Foto bij 1.4

Het paleis was… groot. Al het goud om de zuilen en de diamanten die in de muur verwerkt waren gingen aan hem voorbij alsof het slechts kleine details waren. Het enige waar River oog voor had, was de ruimte. Toen hij nog een huis had gehad, was dat een klein krot geweest, waarin hij zich amper kon bewegen. Dit was… een kleine schok voor hem.
      ‘Sta daar niet zo te staren en kom mee,’ zei Connor, terwijl hij hem bij zijn bovenarm beetnam en hem meesleurde. ‘We willen niet dat iemand ons ziet, anders eindig ik zonder met supergeweldige minnaar en jij aan het schavot.’
      De gedachte dat dit inderdaad heel erg fout kon aflopen zette River er toe aan om verder te wandelen. Terwijl hij de hele tijd over zijn voeten struikelde, sleurde Connor hem mee naar een kamer – zijn eigen slaapkamer, dacht River toen hij het bed en de schilderijen zag.
      ‘Dus, we moeten van jou een degelijke prins zien te maken in een week. Moeilijk kan het niet zijn. Ik bedoel, kijk naar mij. Je kunt het onmogelijk slechter doen dan ik. En zoveel doet een prins nu ook weer niet. Serieus, je zult echt gewoon denken: oh, als het dat maar is.’
      River bewoog wat ongemakkelijk heen en weer, terwijl Connor zich op het bed zette. Eigenlijk wilde River zijn vermoeide benen ook wat rust gunnen, maar hij was bang dat hij iets vuil zou maken met zijn vodden van kleren – en dat de prins hem opnieuw buiten zou smijten als hij merkte hoe vies River zijn kamer had gemaakt.
      ‘Ehm…’ begon River. ‘Waarom moet ik ook al weer jouw plaats innemen?’ Het was een nogal belangrijk detail dat hij een soort van gemist had in Connors uitleg.
      ‘Wel, simpel: ik wil geen prins zijn.’
      ‘Ik wilde ook nooit een zwerver zijn.’
      Connor grijnsde breed. ‘Zie je, win-winsituatie.’ Dat was niet meteen wat River bedoelde. Hij had duidelijk willen maken dat je sommige dingen niet in de hand had, en dat je soms gewoon je lot moest aanvaarden. Connor had overduidelijk geen gevoel voor wijze lessen.
      ‘Maar ik…’
      ‘Maak je geen zorgen, River. Dit gaat allemaal perfect uitwerken. Dus, laten we beginnen aan het hoofdstuk “etiquette van een prins”.’ Connor rolde uit zijn bed, rende naar een lage tafel waar één enkele vaas op stond en schoof hem naar het midden van de kamer. Hij gebaarde River dat hij naar hem toe moest komen, dus River deed wat er van hem verwacht werd.
      Connor zette zichzelf op de grond, en beval River hetzelfde te doen. ‘Dus, over de etiquette van een prins. Geen zorgen over maken. Zolang je je rug recht houdt en niet als een varken eet, maakt het eigenlijk niet uit hoe je eet. Wel met je mond dicht, natuurlijk.’
      ‘Maar…’ River twijfelde even, hij had geen idee of deze informatie relevant was. ‘Ik ben links.’
      ‘Oh, wat toevallig, ik ook!’ Connor wiebelde wat op zijn plek. Zodra hij goed zat, vervolgde hij: ‘Eigenlijk zien ze linkshandigheid niet zo graag in het paleis, dus dat proberen ze eruit te filteren, maar ik ben altijd koppig linkshandig gebleven, dus het is enkel geloofwaardiger als je ook linkshandig blijft. En zo’n groot probleem is het nu ook weer niet. Je moet er alleen op letten dat je niet per ongeluk tegen mensen stoot. Alhoewel… Ik zit ook altijd met mijn elleboog tegen iemand anders aan, dus doe maar gewoon. Niemand gaat het erg vinden.’
      River had het gevoel dat het misschien maar beter was dat Connor ging ophoepelen. Als hij over alles op die manier dacht… was het misschien maar beter dat hij nooit aan de macht zou komen. Niet dat River veel beter was – zeker niet – maar hij nam het koningschap tenminste iets… serieuzer.
      ‘Ben je zeker…’
      ‘Natuurlijk ben ik zeker.’ Connor tikte met zijn hand op tafel alsof hij de aandacht van zijn leerlingen vroeg. In feite had hij natuurlijk maar één leerling, en deze was zo stil als het maar kon, dus zijn gebaar was vrijwel nutteloos. ‘Oké, volgende les. Hoe spreken we mama en papa aan? Simpel: met mama en papa.’
      ‘Hoor je niet…’
      ‘Je moet je niet zoveel aantrekken van de regels. Iedereen hoort liever “uwe majesteit” of “sire”, maar ik ga mijn ouders echt niet op zo’n manier aanspreken. Ik bedoel maar… het zijn mijn ouders, dat zou vreemd zijn.’
      ‘Ah…’
      ‘Dan kunnen we nu verder gaan naar de laatste theorieles…’ River fronste diep, aangezien hij niet begreep dat Connor hier zo snel overheen kon gaan. Connor zelf leek het echter niet te merken, dus ging hij ongestoord verder. ‘Rowan. Wel, ik word al heel mijn leven lastig gevallen met informatie over Rowan, dus jij zult waarschijnlijk hetzelfde lot ondergaan, arme stakker die je bent. Het enige wat je moet weten is dat Rowan gevaarlijk is, en dat je hem onder geen enkele voorwaarde mag bevrijden uit zijn cel. Einde. Wow, kijk eens, we hebben niet eens een hele week nodig gehad, ik deed het gewoon in een dag, in een paar minuten zelfs!’ Connor stond recht. ‘Zie je!’
      River schoot ook recht, werd zich pijnlijk bewust van zijn plotse, respectloze reactie en liet zich langzaam weer op de grond zakken. ‘Waar ga je naartoe?’
      ‘De stallen. Ik ga Eli zeggen dat hij zich klaar moet maken om te vertrekken.’
      ‘Maar… Ik heb helemaal geen idee hoe ik een prins moet zijn!’ River hoopte ergens nog steeds dat Connor ‘grapje!’ zou roepen, maar hij liep doodserieus verder naar de deur.
      ‘Maak je geen zorgen, ik had ook geen idee hoe ik een prins moest zijn toen ik geboren werd. En om eerlijk te zijn: ik heb nog steeds geen flauw benul.’ Hij wuifde, verliet zijn kamer en sloeg de deur achter zich dicht.
      River bleef hopeloos achter, en voor het eerst in zeker tien jaar had hij het gevoel dat hij moest wenen – en hij begon te wenen.

Reacties (3)

  • Arcturus

    Connor is echt zo leuk en ook zo rude, maar dat maakt hem geweldig. Arme arme River.

    3 jaar geleden
  • Value

    ik herken mezelf in connor

    3 jaar geleden
  • Grace

    ‘Wel, simpel: ik wil geen prins zijn.’
    ‘Ik wilde ook nooit een zwerver zijn.’
    Connor grijnsde breed. ‘Zie je, win-winsituatie.’
    Mhahaha,Connor is toch wel zalig! En River eigenlijk ook wel, je moet maar opeens in een kasteel worden gedropt om prins te spelen (;

    Barbie Als de Prinses en de Bedelaar was vroeger mijn favoriete Barbie film en door dit verhaal krijg ik echt zin om die opnieuw te zien :p


    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen