Foto bij H.15.

The people need their Mockinjay.

Roetsj. Rrrrroetsj. klinkt het en ik bijt op mijn tanden om geen geluid te maken.
Opnieuw smeert het meisje de warme wax op mijn benen.
'Dit wordt de laatste keer, oké?' zegt ze met enig meleven in haar stem.
Ik knik, maar zeg niks, omdat ik de hoogheid van mijn stem niet vertrouw.
Vanavond krijgen we erachter welk cijfer we krijgen en worden we geïnterviewd door een nieuwe presentator, aangezien de oude drie jaar terug is overleden.
Een heel drama was zijn dood, de dood van één persoon.
Dát was erg, dat híj dood was, terwijl er elk jaar 23 kinderen sterven in de Hunger Games.
Morgen hebben we een laatste dag rust en overmorgen... zullen we de Arena betreden.
En dan de punten... wat zal ik hebben?
Vast iets slechts, zeker iets slechts.
Of wel?
Of niet?
De rillingen lopen over mijn rug zodra ik eraan denk.
Omdat ik afgeleid ben, heb ik mij niet kunnen voorbereiden op het opnieuw, pijnlijke ontharen van mijn benen en schrik zodra het gebeurd.
Toch maak ik geen geluid en verroer ik mij niet.
Ik krijg een zijdezachte badjas aan en er word mij verteld om te blijven wachten tot mijn stylist komt.
Een tikkeltje zenuwachtig vraag ik mijzelf af wat voor een figuur het zal zijn en wat ik aangetrokken krijg.
Misschien is het zo'n duf costuum, maar misschien krijgen we wel iets spectaculairs aan, met allerlei effecten en tierelantijntjes, zoals bij de 74ste Hungergames met Peeta en Katniss.
Ik weet niet welk van de twee ik het minst graag heb.
Na een aantal minuten wachten wat voor mij wel een eeuwigheid duurt komt mijn stlylist binnen.
Het is een blondharige man met een lichte huid en bruine ogen.
Hij lijkt mij aardig, maar in eerste instantie ziet President Snow er ook niet uit als de wreedste man in heel Panem.
Hij loopt naar mij toe en steekt zijn hand uit.
Voorzichtig pak ik die vast en we schudden elkaar de hand.
'Ik ben Benjamin.' zegt hij.
'Ik ben Mira.' vertel ik hem, waarna ik mij besef wat een stomme opmerking dat is, aangezien dat natuurlijk al weet.
'Dat weet ik.' zegt hij en lacht, waardoor er kuiltjes in zijn wangen verschijnen.
Ik knik.
'Sorry, ik ben het gewoon niet gewend dat ik... tja...'
Begin ik, maar twijfel over hoe ik mijn zin moet beëindigen.
'... Beroemd ben.(?)' vult hij mij aan en na een tel wachten knik ik.
'Ja.' beaam ik een beetje ongemakkelijk.
Er valt een stilte waarbij hij mij onderzoekend aankijkt.
Hij knikt even en kijkt mij onderzoekend aan.
'Mira.' begint hij dan. 'Je weet vast wel wat er zo bijzonder was aan Katniss' outfit in de 75ste Hunger games...?'
Natuurlijk weet ik dat.
Ze draaide rond, haar jurk vatte vlam en tada, ze had een spotgaai-jurk aan.
Wanneer ik besef dat hij mij nog steeds afwachtend aankijkt, knik ik bescheiden.
'Ja, dat weet ik.' antwoord ik hem.
Noem me dom of geef de stress de schuld, maar ik weet niet waar hij naartoe wilt.
Een glimlachje omhult zijn lippen.
'Mooi zo.' zegt hij. 'Want dat gaan we met jou doen.'

Reacties (4)

  • Ikbenerniet

    Help me even: is die ene foto bovenaan het hoofdstuk Mira? Met die ene tekst op haar wang?

    3 jaar geleden
  • AnneFrank

    Wel afgepakt, maar toch vet

    4 jaar geleden
  • DeNaamIsGideon

    oh!

    bedankt hungergames wiki, om me te vertellen waar die opmerking op sloeg

    4 jaar geleden
  • BethGoes

    Cool

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen