Foto bij De leeuw

Sorry dat het zo lang duurde voordat er een nieuw hoofdstuk online kwam! Maar ik had gewoon geen inspiratie en het schrijven lukte maar niet, ook sorryals daatprom dit hoofdstuk een beetje fucked up is.

Veel leesplezier!

'En toen viel je dus flauw?' Matsuda knikte. Hij zat op een tafel bij de huisarts. Nadat hij flauw was gevallen had ik hem ergens naar toe proberen te dragen, wat ongelofelijk lastig was, en toen kwam de arts net langs lopen! Hij had me geholpen Matsuda te dragen en toen we er waren kwam hij bij. Hij was oververhit geraakt door de dikke kleding e het sporten in de brandende zon. Hij had een shirt en een halflange broek van de dokter gekregen en het was koel in de zaak. Matsuda keek me aan. 'Het spijt me, je zult we geschrokken zijn. Het is mijn eigen schuld, ik had dunnere kleren aan moeten doen en tegen Mick moeten zeggen dat ik echt niet meer kon.' Ik fronste. 'Waarom zit jij nou je excuses aan te bieden? Er is niks aan de hand, en ik vind ook dat het de schuld van die Mick is, hij heeft je door laten gaan.' Hij schudde zijn hoofd. 'Als ik aangegeven had dat ik echt op het punt stond om flauw te vallen had hij het echt wel begrepen hoor.' 'Voel je je weer oké?' Vroeg de dokter. 'Ja, dank u wel. Moet ik nog iets betalen of...?' Hij schudde zijn hoofd. 'Eigenlijk heb ik niks gedaan, ik heb alleen geholpen met dragen en je wat kleren gegeven.' Matsuda stond op. Ik keek hem vragen aan. 'Gaat prima hoor.', zei hij met een grijns. Ik ging hem voor, de deur door. 'Erza, volgens mij ben je verbrand in je nek.' Matsuda legde zijn vingers voorzichtig in mijn nek. Dat deed pijn. 'Ik geloof het ook, nou ja.' Kapte ik het af. 'Erza?' Vroeg hij. Ik knikte. 'Ja?' 'Wil je dit alsjeblieft niet aan mijn ouders of Jared vertellen, dat ik flauw gevallen ben?' 'Hoezo?' Hij keek naar de grond. 'Dat maakte ze alleen maar ongerust. En misschien mogen we dan niet meer door gaan.' Onze voetstappen echode in het steegje waar we doorheen liepen. 'Oké, goed.'

Ik woelde in mijn bed en schoot toen met een ruk omhoog. Geschrokken besefte ik dat mijn gezicht nat was van de tranen. Ik had over Lion, mijn beste vriendin uit het Feeënrijk gedroomd. Haar echte naam was Liona, maar iedereen noemde haar Lion door haar wilde, donkerblonde haar. Ik had niet vaak meer aan haar gedacht, omdat ik nooit zo heel vaak tijd met haar bestedde, maar ook omdat ik nu Matsuda had. Maar om haar nu weer in een droom voor me te zien, met haar te kunnen praten raakte me toch. De dood was iets dat ik haar nooit had toegewenst, en zeker niet op zo'n jonge leeftijd. Ondanks dat ik een 'plaatsvervanger' had, miste ik haar toch wel. En gewoon het feit dat ze dood was kiet opnieuw een traan over mijn wang glijden. Ik snikte even zacht en keek meteen op nar Matsuda, hopend dat hij niet wakker was geworden, want ik had nu even geen zin om mijn verdriet met hem te delen. Nee, hij sliep nog. Ik zou hem hier alleen maar mee lastig vallen. Toch voelde ik me nog steeds rot. Misschien moest ik maar naar benenden gaan. Wat drinken en knuffelen met Obi zou me goed doen. De grote hond maakte me altijd blij. Dus ik droogde mijn tranen en probeerde Matsuda nog steeds niet wakker te maken met mijn gesnotter. Onder mijn sokken voelde de grond koud en ik was blij dat ik ze aan getrokken had. Voorzichtig opende ik de deur om niemand wakker te maken. En daar stond Jared. In een groot, wit shirt en een onderbroek. Met een kop koffie in zijn hand. Ik had hem niet hier verwacht! Hij zag mijn betraande gezicht en zette zijn koffie neer. Meteen liep hij naar me toe en legde zijn handen op mijn schouders. 'Hee, wat is er?', vroeg hij bezorgd. Ik schudde mijn hoofd. 'Niks, ik moest gewoon aan iemand denken en wou even wat gaan drinken.' 'Was het iemand uit het Feeënrijk?' Ik knikte en probeerde te stoppen met huilen. Ik was echt een huilebalk geworden en schaamde me er voor dat Jared me zo zag. Ik moest juist sterk wezen. Hij droogde mijn tranen en gaf me nog een knuffel. 'Dus, wat wil je drinken?' 'Thee graag.', zei ik, en probeerde te glimlachen. 'Wat doe jij hier eigenlijk beneden, midden in de nacht?', vroeg ik. Hij haalde zijn schouders op. 'Ik kon niet slapen.' 'Dus dan ga je koffie drinken? Slim hoor.', zei ik sarcastisch. 'Ja, had ik zin in, hoezo is dat zo vreemd?' Ik staarde hem aan. Toen besefte hij het. 'Ahww, dom van me! Natuurlijk moet ik niks met cafaïne drinken als ik wil slapen!' Hij sloeg zichzelf tegen zijn hoofd. Ik grinnikte. Eigenlijk toch wel leuk dat Jared er was, ik voelde me al beter. Iets streek langs mijn benen. 'Obi!' , zei ik blij, en knuffelde de grote hond. 'Voel je je weer oké?', vroeg Jared terwijl hij me mijn thee gaf. Ik knikte. 'Ik ben gewoon een huilebalk.', ik grijnsde flauw.

'Goed gewerkt jongens, ik zie jullie over twee dagen weer!' Mick zwaaide naar ons. Het was middag en we hadden net een korte les achter de rug. We hadden geoefend met zwaardvechten en Mick was zwaar tevreden met ons. Eindelijk. Hij zou nu we moeten en twee dagen weg blijven voor 'persoonlijke redenen', volgens mij iets van een familie reünie. 'Zal ik nog even wat brood meenemen voor vanavond?', vroeg ik. Matsuda knikte. 'Ja, ik moet ook nog wat kruiden halen dus dat komt mooi uit, hoeven we niet heen en weer te lopen.'
Eenmaal bij de bakker aangekomen zag ik een donkerharig figuur staan. 'Heey, Innara!', zei ik blij. Ze draaide zich een beetje verbaasd om dat iemand tegen haat sprak. Toen zag ze mij en glimlachte een beetje verlegen. 'Hallo Erza.' 'Ook brood halen?' Ze schudde haar hoofd. 'Taart, een kleintje. Ik ben morgen jarig, maar ik verwacht geen visite dus erg groot hoeft het niet te zijn.' Ze keek doodserieus en ze leek er niet mee te zitten. Waarschijnlijk was er sinds de dood van haar ouders nooit iemand haar komen opzoeken. Ik had het met haar te doen, ik had nog een vriend gehad toen mjn ouders gestorven waren. 'Ik kom wel.', zei ik vasbesloten. Haar gezicht stond verbaasd en verranderde toen naar blijdschap. 'Echt?!', vroeg ze enthousiast. Ik knikte. 'Ja, Matsuda kan denk ik ook wel komen.' Het was geweldig om haar zo blij te kunnen zien.

Reacties (1)

  • Allmilla

    Geeft niet hoor, en fijn dat Erza naar Innara's feestje gaat!:)

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen