Voor de real klojo, Byrne

"Ik wil hem niet hier, Damon. Ik wil hem niet rond Lieke hebben."
Ze hoorde hoe Stefan te keer ging tegen Damon. Ze zat in de woonkamer, terwijl Damon en Stefan ruzie hadden in de leeskamer ernaast. Ze waren druk in gevecht met elkaar. Alleen maar omdat er een onverwachte gast was gekomen. De man, die Enzo scheen te heten, was een vriend van Damon. Maar zover Lieke Stefan begreep was hij verre van goed. Dat kan ook haast niet anders, aangezien Damon ook niet de liefste was. Maar toen ze Enzo voor een moment zag, voelde ze iets anders dan de afgunst die ze hoorde te voelen. Toen hij haar gedag zei, kon ze wel neervallen. Zijn accent was zo geweldig. Tegelijkertijd vroeg Lieke haarzelf af hoe Enzo hier kwam, als hij duidelijk niet uit Amerika kwam. Hoe had hij Damon in hemelsnaam leren kennen?
Al die vragen tolde rond in haar hoofd, terwijl Enzo een paar keer de kamer in liep, om vervolgens weer weg te gaan. Hij vroeg zich waarschijnlijk waarom het zo lang duurde. De twee broers waren nu al een kwartier in gesprek.

Uiteindelijk kwam Enzo weer de kamer in en ging tegenover haar zitten.
"Het is ironisch dat we hier nu samen zitten. Stefan zou dat nooit goed vinden." zei hij, met een zelfvoldane grijns. Ze deed hem denken aan Damon.
"Ik denk niet dat we veel met elkaar te maken zullen hebben." mompelde ze, goed wetend dat ze het liefst bij hem op schoot wilde springen. Ze pakte een elastiekje uit haar broekzak en deed haar haar in een staart. Ze legde haar armen over elkaar en keek naar Enzo.
Stefan en Damon kwamen terug de kamer in, maar Stefan liep snel door. Lieke ging hem snel achterna.

Sindsdien was Enzo vaak bij Damon. Het leek bijna geen toeval meer dat Lieke hem zo vaak zag. Stefan was er nog steeds tegen. Hij vond Enzo verre van een goed persoon voor Lieke. En vond dat hij dus niet in de buurt van haar mocht komen.
Maar op een rustige zondag ochtend ging de telefoon. Stefan en Damon werden weggeroepen voor een belangrijk iets. Stefan wilde niet vertellen wat en Lieke werd geïrriteerd door het geheimzinnige gesmoes.
Ze keek naar Enzo, die tegen een tafel aan leunde. Stefan keek ook naar hem en zuchtte toen zacht.
"Als je ook maar één ding met haar uithaalt, dan weet ik je te vinden!" zei hij boos. Enzo gooide zijn armen in de lucht en Lieke hield haar lach in.
Damon duwde Stefan mee en zo bleven Enzo en Lieke over.

Het werd akelig stil in het grote Salvatore huis. Ze waren immers nog nooit echt alleen geweest. Enzo was opgestaan en had het glas whisky dat hij in zijn handen had op tafel gezet.
"Het is een prachtig huis, vind je ook niet?" zei hij toen. Lieke knikte instemmend.
Enzo lachte zachtjes en liep op haar af. Verdedigend zette Lieke een stapje terug. Het was niet dat ze bang was voor de man. Het was gewoon dat ze verlegen was en soms niet wist hoe ze moest reageren.
"Ik wilde alleen maar even dansen." zei hij. Lieke keek hem niet gelovend aan. "Niet?" zei hij toen.
"Oh, waarom ook niet." zei ze zuchtend. "Maar wel met muziek."
Enzo draaide zich om en liep naar de stereo. "Zoals u wilt, mevrouw." zei hij, voordat hij de muziek startte.
Het was onmogelijk te zeggen om wat voor reden Enzo dit deed. Goed, ze kende elkaar nu een beetje. Maar heel aardig was hij nooit tegen haar geweest. Het verbaasde haar dan ook toen hij haar tegen zich aantrok. Ze voelde de haartjes van zijn baard tegen haar wang aan schuren, terwijl ze door de kamer heen danste. Lieke moest toegeven dat hij geweldig kon dansen. Het voelde een beetje alsof ze vloog.

Zo'n tien minuten later liet Lieke haarzelf uitgeput op de bank vallen. Ze volgde Enzo met haar ogen, die een glas whisky voor haar inschonk. Hij had zijn jasje uitgetrokken, waardoor hij nu alleen een straks donkergroen shirt aan had. Hij liep naar Lieke toe en gaf haar het glas, om vervolgens naast haar te komen zitten.
"Nu ben ik moe." zuchtte Lieke, terwijl ze een slokje nam.
Zonder waarschuwing tilde Enzo haar benen op en legde die over zijn benen heen, zodat ze tegen de zijkant van de bank kon leunen. Ze lachte zachtjes, terwijl ze nog een slokje nam.
"Wat zou Stefan doen als hij ons nu zou zien?" grinnikte Lieke.
"Mij vermoorden waarschijnlijk." zei Enzo dood serieus. Lieke tuitte haar lippen en schudde lachend haar hoofd.
"Als hij dat maar uit zijn hoofd laat." mompelde ze toen. Enzo keek haar aan, zijn wenkbrauw ging een stukje omhoog.
"Hoezo?" vroeg hij.
"Gewoon. Je bent een stuk aardiger dan dat Stefan beweerd. Ik denk zelfs dat je een echte romanticus kan zijn." zei ze zwoel. Enzo keek haar aan, een verbaasde lach rolde over zijn lippen.
"Misschien komt dat wel door de aanwezigheid." zei hij toen. "Van wat?" kaatste Lieke terug.
Enzo nam een slokje en haalde zijn schouders op. "Jou."
Lieke viel stil en speelde met het glas in haar handen. Ze voelde hoe haar hele lichaam zich aanspande en hoopte dat Enzo dat niet voelde.
"Sorry, dat had ik niet moeten zeggen." zei hij snel.
Lieke ging snel rechtop zitten. "Nee, nee. Zo bedoelde ik het niet. Ik viel niet stil omdat het niet wederzijds is. Ik.."
Ze zuchtte omdat ze de goede woorden niet kon vinden. Ze zette haar glas op tafel en stond op.
"Dus het is wel wederzijds?" vroeg hij. .
"Zoiets?"
Enzo stond op en ging voor haar staan. "Je bent bang." concludeerde hij zacht.
"Ik ben bang dat Stefan boos wordt. Of dat jij toch bent wat hij zegt." antwoordde ze langzaam.
Enzo knikte begrijpelijk. "En zou een serie moordenaar of een enge, griezelige vampier dit ook doen?" zei hij, voordat hij Lieke begon te kietelen. Ze begon te gillen en probeerde te ontsnappen uit zijn greep. Toen dat eenmaal lukte rende ze naar de leeskamer en verstopte zich achter de tafel met drank. Maar het duurde niet lang voordat Enzo haar hand gevonden en Lieke het uitgierde van het lachen.
"Stop, alsjeblieft. Ik.. kan.. niet meer." giechelde ze. Enzo stopte langzaam met kietelen en opnieuw die dag ontstond er een stilte. Alleen was deze totaal anders. Lieke staarde in de ogen van de man tegenover haar. Er was iets te zien in zijn ogen. Het was geen lust, het leek op aanbidding. Ze beet op haar lip en probeerde hem aan te blijven kijken. Ze lag half met haar rug op zijn been, waardoor Enzo alle controle over haar had en zij omhoog moest kijken om hem te zien.
Ze voelde hoe zijn arm onder haar lichaam vandaan kwam en hoe zijn duim zachtjes haar lip terug schoof op zijn plek. Enzo leunde naar voren en kuste haar kort. Het was een korte simpele kus, maar Lieke wilde meer. Dus deed ze hetzelfde en drukte een kus op zijn lippen. Er verscheen een opgeluchte glimlach op Enzo's gezicht en opnieuw boog hij voorover. Maar dit keer duurde de kus wel langer. Het leek uren te duren, of Lieke wilde dat het uren bleef duren.
In ieder geval genoot ze van hem. Zijn lippen wisten precies wat te doen. En als hij zo nu en dan tussen het zoenen door wat zei, kon ze zijn prachtige accent ook nog eens horen.

"Weet je wat ik denk?" zei Enzo even later buiten adem. Terwijl hij Lieke rechtop zette en zij tegen hem aan leunde. Lieke keek hem blozend aan en schudde haar hoofd.
"Ik denk dat Stefan mij nu echt gaat vermoorden."

Reacties (25)

  • Long

    UR KUDO HAS ARRIVED. (en ja dat moest ik even melden goodbye)

    3 jaar geleden
  • AckIes

    ZO CUTE THO YASH

    3 jaar geleden
  • AckIes

    Toen hij haar gedag zei, kon ze wel neervallen.

    Ik zie dit wel voor me. "Hi" *Lieke valt op de grond*

    3 jaar geleden
  • Long

    (wbw)

    3 jaar geleden
  • Long

    NEE MAAR EVEN SERIEUS GABBERIELA DIT IS PERFECT I LOVE IT SO MUCH I CAN'T HANDLE THE LIFE WHY IS IT ALWAYS SO BAE ALKFJDSLKFJSDKF ENZO IS THE REAL BAE GOODBYE

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen