Nobody like you
Strong, a side of me you never found
'Cause you only see me when my guard is down
And it's wrong, and I hate that it's the truth
But I only like myself when I'm with you

- Little Mix

Harry deelde nu ook hier en daar wat handtekeningen uit en liet enkele kinderen zijn baton uitproberen. De zaal liep stilaan leeg en Harry keek om zich heen om te zien welke muzikanten er nog waren. Hij hoorde Louis achter hem praten. De normale opgewekte korrel in Louis stem was minder, alsof hij het gesprek privé wilde houden. Het voelde voor Harry een beetje als afluisteren (wat het waarschijnlijk ook was), maar hij kon zichzelf niet tegenhouden.
"Oké, toon eens hoe je jouw boog vasthoudt," zei Louis en glimlachte naar Sophie Becker. Ze keek op naar Louis, zijn reserveboog in haar hand. Ze kon al niet geloven dat ze tegen Louis Tomlinson, dé concertmeester van het LSO stond te praten, laat staan dat ze zijn viool mocht aanraken. "Dat dacht ik al," zei Louis, terwijl hij voorzichtig haar vingers corrigeerde. "Je hebt de pols van een echte violiste." Sophie giechelde en bloosde. Harry deed hetzelfde en keek naar zijn voeten, verliefd op de twee mensen voor hem. "Vind je het leuk om viool te spelen?" vroeg Louis en nam zijn boog terug. Sophie knikte. "Goed," zei Louis. "Dat is heel belangrijk." Hij ging op zijn hurken zitten en legde zijn boog en viool terug weg. Hij haalde iets anders uit zijn vioolkist. "Dit is mijn favoriete vioolhars," fluisterde hij en hij toonde het aan Sophie. "Ik heb het al jaren, het is waarschijnlijk ouder dan jijzelf."
"Is het negen jaar?" vroeg ze vol ongeloof, alsof ze dacht dat Louis haar iets wijs aan het maken was.
"Nog ouder zelfs!" zei Louis. "Het is bijna kapot, zie je." Harry kon van waar hij stond zien dat het hars heel erg afgesleten was in het midden van jaren en jaren over de snaren te gaan. "Iemand die in mij geloofde heeft die toen aan mij gegeven, dus ik heb het heel lang bijgehouden." vertrouwde Louis haar toe. "Ik zag je in de workshop gisteren en ik kon toen al zien dat jij een geweldige muzikante zal worden, Sophie. Ik denk dat jij echt veel talent hebt als een violiste." Sophie werd helemaal rood en lachte verlegen.
"Dank je," piepte ze. Harry slikte de krop in zijn keel weg en staarde nog steeds naar zijn voeten.
"Ik vind dat jij deze nu mag hebben," zei Louis. Hij strekte zijn arm en gaf haar de hars. Sophie's mond viel open. Ze nam het aan, met grote ogen en trillende vingers. Ze hield het vast alsof het iets heel bijzonder was. "Zo," fluisterde Louis. "zul je in de toekomst, wanneer het even moeilijk gaat, eraan herinnerd worden dat er iemand in je gelooft, oké? Zo werkte het bij mij ook." fluisterde Louis. "Want ik geloof in jou, Sophie."
"Oh," Sophie bewonderend naar het hars in haar hand. "Oké, D-dank je."
"Graag gedaan," zei Louis.
"Sophie!" Een kleine jongen uit de workshop stond aan de deur. "Soph! Schiet op! Juf Julia wacht!"
"Ik kom!" riep Sophie terug en beet op haar lip. Ze keek op naar Louis. "Bedankt, Mr. Tomlinson," zei ze opnieuw voor ze wegliep, met het hars stevig in haar handen geklemd.
"Hey, Sophie!" riep Louis, toen ze bijna bij de deur was. Ze stopte en draaide zich om. "The sky is the limit," zei hij. Een enorme glimlach kwam op Sophie haar gezicht, voor ze zich omdraaide en wegliep.
Harry had niet gemerkt dat hij zijn adem inhield, tot de deur achter haar dichtsloeg en alles stil was. Zijn hart sloeg snel en hij vroeg zich af of Louis wist dat hij daar stond.
"Ik weet dat je daar staat, Styles." kraste Louis' stem, een hint van beschuldiging in zijn stem. Hij draaide zich niet om en keek Harry dus ook niet aan, hij bukte om zijn vioolkoffer te sluiten. Harry zuchtte.
"Sorry, ik was-" Harry's stem klonk dik, zenuwen gierden door zijn lijf. Hij wilde Louis in zijn armen sluiten en hem tegen zich aandrukken omdat hij zo trots was op hem. "Louis. Dat was..." Louis draaide zich eindelijk om en schudde met zijn hoofd.
"Dat was niets, Styles"
"Dat was niet niets," fluisterde hij. Hij kon het niet helpen maar raakte Louis bovenarm aan terwijl hij het zei.
"Oké," zei Louis. Een ontsnapte beschaamde lach verliet zijn lippen en hij rolde met zijn ogen, schudde Harry's hand weg en schoof ongemakkelijk heen en weer. "Genoeg daarover." Ze stonden ongemakkelijk tegenover elkaar tot Niall binnenkwam.
"Hey! Hangjongeren! Zijn jullie bijna klaar? Red Cow! Gladdo en Zayn en Gerry zijn er waarschijnlijk al bijna."
"Goed!" riep Louis. Hij keek naar Harry, die nog steeds zijn jas niet aanhad en zijn partituren onder zijn arm hand. "Kom je ook?" Harry knikte sprakeloos en keek Louis na, die achter Niall aanrende.
"Het was niet niets." fluisterde hij nogmaals.

Afspeellijst
+ Nobody like you - Little Mix

Heya,

Hoe gaat het met jullie? Met mij alles super!
Dag 2 van de marathon deze week. Jeej! Vinden jullie de marathon deze week oké, of liever terug elke week één stukje?

Let me know and please leave a kudo!

greetz

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen