef wachten op een reactie van hem.
“Spreek.” Hij wuifde met zijn hand dat ze omhoog mocht komen.
“De oude werkkamer van mijn vader in de Hemmelighedtoren, daar was een wandtapijt opgehangen met daarop het kasteel afgebeeld.”
“Wat is er daarmee?” Hij deed erg ongeduldig en wipte een beetje heen en weer op zijn troon.
“Die zou ik graag willen hebben.” De koning keek bedenkelijk, alsof hij het echt overwoog. Ditta keek hem hoopvol aan. “Het zou een mooie aanwinst zijn voor mijn bruidsschat, mijn Heer.” Christof wenkte een bediende en fluisterde wat in zijn oor.
“Wij komen hierop terug, prinses van Denemarken. Wij hebben op dit moment geen idee waar zo een wandtapijt hangt in het kasteel, slechts als wij het vinden zal deze aan u toevertrouwd worden.” Ze maakte een diepe buiging.
“Dank u wel heer,” Ze glimlachte hem lief toe, waarop hij knikte en gaf aan met een handgebaar dat ze weg mocht. Ditta negeerde de dodelijke blik van de koningin. Helaas zou ze er snel achter komen wat de consequentie was van haar verzoek, eentje die haar duur zou komen te staan.



nisse, is een Deense folkklore
Zie hier voor meer informatie

Reacties (1)

  • Manonxxx

    Dankjewel voor je antwoord.

    Ik begin het steeds meer te begrijpen!
    Ben blij dat ik nu nog een stukje lezen. Hihi

    Xx

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen