*dromgeroffel* Eindelijk, na een hele tijd heb ik weer inspiratie gevonden! Het zat in een klein hoekje hier in huis, maar ik heb het dus terug gevonden ^^ Zoals je misschien al gemerkt heb, had ik op kortere tijd al enkele stukjes geactiveerd. Ik ga proberen me aan mijn vorige activeringssnelheid te houden en op zen minst elke week 1 stukje te posten ^^ Momenteel kunnen we weer wat verder, aangezien ik al wat vooruit geschreven heb ^^

x Stefanie.

'Geeft niet, het is gewoon zo vaag waarom ze zo doet.' zeg ik, terwijl ik tegen de opkomende tranen vecht. Ik sluit mijn ogen, adem enkele keren diep in en uit en als ik me rustiger voel, open ik mijn ogen weer. Ik draai me om en kijk Scorpius licht glimlachend aan.
'Laten we over ... kerst praten.' probeert Scorpius het onderwerp te veranderen.
'Bah ik haat kerst.' zeg ik hem, waarop hij grinnikt.
'Hier hetzelfde.' legt hij zijn reactie uit. Ik lach even met hem mee, waarna we onze wandeling verder zetten. We vertellen ondertussen wat we zo haten aan kerst en het valt me op dat we best veel gemeen hebben op dat vlak. Beide haten we de drukte van de familie, aangezien we beiden een grote familie hebben. Wat we beiden dan wel weer leuk vinden, zijn de cadeaus die we krijgen en de lekkernijen die dan gemaakt worden, maar dat is dan ook het enige positieve eraan.
'En ik maar denken dat ik de enige was die kerst haat.' grijnst Scorpius.
'Die eer mag ik je niet alleen laten opnemen, ik haat het minstens evenveel.' lach ik terug. Net als we de schooldeuren weer openen om naar binnen te gaan, zie ik Emily tegen de muur leunen. Voor haar staat er niemand minder dan Lionell, die haar fluisterend toespreekt. Als Emily me in de ogen aan kijkt, draait ze haar hoofd weg van Lionell en dat maakt dat hij verbaasd opkijkt.
'Scorpius, kan je even mee gaan met me tot aan het potions lokaal?' ik voel gewoon het bloed uit mijn gezicht trekken, wat is er hier aan de hand?
'Natuurlijk.' antwoordt hij en stapt samen met me naar de kerkers.
'Ik moet even met professor Snape praten.' leg ik hem uit voor het lokaal.
'Ik zie je wel weer.' zegt hij en wandelt verder door de kerkers. Ik klop driemaal op de deur en wacht geduldig tot die open gaat.
'Faith?' klinkt het verbaasd als mijn opa de deur opent. Hij stapt opzij, zodat ik binnen kan en ik stap meteen door richting zijn bureau.
'Opa, weet je al wat er mis is met het object?' vraag ik hem meteen. Ik had het voor Emily's bed gevonden, dus mijn voorgevoel zegt me dat er iets is met haar.
'Er zaten twee spreuken op. Een lichte vergetelheidsspreuk, die ervoor zorgt dat een bepaalde gebeurtenis die kort ervoor is gebeurd vergeten wordt. Het tweede doel van het object was om een bepaalde persoon pijn te doen.' legt hij uit. Dus het is hun toch gelukt om Emily die gebeurtenis in de common room te laten vergeten. Bij het horen wat de tweede spreuk inhoudt, bal ik mijn vuisten. Sowieso dat ze die gebruikt hebben, zodat ze niet met mij zou blijven omgaan.
'Ik heb dit ook al gemeld aan het schoolhoofd. Faith, ik vraag je om goed op te letten. Wie dit ook heeft gedaan, het heeft zijn doel niet bereikt. Het was jou naam die op de ring verscheen toen ik het onderzocht.' legt opa uit en ik kijk hem verbaasd aan.

Reacties (1)

  • LarryNiam

    ohhh damnnn snel verder<3

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen