Lily Evans

Vrolijk stap ik uit de trein, met naast me mijn twee nieuwe vriendinnen, Rose en Macy. Ik ben zelfs zo blij dat ik eerst niet eens merk dat Severus er niet is, maar dan begin ik me af te vragen waar hij uithangt. Ik draai me om en zie hem daar lopen, een eindje achter me met zijn hoofd naar beneden en een norse uitdrukking.
Ik frons. 'Sorry,' zeg ik tegen mijn coupégenoten. 'Ik moet even iets doen.' Ze knikken allebei en ik loop vlug naar Severus.
'Hé.'
Hij kijkt op. Hij ziet er nog steeds nors uit en geeft niet eens antwoord.
Ik draai mijn hoofd (dat is een soort vreemde gewoonte van mij). En kijk hem aan, nog terwijl ik mijn hoofd gedraaid heb. Terwijl ik dit doe loop ik achteruit en steek ik ook nog mijn tong uit.
Geen effect.
Ik bijt op mijn lip en doe weer gewoon.
'Hé, Sev, wat is er?'
Dan pas kijkt hij me echt aan. Antwoord geven doet hij nog steeds niet. Hij gebaart alleen een beetje vaag naar Rose en Macy.
Ik kijk hem verwachtingsvol aan, blij door dit teken dat ik blijkbaar nog zichtbaar ben. Hij kijkt moeilijk, alsof hij woorden uit zich moet persen, en ik moet moeite doen om niet te lachen. Uiteindelijk lukt het het hem om geluid te produceren.
'De volgende keer ga ik echt niet bij jullie zitten, hoor.'
'Oh.' Aha. Ik heb de reden gevonden. Hij wilde gewoon niet bij drie meisjes in een coupé zitten. Dus meneer schaamt zich! Tot mijn verbazing giechel ik. Severus kijkt me raar aan.
'Oh. Sorry. Ik zal proberen wat mannelijker te lachen. Ahem.' Ik schraap mijn keel, haal diep adem, en dan... 'HAHAHAHA!!!!' Ik lach zo mannelijk en vooral zo hard dat verscheidene leerlingen verbaasd omkijken. Een beetje gegeneerd kijk ik weer naar Severus. Tot mijn verbazing schatert hij van het lachen. 'Je - bent - echt - gestoord!'
Ik grijns nu ook.
'Sorry. Ik weet ook niet waar dat vandaan kwam.'
Maar dan wordt ik weer ernstig.
'Sev, het spijt me dat je bij ons zat en dat ik daar niet aan gedacht heb, ook al zul je zien dat Rose en Macy - oké dan.' mompel ik als ik hem verwijtend zie kijken.
'Maar wat ik wil zeggen is... Sev, je wilde toch niet bij die twee jongens blijven zitten?'
Severus schrikt zichtbaar.
'Wat? Nee, natuurlijk niet! Die waren...'
'Ja, ik weet het.' Ik knik. Dan kijk ik hem verwachtingsvol aan.
'Vrienden?'
Het lijkt alsof hij even aarzelt, maar dan knikt hij.
'Mooi zo.' zeg ik glimlachend. Ik wil me omdraaien om naar Rose en Macy te lopen, maar dan zie ik zijn teleurgestelde gezicht en stop ik abrupt. Ik doe alsof ik alleen maar om me heen keek, maar ik zie dat hij er niet in trapt. Hij kijkt gekwetst en ik kan mezelf wel vervloeken... Vervloeken! Door de gezellige treinreis en Severus was ik het gewoon vergeten! IK WORD ZO INGEDEELD BIJ MIJN AFDELING! Ik kijk om me heen, nu echt. Waar zouden we heen moeten? Dan klink er opeens een grote zware stem.

'First-year students here!'

Reacties (2)

  • fin_de_vers

    Me XD

    4 jaar geleden
  • Histoire

    Haha. Ik zie hem al denken over die giecheltrienen (:

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen